Νέα βιογραφία επανεξετάζει αδημοσίευτα έγγραφα και μαρτυρίες, επιχειρώντας να βάλει τέλος στις θεωρίες συνωμοσίας γύρω από τον θάνατο της θρυλικής σταρ.

Η νύχτα της 4ης Αυγούστου 1962 εξακολουθεί να στοιχειώνει το Χόλιγουντ. Περισσότερες από έξι δεκαετίες μετά, ο θάνατος της Marilyn Monroe παραμένει ένα από τα πιο συζητημένα μυστήρια της ποπ κουλτούρας. Υπερβολική δόση, αυτοκτονία ή δολοφονία; Μια νέα βιογραφική μελέτη επιχειρεί, να αποδομήσει τους διαχρονικούς μύθους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται, η τελευταία ημέρα της Μονρόε κύλησε χωρίς δραματικές εντάσεις, αν και υπήρχαν ενδείξεις ψυχολογικής επιβάρυνσης. Η ηθοποιός βρισκόταν στο σπίτι της στο Λος Άντζελες, με τη στενή συνεργάτιδα και οικονόμο της, Eunice Murray, ενώ επικοινωνούσε επανειλημμένα με τον ψυχίατρό της, Ralph Greenson.

Οι μαρτυρίες περιγράφουν μια γυναίκα κουρασμένη, με προβλήματα ύπνου και έντονη εξάρτηση από φαρμακευτική αγωγή. Το βράδυ η κατάσταση φαίνεται να επιδεινώθηκε. Οι γιατροί που έσπευσαν στην κατοικία της, διαπίστωσαν πως η Μονρόε ήταν ήδη νεκρή, με τις επίσημες εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για συνδυασμό χλωράλης και Nembutal.

Ωστόσο, αυτό που τροφοδότησε τις θεωρίες συνωμοσίας, δεν ήταν μόνο η αιτία θανάτου, αλλά κυρίως τα κενά στο χρονολόγιο. Η ώρα εντοπισμού της σορού, οι αντικρουόμενες δηλώσεις και οι καθυστερήσεις στην ενημέρωση των αρχών δημιούργησαν εύφορο έδαφος για υποψίες.

Στο επίκεντρο βρέθηκαν σχεδόν αμέσως οι φημολογούμενες σχέσεις της ηθοποιού με την οικογένεια Robert F. Kennedy και John F. Kennedy. Οι ισχυρισμοί περί εμπλοκής των Κένεντι στον θάνατό της διογκώθηκαν από πολιτικά φορτισμένες εκδόσεις και πρόσωπα της εποχής.

Η νέα έρευνα, ωστόσο, αναδεικνύει, πως πολλά από τα «στοιχεία» βασίστηκαν σε παρερμηνείες ή πολιτικές σκοπιμότητες. Κεντρικός άξονας των θεωριών δολοφονίας ήταν η απουσία υπολειμμάτων χαπιών στο στομάχι – εύρημα που ειδικοί εξηγούν, ότι δεν είναι ασυνήθιστο σε περιπτώσεις υπερβολικής δόσης.

Ιδιαίτερο βάρος δίνεται και στο περίφημο ηχογραφημένο απόσπασμα του Greenson, το οποίο για χρόνια θεωρήθηκε υπαινιγμός ενοχής του Robert Kennedy. Η πλήρης απομαγνητοφώνηση, όμως, δείχνει, ότι η επίμαχη φράση είχε διαφορετικό πλαίσιο, σχετιζόμενο με πολιτικές επιπτώσεις και όχι με την ίδια την υπόθεση θανάτου.

Παράλληλα, φωτογραφικά και ταξιδιωτικά αρχεία τοποθετούν τον Robert Kennedy εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από το Λος Άντζελες εκείνο το Σαββατοκύριακο, αποδυναμώνοντας καθοριστικά το σενάριο εμπλοκής του.

Το συμπέρασμα, στο οποίο συγκλίνουν οι περισσότεροι ερευνητές, παραμένει σταθερό: ο θάνατος της Μονρόε ήταν αποτέλεσμα ακούσιας υπερβολικής δόσης. Μια τραγική κατάληξη σε μια ζωή που χαρακτηριζόταν από αϋπνία, άγχος και βαριά φαρμακευτική χρήση.

Και όμως, η δημόσια εικόνα της δεν έσβησε ποτέ. Η Μέρλιν Μονρόε εξακολουθεί να αποτελεί πολιτισμικό σύμβολο, αντικείμενο αδιάκοπης αναπαραγωγής, ανάλυσης και μυθοποίησης.

Ίσως, τελικά, το πραγματικό μυστήριο να μην αφορά τον θάνατό της, αλλά το πώς μια προσωπικότητα μπορεί να παραμένει τόσο ζωντανή στη συλλογική μνήμη. Όπως είχε πει ο σκηνοθέτης John Huston: «Είναι απλό. Είναι ακόμη ζωντανή».

cnn.gr