Ολοκληρώθηκε η Έκθεση “Κόρινθος – Πελοπόννησος 2026”.

Σιγά σιγά θα μαζευτούν τα περίπτερα, θα κατέβουν τα πανό, θα σβήσουν τα φώτα. Σε λίγες ώρες, από την έκθεση «Κορινθία – Πελοπόννησος 2026» θα έχει απομείνει κυρίως το φωτογραφικό υλικό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μερικές τυπικές χειραψίες και ίσως κάποιες αποδείξεις λιανικής.

Τώρα μπορούμε να μιλήσουμε λίγο πιο ειλικρινά.

Από την πρώτη κιόλας ημέρα, η αίσθηση που άφηνε αυτή η διοργάνωση ήταν γλυκόπικρη.

Όχι γιατί δεν υπήρξαν άνθρωποι που μόχθησαν. Υπήρχαν. Ούτε γιατί έλειψαν οι ενδιαφέρουσες επιχειρήσεις, τα ποιοτικά προϊόντα ή οι αξιόλογες παράλληλες δράσεις.

Το πρόβλημα έγκειται αλλού και δυστυχώς για τους διοργανωτές “κραύγαζε” σε κάθε διάδρομο : Η έκθεση δεν κατάφερε να αποκτήσει αυτό που οφείλει να έχει κάθε σοβαρός θεσμός, την  ταυτότητα.

Είκοσι χρόνια μετά, το επιχειρείν κάτω από μια σκηνή

Η Κορινθία αν και υπήρξε πρωτοπόρος σε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες με τις πρώτες εκθέσεις  πριν από περίπου δύο δεκαετίες, σήμερα στα  2026, δεν έχει προφανώς αντιληφθεί πως η απαίτηση της αγοράς επιβάλλει το επόμενο βήμα.

Και έτσι ξίναμε  ξανά θεατές της ίδιας ξεπερασμένης λογικής.

Χειροκροτούμε και χαρακτηρίζουμε επιτυχή μια τεράστια προσωρινή κατασκευή – μια τέντα – στο κέντρο του Φλοίσβου, η οποία στους πρώτους δυνατούς ανέμους δημιούργησε ένα σκηνικό κάθε άλλο παρά αντιπροσωπευτικό μιας σύγχρονης επιχειρηματικής έκθεσης.

Όσο μεγάλη κι αν είναι η τέντα, χωρίς μόνιμες υποδομές, όραμα και ταυτότητα, παραμένει απλώς… μια τέντα.

Όταν άλλοι νομοί στεγάζουν το μέλλον τους σε μόνιμες εκθεσιακές δομές, εμείς επιμένουμε να γιορτάζουμε την προσωρινότητα.

«Πελοπόννησος» στα χαρτιά, Κορινθία στην πράξη

Η έκθεση έφερε στον τίτλο της και τη λέξη «Πελοπόννησος». Ας αφήσουμε όμως τις αβρότητες στην άκρη!

Η Κορινθία ήταν εκεί. Η υπόλοιπη Πελοπόννησος;

Όταν ο επισκέπτης βλέπει επιβλητικά περίπτερα Δήμων, φορέων, της Διώρυγας και συλλόγων, αλλά χρειάζεται… κιάλια για να εντοπίσει τις παραγωγικές επιχειρήσεις από τους υπόλοιπους νομούς, κάτι πάει λάθος.

Η Αργολίδα είχε μια και μοναδική διακριτή παρουσία, όμως η Αρκαδία – και όχι μόνο – ήταν σχεδόν αόρατη σε επίπεδο επιχειρηματικού στίγματος.

Η παρουσία των προέδρων των Επιμελητηρίων στα εγκαίνια ήταν ασφαλώς μια κίνηση συμπαράστασης προς τον πρόεδρο του Επιμελητηριακού Συμβουλίου, αλλά με έκπληξη διαπιστώσαμε πως δεν υπήρξε κανένας ρόλος, αναφορά και χαιρετισμός  από μέρος τους, γεγονός που προκάλεσε αλγηνή εντύπωσης και παράλληλα  επιβεβαίωσε την έλλειψη πραγματικής περιφερειακότητας.

Όπως και να έχει, θα πρέπει οι Κορίνθιοι να γνωρίζουν την πραγματικότητα. Η Κορινθία – Πελοπόννησος 2026 δεν έχει καμία σχέση με την ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΕXPO η οποία πάντα διοργανώνεται στην Τρίπολη.

Σύμφωνα με τα παραπάνω δημιουργείται εύλογα το ερώτημα..Τι είναι αυτό που στήθηκε στον Φλοίσβο και υποδύεται κάτι που ούτε κατά διάνεια δεν μπορεί να εκπροσωπήσει; 

Διότι μια επιχειρηματική διοργάνωση δεν είναι ούτε συνέδριο αυτοδιοίκησης ούτε κοινωνική σύναξη φορέων.

Είναι αγορά.

Και αν η αγορά απουσιάζει, το οικοδόμημα καταρρέει.

Και η αγορά απουσίαζε. Οι αριθμοί πολύ σύντομα θα δείξουν πόσες οι συμμετοχές υπήρξαν και πόσα περίπτερα στήθηκαν. Η αγορά δεν εκπροσωπήθηκε εάν δούμε τους καταλόγους με το σύνολο των Κορινθιακών επιχειρήσεων.

Από την καινοτομία μέχρι… τα μαξιλάρια

Η έλλειψη αφηγήματος ήταν έκδηλη στους διαδρόμους της έκθεσης.

