Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες βγαίνουν αυθόρμητα στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για τη λιτότητα και την ακρίβεια, τη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης, τη στεγαστική κρίση, τις όλο και βαθύτερες κοινωνικές ανισότητες και τις αντιλαϊκές κυβερνητικές πολιτικές. Και αυτό που ξεκίνησε σαν πάλη για τις διαλυμένες τάξεις και τους άφαντους καθηγητές στα Λύκεια του Παρισιού, αναδεικνύεται τώρα ως εκδήλωση της πατροπαράδοτης Πάλης των Τάξεων – ένας γνήσιος ξεσηκωμός «από τα κάτω» ενάντια στην ασυδοσία του μεγάλου κεφαλαίου και την κοινωνική αναλγησία της προσκυνημένης σε αυτό πολιτικής ελίτ. Είναι μια αλυσίδα διαδηλώσεων και ταραχών χωρίς κοινό πολιτικό πρόσημο ή ενιαίο συντονισμό, αλλά με συγκοινωνούντα κοινωνικά και ταξικά αιτήματα και με έντονη την παρουσία της νεολαίας – μαθητών, φοιτητών και νέων εργαζομένων. Και βέβαια με ολοένα και μεγαλύτερη πολιτική σημασία, καθώς όχι μόνον η Γαλλία και η Ιταλία, αλλά και αρκετές ακόμη χώρες -ανάμεσά τους και η δική μας- προετοιμάζονται για κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις μέσα στους επόμενους μήνες, σε μια Ευρώπη που βράζει από την έλλειψη οράματος, ελπίδας και προοπτικής για τους πολλούς.

Μακράν οι μεγαλύτερες κινητοποιήσεις του Σαββατοκύριακου, αλλά και τα σοβαρότερα επεισόδια, σημειώθηκαν στην εξεγερμένη Γαλλία, όπου συμμετείχαν ώς και 800.000 άνθρωποι σύμφωνα με την εργατική συνομοσπονδία CGT – όχι μόνο μαθητές, αλλά και εργάτες, αγρότες και συνταξιούχοι. Και, παρά την ευκολία με την οποία ο απερχόμενος πρόεδρος Μακρόν «φωτογράφισε» και πάλι στο χτεσινοβραδινό έκτακτο διάγγελμά του την αριστερή αντιπολίτευση για σκόπιμη πυροδότηση ταραχών και υπόθαλψη της βίας, κάνοντας λόγο για «αχαλίνωτη βία» από «ακροαριστερές ομάδες» και υποσχόμενος πομπωδώς ότι θα… πατάξει και θα υποχρεώσει να λογοδοτήσουν «όσους επιχειρούν να καταστρέψουν τη Γαλλική Δημοκρατία» (!), η πραγματικότητα είναι πως ο βασικός υπαίτιος είναι ο ίδιος και οι ανάλγητες, πλουτοκρατικές, βαθιά αντιλαϊκές πολιτικές του. Και ότι η μεγάλη πλειονότητα των διαδηλωτών συμμετείχε ειρηνικά, ακόμα και όταν δέχτηκε απροκάλυπτες επιθέσεις από την αστυνομία με κλομπ, δακρυγόνα και «αύρες» με κανόνια νερού.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν ένας νεκρός διαδηλωτής, από ανακοπή σύμφωνα με την αστυνομία, ένας ακόμη 17χρονος που έχασε το χέρι του από αστυνομική βομβίδα στο Σεντ Ετιέν και πολλές εκατοντάδες τραυματίες, μεταξύ των οποίων και κάπου 500 αστυνομικοί και πυροσβέστες, ενώ έγιναν περισσότερες από 1.800 συλλήψεις, εκ των οποίων οι 855 στην πρωτεύουσα. Εκτιμάται δε ότι συνολικά 1.500 καταστήματα και δημόσια κτίρια υπέστησαν ζημιές σε όλη τη Γαλλία. Ωστόσο, σε ρεπορτάζ από το Παρίσι και τη Μασσαλία, αρκετοί καταστηματάρχες λένε πως δεν πιστεύουν ότι οι λεηλασίες έγιναν από διαδηλωτές, αλλά από ομάδες κουκουλοφόρων που εκμεταλλεύτηκαν τις διαδηλώσεις για να κάνουν πλιάτσικο.

Νέος γύρος συγκρούσεων ξέσπασε το Σάββατο στις Βρυξέλλες και τη Λιέγη, στο Βέλγιο, με περισσότερες από 50 συλλήψεις, ενώ εκτός ελέγχου παραμένει η κατάσταση και στη γειτονική μας Αλβανία, όπου το Σαββατοκύριακο είχαμε σοβαρά επεισόδια για πέμπτη μέρα μεταξύ της αστυνομίας και νεολαίων που ζητούν την παραίτηση του Εντι Ράμα, με τραυματισμούς, μολότοφ σε δημόσια κτίρια και τράπεζες και 78 συλλήψεις. Ο πρωθυπουργός κάλεσε τους διαδηλωτές σε διάλογο και επιχείρησε να παίξει το χαρτί της δήθεν «έξωθεν παρέμβασης», ισχυριζόμενος ότι οι διαμαρτυρίες είναι υποκινούμενες από τη Ρωσία και το Ιράν (!) και στοχεύουν να τορπιλίσουν τις ενταξιακές προσπάθειες της χώρας του… Αντίθετα, ειρηνικές ήταν οι διαδηλώσεις «α λα ισπανικά» στη Λισαβόνα, στο Οπόρτο και στην Κοΐμπρα, με επίκεντρο τη στεγαστική κρίση και συμμετοχή εργατικών συνδικάτων, συνταξιούχων και άλλων οργανώσεων που ζητούν φτηνές κατοικίες και αυξήσεις μισθών και συντάξεων.

efsyn