Με ανάσες που περπατούν στις μύτες παρακολουθούμε οι περισσότεροι έναν πόλεμο που όσο και αν γνωρίζουμε τους λόγους μέχρι εκεί που χωρά η σκέψη μας, οι γνώσεις μας και το μυαλό μας, αρνούμαστε να το δούμε αλλιώς πέρα από τον απέραντο πόνο.

Τον θάνατο. Την φρίκη! Τα φοβισμένα παιδικά μάτια στα καταφύγια. Τα καραβάνια των νέων προσφύγων.

Νέα δεκαετία με το παγκόσμιο εκκρεμές που μοιάζει  να μπατάρει .

Μέρες αδέσποτες  σφυρίζουν στο μπαλκόνι μου
μέρες αδέσποτες σφηνώθηκαν στην πόλη μου
σημαδεύουνε το μέλλον πετυχαίνουν το παρόν
και με στρίμωξαν σ’ ατέλειωτο κρυφτό(Χρ, Θηβαίος)

Η Ευρώπη μοιάζει με καρικατούρα ξεπεσμένη, περιφέρεται στα φόρα, αδιάφορη όλων, με κάτι πέρλες θαμπές  να θυμίζουν την παλιά της ζωή.

Θεατής και συνωμότης για μια ακόμα φορά αποδέχεται σιωπηλά τον πόλεμο στα σπλάχνα της. Θυμάσαι την Γιουγκοσλαβία; Το κουφάρι της; Θυμάσαι την Κύπρο; Τον διαμελισμό της. Κανείς δεν την θυμάται.

Μέρες αδέσποτες σαν σφαίρες.Σου τριβελίζουν το μυαλό!

Προσπαθώντας να ερμηνεύσεις τον χαμό έξω από την πόρτα σου. Προσπαθείς να σκουπίσεις τα αποκαϊδια..απαγγέλοντας Μπρέχτ :

Oι μέρες που ξεχάσαμε τις μάσκες σκοτώνουν το μισό λαβωμένο παρόν. Και γλιτώνουν τη μισή ζωή.

Πάντα πίστευα πως αυτό που ζούμε εγκλωβισμένοι μέσα στις φυλακές μας είναι ένας αργός θάνατος. Είναι ο θάνατος της ψυχής που δεν αντέχει τον φόβο στον ίσκιο της.

Όμως πάντα πίστευα από την άλλη,  πως ο πόλεμος είναι θάνατος. Ο πόλεμος είναι φόβος. Είναι φρίκη. Είναι η ώρα που τα θεριά φοβούνται τους ανθρώπους.  Γι αυτό πάντα σεβόμουν την γενιά των πολέμων.

Δεν ξέρω τι μέρες ξημερώνουν για εμάς.

Οι πόλεμοι και οι ασθένειες λιγοστεύουν τον κόσμο.

Ανησυχώ για τις μέρες που έρχονται. Σε μια χώρα που έξω απο την πόρτα της γίνεται χαλασμός και εκείνη βρίσκεται στην ανάνηψη. Αδύναμη και ωχρή..

Και η βαρυχειμωνιά κρατά καλά εδώ και 10 χρόνια.

Κι όταν η καταιγίδα θα ‘χει τελειώσει, δεν θα θυμάσαι πώς τα κατάφερες ή πώς επιβίωσες…
Δεν θα είσαι καν σίγουρος, πως η καταιγίδα τελείωσε.Ένα πράγμα είναι μόνο σίγουρο!
Όταν θα ‘χει περάσει, δε θα ‘σαι ποτέ πια ο ίδιος άνθρωπος με αυτόν που ήσουν πριν ξεκινήσει….