Δίπλα στην καινοτομία, η εστίαση. Δίπλα στους ηλιακούς θερμοσίφωνες, τα μαξιλάρια. Δίπλα στα χριστουγεννιάτικα είδη, τα κοσμήματα.

Ασφαλώς και χωρούν διαφορετικοί κλάδοι σε μια γενική έκθεση, αλλά απαιτείται ένας κοινός παρονομαστής, μια θεματική συνοχή, ένα σαφές «γιατί».

Διαφορετικά, απλώς γεμίζουμε τετραγωνικά μέτρα για να φουσκώσουμε τους αριθμούς των συμμετοχών.

Εντύπωση μας έκανε το περίπτερο του Οινοποιητικού Συνεταιρισμού της Νεμέας

Ένα από τα ισχυρότερα παραγωγικά και οινικά brand της Κορινθίας , το Νεμεάτικο κρασί, εκπροσωπήθηκε μέσα από το περίπτερο του Συνεταιρισμού με μόλις 18 μπουκάλια οινοποιών και 3 δικά του.

Αυτή η εικόνα αδικεί κατάφορα τον πλούτο, τη δυναμική και την ιστορία ενός ολόκληρου τόπου που αξίζει μια τελείως διαφορετική, εμβληματική προβολή. Και είναι απορίας άξιο πώς δεν έγινε η σωστή προσέγγιση από πλευράς Επιμελητηρίου ώστε το πιο δυνατό “όπλο” της Κορινθίας να δώσει ηχηρό παρών.

Πολιτικές παραφωνίες και φάουλ οργάνωσης

Ούτε στο πολιτικό σκέλος η διοργάνωση κατάφερε να αποκτήσει το ειδικό βάρος που της αναλογούσε.

Η παρουσία του Μαργαρίτη Σχοινά εκπροσώπου της κυβέρνησης  και η ομιλία του  απείχε αισθητά από τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι άνθρωποι της αγοράς και της αγροτιάς. Δεν είδαμε αυτή τη φορά ισχυρές πολιτικές παρουσίες όλο αυτό το 4ήμερο, γεγονός που σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως.

Παράλληλα, τα οργανωτικά φάουλ δεν έλειψαν: από τη δημόσια καταγγελία της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ Κορινθίας για θεσμικό παραγκωνισμό αφού ο πρόεδρος Π. Λουζιώτης δεν τους έδωσε βήμα για να κάνουν χαιρετισμό -κατάσταση που λειάνθηκε την τελευταία στιγμή με την χθεσινή επίσκεψη του Μιχάλη Κατρίνη – μέχρι το «διπλωματικό επεισόδιο» με τον Δήμο Κορινθίων, όταν ο Δήμαρχος κ. Σταυρέλης αναγκάστηκε να υπενθυμίσει στον πρόεδρο  από μικροφώνου ότι ο Δήμος ήταν εκ των μεγάλων χορηγών της έκθεσης και τον παρέλειψε στον χαιρετισμό και στις ευχαριστίες του.

Μπορεί κάποιοι να τα θεωρήσουν αυτά «μικρές λεπτομέρειες».

Δεν είναι.

Είναι οι λεπτομέρειες που προδίδουν αν μια διοργάνωση υπακούει σε ένα συγκροτημένο στρατηγικό σχέδιο ή αν προσπαθεί εκ των υστέρων να καλύψει τα κενά της.

Η αυθεντικότητα που έλειψε και το ζητούμενο της επόμενης μέρας

Ίσως γι’ αυτό μία από τις πιο όμορφες αναμνήσεις της έκθεσης ήταν τα μανιάτικα κουλούρια: μια μοναχική, αυθεντική περιφερειακή φιγούρα που είχε χαρακτήρα.

Και αυτό ακριβώς ήταν που έλειπε από το σύνολο της διοργάνωσης.

Στις συζητήσεις με τους ίδιους τους εκθέτες και τους τοπικούς παραγωγούς, οι αγωνίες παρέμειναν οι ίδιες με εκείνες που ακούγονταν στις πρόσφατες επιμελητηριακές εκλογές.

Ζητούν βοήθεια στις εξαγωγές, εξωστρέφεια, ουσιαστική στήριξη.

Αν μετά από μια τέτοια έκθεση οι επιχειρηματίες συνεχίζουν να θέτουν τα ίδια ακριβώς πρωτογενή αιτήματα, σημαίνει τίποτα και κανείς  δεν τους έδωσε κανέναν λόγο να πιστέψουν ότι κάτι αλλάζει.

Για να είμαστε δίκαιοι: Δεν ήταν όλα αποτυχία.

Υπήρξαν αξιόλογες ημερίδες, σοβαρές προσπάθειες και άνθρωποι που μόχθησαν. Η δυνατότητα υπάρχει.

Αυτό που λείπει είναι ο σχεδιασμός που θα ενώσει τις μεμονωμένες δυνάμεις σε κάτι μεγαλύτερο, μακριά από την σημερινή προχειρότητα.

Τώρα που η έκθεση τελείωσε, θα μπορούσαμε κι εμείς να καταφύγουμε στα γνωστά κλισέ των χειροκροτητών: «μεγάλη επιτυχία», «αθρόα προσέλευση», «η Κορινθία στο επίκεντρο».

Είναι εύκολο.

Το δύσκολο είναι να δούμε τι πραγματικά έμεινε πίσω από την αυτήν την …τέντα.

Και κυρίως, αν αυτή τη φορά θα αποφασίσουμε να μην περιμένουμε άλλα είκοσι χρόνια για να κάνουμε το επόμενο βήμα.