Το τερμάτισε ο Ιούλης και στα ημερολόγια και στις θερμοκρασίες. Ούτε ένα αλμυρίκι φίλε μου για ίσκιο σε τούτο τον τόπο.
Μετακομίσαμε τις κρεβατοκάμαρες, βάλαμε και κουρτίνες αλλά μια σκιά φυσική δεν μπορέσαμε εμείς οι υστερημένοι κάθε εμπνεύσεως.
Σαν βεδουίνος πορεύομαι στον ξερό τόπο, τον άναρχο, της λευκής πλαστικής καρέκλας που χρόνια δεν ενοχλεί κανέναν και κανείς από τους αρχοντες δεν την ανανεώνει, δεν την αλλάζει.
Φεύγουν και έρχονται τα καλοκαίρια της λευκής πλαστικής καρέκλας. Και πριν ο νους αυτοπυρποληθεί από την επαναλαμβανόμενη κακογουστιά που έγινε κληρονομιά στους προγόνους ευτυχώς που υπάρχει η θάλασσα και κατευνάζει το θυμό, την θλίψη, τα αδιέξοδα, μαλακώνει την ασχήμια.
Να πλατσουρίζεις στα νερά και όλα μοιάζουν αλλιώς. Και αν τύχεις και κανένα αγιόκλημα τότε σε έλουσε το καλοκαίρι και σε έχρισε πλούσιο.
Μια χώρα παλκοσένικο. Μια περιφέρεια πανηγύρι που ψάχνει να βρει απεγνωσμένα την πηγαία χαρά της.Με παράδοση, επετείους, αφιερώματα,με συναυλίες και απαγγελίες κάτω από τον έναστρο ουρανό.
Ο πολιτισμός σηκώνει πανό διαμαρτυρίας για τα κακώς κείμενα, διακόπτει και εξεγείρεται. Κάτι αλλάζει.Και οι θεατές ακολουθούν. Ακούς αυτή την υπόκωφη εξέγερση που βγαίνει από τα έγκατα .Γεννιέται στα αρχαία θέατρα, ορθώνεται στις κερκίδες και η εξουσία κοιτά αμήχανη ελπίζοντας στην πιο ανώδυνη “εκτόνωση του φαινομένου.”
Ελπίζει σε μια “χαλαζόπτωση” εν τω μέσω του θέρους όπου με μια δρασκελιά θα ξεφύγει από την γενικευμένη αποδοκιμασία
Τέλος Ιουλίου και ανάμεσα στις παρακολουθήσεις και τις υποκλοπές, αλατοπίπερο η Μύκονος, τα νησιά, οι ινφλουένσερς που πάντα “βάζουν φωτιά” στο διαδίκτυο ,εγκυμονούσες ή μη, εύσωμες ή όχι, προωθούν την “αλλαγή συζήτησης” στην καυτή ατζέντα.
Στην Κόρινθο παραθερίζει ο Γενικός Γραμματέας Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουτέρες, διαβάζω, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του. Να μας πουν και σε ποιο κατάλυμα της Κορίνθου βρίσκεται γιατί μια απορία την έχω. Όταν λέμε Κόρινθος να το εννοούμε κιόλας.
Τέλη Ιουλίου και οι υποψήφιοι δημοτικοί ρίχνουν τα τελευταία μαχαιρώματα της σεζόν, συρόμενοι πίσω από ψεύτικα προφιλ, ψεύτικα τρολ. Κονταροχτυπιούνται οι κονδυλοφόροι με τους εντεταλμένους, πατώντας στις παγίδες και στις φάκες και οι δημοσιογράφοι που αντί να κάνουν τη δουλειά τους αλληλοσπαράσσονται .Αυτά συμβαίνουν όταν δεν είσαι του επαγγέλματος και επαγγέλλεσαι άλλα πράγματα.Αλλά αυτό είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία σε αυτό τον τόπο.
Σήμερα παγκόσμια ημέρα φιλίας. Κάθε αληθινή φιλία είναι ένα απόκτημα διαρκές.
Η φιλία, απαιτεί τόση τέχνη όσο μια πετυχημένη φιγούρα χορού. Χρειάζεται πολλή άνεση και μεγάλος συγκρατημός. Ανταλλαγές λόγων. Μεγάλη σιωπή. Και προπαντός σεβασμός. Το αίσθημα της ελευθερίας
του άλλου.Της αξιοπρέπειάς του. Την παραδοχή.
Να αγαπάτε και να σέβεστε τους φίλους σας. Κρατήστε τους σαν πολύτιμο θησαυρό.