Βγαίνει η είδηση για ανθρώπους που βρίσκονταν στο χώρο εργασίας τους, σε ένα εστιατόριο με φιλικά τους πρόσωπα, σε μια καφετέρια ή απλά περπατούσαν στον δρόμο όταν ξαφνικά ένιωσαν μια δυσφορία που τους έκανε να χάσουν τις αισθήσεις τους και να οδηγηθούν κατευθείαν στο νοσοκομείο, όπου μερικοί μάλιστα από αυτούς καταλήγουν μετά από λίγες ώρες. Φαινόμενο τραγικό για τους οικείους τους, για το νεαρό, πολλές φορές, της ηλικίας και για τον συνάνθρωπο που χάνεται απ’ τη μια στιγμή στην άλλη και σε κάνει ν’ αναθεωρείς πολλά απ’ τα βάσανα και τις δυσκολίες της καθημερινότητας.

Πέρα απ’ το σπαρακτικό της είδησης, δεν μπορεί κανείς να εθελοτυφλεί στο σχεδόν εμφυλιοπολεμικό κλίμα που αναζωπυρώνεται στον τομέα των διαδικτυακών σχολίων όπου μια φανατισμένα δραστήρια πλειοψηφία αυτών αμέσως κάνουν λόγο για παρενέργειες του εμβολίου κατά του COVID-19. Σαν τη Λερναία Ύδρα τα άκοπα κεφάλια των διαφωνιών, της οξείας ημιμάθειας (χειρότερης της αμάθειας) και της από κεκτημένης ταχύτητας επί πάντων διάψευσης και ενοχοποίησης, δεν λένε να καθησυχαστούν.

Βεβαίως όλες οι απόψεις είναι απόλυτα σεβαστές. Δεν μπορεί όμως να μην σχολιαστεί και, κατ’ επέκτασιν, να μην καταδικαστεί η ανεξέλεγκτη αισχροκέρδεια διαφόρων ιστοσελίδων (πολλών δημοφιλών μάλιστα) ορμώμενη από τους παραπλανητικούς τίτλους που στόχο τους έχουν τα πολλαπλά κλικ, ίσα ίσα για να διχάσουν άλλη μια φορά τον κόσμο στα σχόλια, με ανεξακρίβωτα ρεπορτάζ, ανώνυμα και με ατσαλοσύνη στη γραφή τους, επειδή απλούστατα το θέμα των «μυστηρίων θανάτων» όπως πλασάρεται φαρδιά πλατιά εξακολουθεί να πουλάει στα Μίντια. Είναι σαν τα ξεπεσμένα reality των ημερών μας στην τηλεόραση όπου οι παίκτες επιδεικτικά τσακώνονται για το παραμικρό μεταξύ τους για να έχει να απολαμβάνει ο κόσμος στο σπίτι.

Πολλοί απ’ αυτούς επέζησαν όσο κι αν ήθελαν να τους πάνε στην απέναντι όχθη ντε και καλά με το ζόρι, άλλοι δεν είχαν κάνει καμία δόση του εμβολίου παρ’ όλο που η αινιγματική γλώσσα των άρθρων επιθυμεί να υποβάλει στον αναγνώστη το αντίθετο, με τους αινιγματισμούς πολλές φορές να χρησιμοποιούνται κι ως δικλίδες ασφαλείας σε τυχόν εξώδικα ή μηνύσεις από συγγενείς των νοσηλευομένων. Άλλωστε ο τίτλος αρκεί και μόνο για ν’ ανοίξει αυτό το πικρό απόστημα που εκκρίνει τις πυώδεις κακίες που ανταλλάσσονται εκατέρωθεν σε κάθε περίπτωση.

Κανέναν δεν έχει παραξενέψει η τρομακτική αλλαγή στη ροή των ειδήσεων του Διαδικτύου; στην αλλαγή του περίφημου αλγορίθμου που ανά πάσα στιγμή μπορεί να άγεται και να προωθεί μια είδηση περισσότερο από μια άλλη με την κατάλληλη χρηματική υποβοήθηση; Διότι υπάρχουν χιλιάδες διαφημίσεις τού πώς να πληρώσεις την Google ώστε να προμοτάρει μια ανάρτηση, μια ιστοσελίδα, ένα blog. Πρέπει να καταλάβουμε πως στο ειδησεογραφικό εύρος των Μέσων παίζονται τα μοχθηρότερα παιχνίδια παραπληροφόρησης που συστηματικά οδηγούν στην εύκολη εξαγωγή βεβιασμένων συμπερασμάτων, στην απειροστικών διαστάσεων ανάλυση και στην πολτοποίηση αληθών και ψευδών ειδήσεων χωρίς ίχνος ηθικής.

Οι αναρτήσεις για ανθρώπους που «έφυγαν» αιφνίδια διανέμονταν και στην προ covid εποχή, δεν είχαν όμως το ίδιο αντίκτυπο. Η πανδημία που μεσολάβησε και η διαμάχη των εμβολίων έκανε τις αναρτήσεις αυτές περισσότερο δημοφιλείς. Μαζική χειραγώγηση και πόλωση; άνευ ορίων σπέκουλα σε ευαίσθητα θέματα; εμπορευματοποίηση και της τελευταίας ρανίδας αξιοπρέπειας; Αυτό που μετρά είναι ο διχασμός των πολιτών, η όρεξη για ψηφιακή πάλη που καλλιεργείται κατ’ εξακολούθηση απ’ τα Κοινωνικά Δίκτυα τα οποία φαίνεται πως αντί να μας φέρουν πιο κοντά μάς φανατίζουν, χαμένοι στον κυκεώνα των πληροφοριών.