Στα όρια της φρίκης και του παραλογισμού..

Να σε μαχαιρώνουν μέχρι θανάτου. Να σε μαχαιρώνει ο οποιοσδήποτε έξω από το αστυνομικό τμήμα.

Και αν το αίμα παγώνει και μόνο στο άκουσμα των λέξεων όταν γίνονται εικόνα, χάνεις το μυαλό σου όταν ακούς και το παρακάτω:

Λίγα λεπτά πιο πριν έχεις ζητήσει βοήθεια από το συγκεκριμένο αστυνομικό τμήμα και σου δηλώνουν “αναρμόδιοι”! Σου λένε “Πάρε το 100”.

Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου μου η διαπίστωση ξανά και ξανά. Έχει διάρκεια, έχει βάθος η κατάντια μας.

Σαν να μπαίνεις στα επείγοντα του Νοσοκομείου από τρακάρισμα και να σου λένε πάρε το ΕΣΥ να κλείσεις ραντεβού!!

Ακόμα και  η φαρσοκωμωδία ντρέπεται να το υποδυθεί!

Άλλη μια γυναικοκτονία σημειώθηκε σήμερα.

Δεν έχει όριο το μέτρημα.

Δεν έχει όριο το έγκλημα και η φρίκη.

Δεν έχει όριο και η ασυδοσία!

Δεν έχει όριο ο παραλογισμός!

“Της  είπαν, λέει το ρεπορτάζ,  να κάνει νέα μήνυση ή να πάει σπίτι της και να κινήσει διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων. Η ίδια ζήτησε να την πάνε με περιπολικό, διότι φοβόταν. Το τμήμα της απάντησε ότι δεν έχει αυτή τη δυνατότητα (sic), πρέπει να πάρει η ίδια το 100.”

Κάντο αστυνομικό θρίλερ να πάρει η ζωή και η κατάντια μας την εκδίκησή της!

Μιλούσε στο 100 η άτυχη κοπέλα την ώρα που τη μαχαίρωσε ο πρώην σύντροφός της.

Έκανε ό,τι έχουν συμβουλέψει οι αρχές. Τον κατήγγειλε!

Να έλθουμε όλες στη θέση της.

Τρέμεις, φοβάσαι για το κακό, αισθάνεσαι απροστάτευτη. Πας στην αστυνομία και εκεί σου λένε “πάρτε την αστυνομία”. Υπάρχει προφανώς η αρμόδια και αναρμόδια! Δεν το γνωρίζαμε αυτό!Το μάθαμε με αυτόν τον αιματοβαμμένο τρόπο. Και πριν αναζητήσω τον τραγέλαφο, η κορυφαία στιγμή της απειλής δεν πιάνει; Η κορυφαία εκείνη στιγμή που μια γυναίκα τρέμει γιατί εκείνος την παρακολουθεί, την στέλνεις σε εκείνον;

Ποια η δουλειά του αστυνομικού εν τέλει;

Επαναλαμβάνω ήταν ένα ακόμα θύμα που έπραξε όλα όσα μας συμβουλεύουν να κάνουμε.Μαχαιρώθηκε την ώρα που έπαιρνε το 100. Και το…100 άκουγε που την έσφαζαν!

Πέρυσι μια άλλη γυναίκα δεν πρόλαβε να πατήσει το “μπουτόν”, όπως την είχαν δασκαλέψει! Την σκότωσε!Ήταν ήδη παρελθόν!

Η γυναίκα στους Αγίους Αναργύρους πρόλαβε να πατήσει τρία κουμπιά: 1-0-0. Και έγινε επίσης παρελθόν.

Η γυναίκα στους Αγίους Αναργύρους είχε καταγγείλει τον πρώην της για βιασμό, πέρυσι η γυναίκα από τη Σαλαμίνα είχε καταγγείλει τον πρώην συντροφό της για ξυλοδαρμό!

Κάποιο κενό υπάρχει, δεν γίνεται! Χάνουμε το μυαλό μας.

Τόσο ξέφραγη είναι η ζωή μας; 

Εκτός από τις νουθεσίες σε μια κοινωνία πως πρέπει να αλλάξει τον τρόπο που μεγαλώνει τα παιδιά της, εκτός από τη διεκδίκηση του νομοθετικού πλαισίου που θα αναγνωρίσει τις γυναικοκτονίες, υπάρχει και το κενό, το ελλιπές πλαίσιο στον τομέα της αστυνόμευσης..

Αυτή η διαρκής πλέον αιτίαση «δεν επαρκούμε» δημιουργεί αυτομάτως τη δικαιολογία σε μια ενδεχόμενη κλοπή, σε έναν βιασμό, σε μια δολοφονία.

Η φράση “είμαστε αναρμόδιοι” είναι σπρωξιά στο γκρεμό!

Δουλειά της πολιτείας λοιπόν είναι να το σταματήσει αυτό!

Να ενισχύσει το υπάρχον προσωπικό με νέο και εκείνο πλέον να κάνει τη δουλειά του.  Διότι η δουλειά της αστυνομίας είναι να προστατεύει, όχι να σε στέλνει πίσω στο δολοφόνο σου, επειδή «δεν της είναι δυνατό» να σε προστατεύσει.

Πέραν όλων όσων θα ακουστούν, μπορεί ΕΝΑΣ να  μας εγγυηθεί και θα μας πει τον τρόπο που  θα σταματήσει εκεί έξω τη σφαγή;

Πώς θα θωρακίσουμε τις ψυχές όλων των γυναικών που τρέμουν στους δρόμους κοιτώντας πάντα ΠΙΣΩ;

Ας δεσμευθούν όλοι επιτέλους να μπει ένας φραγμός σε όλη αυτή τη φρίκη.