Πολύ σημαντική η χθεσινή εκδήλωση τιμής, στους δυο αυτοδιοικητικούς – πρώην δημάρχους- κυρίους Πίσκοπο και Καμπούρη.

Εμείς θα διαφωνήσουμε με όσους ισχυρίζονται πως όλοι οι πρώην πρέπει να τιμούνται..Διαφωνούμε με την λογική του “τσουβαλιάσματος” γενικώς. Εμείς επιθυμούμε τις διαχωριστικές γραμμές, όπου διακρίνονται οι αξίες και υπογραμμίζονται οι μετριότητες.

Γι αυτό το λόγο ήταν σημαντική η χθεσινή εκδήλωση. Γιατί τιμηθηκαν δυο αυτοδιοικητικοί οι οποίοι εκτός από τα έργα τους και την προσφορά τους στην κοινωνία διακρίθηκαν  κυρίως για το ΗΘΟΣ τους.

Στην δική μου επαγγελματική διαδρομή τους πρόλαβα και τους δυο και μπορώ να πω πως ναι, υπήρξαν αυτοδιοικητικοί που υπηρέτησαν τον τόπο τους με κοινωνική δικαιοσύνη και αγάπη.

Ο Γιώργος Πίσκοπος υπήρξε ένας άνθρωπος ευγενής. Ευγενής προς τον συνδημότη του, ευγενής προς τον πολιτικό του αντίπαλο. Εστίασε κυρίως στις ευάλωτες ομάδες των συνανθρώπων μας σε μια εποχή που όλα αυτά ήταν άγνωστα στην τοπική κοινωνία. Κατά αυτόν τον τρόπο δημιούργησε το πρώτο σχολείο για τα παιδιά με ξεχωριστές ικανότητες, εγκατάστησε  Τη δια βίου Μάθηση, Το σχολείο δεύτερης ευκαιρίας όπου φοιτούσαν παιδιά από όλο το νομό.Ήταν ο δήμαρχος που εμπιστεύθηκε για πρώτη φορά το βοήθεια στο σπίτι και έδωσε ελπίδα και ασφάλεια σε ανήμπορους συνδημότες του. 

Γι αυτό το λόγο θα μπορούσα να πω πως ο δήμαρχος Γιώργος Πίσκοπος “εγκατέστησε” την κοινωνική μέριμνα στον Καποδιστριακό  δήμο Άσσου Λεχαίου.

Τι να πεις για τον Χαράλαμπο Καμπούρη 33 χρόνια στην αυτοδιοίκηση..

Νεότατος κοινοτάρχης, και κατόπιν δήμαρχος.

33 χρόνια αυτοδιοικητικός, με πολλές εκλογικές νίκες στο ενεργητικό του, με την μεγαλύτερη ίσως να είναι αυτή του πολιτικού του ήθους, της σεμνότητας και της σοβαρότητάς του.

Σεμνός ακόμα και στην χθεσινή τελετή. Με τρεμάμενη φωνή ο αγαπημένος σε όλους δήμαρχος αναφέρθηκε στα έργα και στις υποδομές που έχουν την υπογραφή του, σε έναν τόπο που ακόμα ταλαιπωρείται από τη διάβρωση, το νερό, την αποχέτευση.

Και είναι ακριβώς αυτό το σπάνιο ήθος ανθρώπου, που από το βήμα της τιμητικής εκδήλωσης θυμήθηκε εκείνους που τον βοήθησαν για τα έργα αυτά, όπως τον πρώην υπουργό Θεόδωρο Κοτσώνη, τον πρώην Νομάρχη Άγγελο Μανωλάκη, τον πρώην Νομάρχη Νίκο Ταγαρά.

Δεν ξέχασε κανέναν!

Συγκινημένος έδωσε φόρο τιμής σε σπουδαίους συναδέλφους του λέγοντας πόσο τυχερός υπήρξε που γνώρισε τους πρώην δημάρχους Κορινθίων Νίκο Κουίνη, Τάκη Δαλακλείδη, Θωμά Θωμαίδη,Αλέξανδρο Πνευματικό, τον πρώην  δήμαρχο Ξυλοκάστρου Τάκη Σκούρα,τον πρώην δήμαρχο Λουτρακίου Γιάννη Γιωτάκη,τον πρώην δήμαρχο Βέλου Νεράτζας  Θεόδωρο Λαμπρόπουλο, τον πρώην δήμαρχο Νεμέας Κώστα Καλαντζή.

Σαν δημοσιογράφος θυμάμαι πολλά κυρίως την εποχή των μεγάλων συνενώσεων.

Τις πολύωρες τηλεοπτικές εκπομπές που ήταν πάντα παρόντες.

Που έβλεπαν την ανάγκη ο τόπος τους να ενταχθεί στο δήμο Κορινθίων για να μπορέσει να ορθοποδήσει.

Πιο αναλυτικός στις συνεντεύξεις του ο Πίσκοπος, πιο λακωνικός ο Καμπούρης. Με την ίδια βαρύτητα λόγου. Με την ίδια συνέπεια λόγων και πράξεων .

Αυτό τιμήθηκε. Όχι από το δημο Κορινθίων μόνο και από όσους παραβρέθηκαν χθες.

Τιμήθηκαν πρώτα από όλα από τους ίδιους τους συμπολίτες τους. Πολλές φορές. Και αυτό ήταν ύψιστη τιμή. Την οποία είχαν τη δύναμη και την θέληση να γυρίζουν πίσω πολλαπλώς.