Προσκυνηματική εκδρομή της ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ σε Σμύρνη , Φώκαια , Βουρλά , Αλάτσατα , Λυθρί (ΕΡΥΘΡΕΣ), Αγία Παρασκευή , Κάτω Παναγιά , Τσεσμέ (Κρήνη) και Χίο .

                          9 – 14 Οκτωβρίου 2026

Ένα ταξίδι στις ρίζες μας, ένα προσκύνημα στην Ιστορία και τη Μνήμη των προγόνων μας.

Με βαθιά συγκίνηση και έντονα συναισθήματα ολοκληρώθηκε το προσκύνημα της Μικρασιατικής Στέγης Κορίνθου, στη Σμύρνη, στα Ιστορικά παράλια της Ιωνίας και στη Χίο, έναν τόπο άρρηκτα συνδεδεμένο με την προσφυγική Μνήμη και την ιστορία των Μικρασιατών.

   Στη Σμύρνη, επισκεφθήκαμε το Ιστορικό κάστρο της Σμύρνης, την Αρχαία Αγορά, τον Ιερό Ναό του Αγίου Βουκόλου, τον μοναδικό Ορθόδοξο Ναό που σώθηκε από την καταστροφή του 1922, επίσης είδαμε το νέο κτίριο της Ευαγγελικής Σχολής. Περιηγηθήκαμε στην πόλη, στην Προκυμαία και στα στενά της περιοχής του Φραγκομαχαλά,  αναζητώντας τα ίχνη μιας ζωής που μπορεί να άλλαξε, αλλά δεν έσβησε ποτέ από τη Συλλογική μας Μνήμη.

   Παραβρεθήκαμε στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον νέο Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Σμύρνη, προεξάρχοντος του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Σμύρνης κ. Βαρθολομαίου. Μετά το πέρας της Λειτουργίας δεχθήκαμε τη φιλοξενία του Σεβασμιώτατου  στο Αρχονταρίκι, όπου έγινε ανταλλαγή δώρων, μέσα σε κλίμα χαράς και συγκίνησης.

   Ακολούθησε επίσκεψη στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στη Σμύρνη, στο κτήριο Καπετανάκη, όπου ο Γενικός Πρόξενος κ. Αλέξανδρος Κώνστας και το προσωπικό του Προξενείου, μας υποδέχτηκαν με χαρά. Αφού έγινε κι εκεί η ανταλλαγή δώρων, ακολούθησε μια πολύ ενδιαφέρουσα και εποικοδομητική συζήτηση.

   Το οδοιπορικό μας συνεχίστηκε στη Μενεμένη στον Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης,  19ου αι. και στη Φώκαια, την αρχαία Ιωνική πόλη των θαλασσοπόρων και των μεγάλων αποικισμών. Εκεί συναντήσαμε τόπους με σπουδαία αρχαία ιστορία, αλλά και με τραγική θέση στη νεότερη ιστορία του Μικρασιατικού Ελληνισμού.  Στη συνέχεια, επισκεφθήκαμε τα Βουρλά, πατρίδα του νομπελίστα Γιώργου Σεφέρη, στην οποία λειτουργούσε η Αναξαγόρειος Σχολή, τα Αλάτσατα, όπου σταθήκαμε με σεβασμό μπροστά στον ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου, θαυμάζοντας το μαρμάρινο τέμπλο, έργο του σπουδαίου γλύπτη Ιωάννη Χαλεπά και το Λυθρί (Ερυθρές), όπου η μακραίωνη Ελληνική παρουσία παραμένει ζωντανή μέσα από τον αρχαιολογικό χώρο και τα ίχνη του παρελθόντος. Το οδοιπορικό μας μάς οδήγησε ακόμη στην Κάτω Παναγιά, στην Αγία Παρασκευή, το  χωριό  των  καπεταναίων και στον Τσεσμέ (Κρήνη), όπου επισκεφθήκαμε τον Ναό του Αγίου Χαραλάμπους, έναν ακόμη σταθμό σε αυτό το ταξίδι μνήμης και ιστορικής αναδρομής. 

  Κάθε τόπος και μια μαρτυρία. Κάθε ναός και μια προσευχή. Κάθε βήμα και μια νοερή συνάντηση με τους ανθρώπους που έζησαν, δημιούργησαν και άφησαν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους σε αυτές τις πατρογονικές εστίες.

 Στη συνέχεια, η Χίος μάς υποδέχθηκε με τη δική της ξεχωριστή ιστορική και συναισθηματική φόρτιση. Το νησί που αγκάλιασε πρόσφυγες και έγινε σταθμός ελπίδας για ανθρώπους ξεριζωμένους, συνδέεται βαθιά με την ιστορία των οικογενειών μας και με τον τόπο όπου έφτασαν οι πρόγονοί μας αναζητώντας μια νέα αρχή. Εκεί επισκεφθήκαμε την Νέα Μονή, το σπουδαίο βυζαντινό μοναστήρι με τα περίφημα ψηφιδωτά και τη μακραίωνη ιστορία, Μνημείο Παγκόσμιας κληρονομιάς που προστατεύεται από την UNESCO και την Ιερά Μονή του Αγίου Μηνά, τόπος άρρηκτα συνδεδεμένος με τη Σφαγή της Χίου το 1822, χώροι πίστης, περισυλλογής και Ιστορικής Μνήμης.

  Ιδιαίτερα συγκινητικές υπήρξαν οι συναντήσεις μας με τον Μικρασιατικό Σύλλογο με επωνυμία  Μορφωτικός Σύνδεσμος Βαρβασίου Χίου Βιβλιοθήκη << Ο Φάρος >> και την Ένωσις Αγιοπαρασκευουσίων Κρήνης Μικράς Ασίας, από την Αγία Παρασκευή του Τσεσμέ (Κρήνη). Οι άνθρωποι των συλλόγων μάς υποδέχθηκαν με θερμή φιλοξενία, μας ξενάγησαν στους χώρους τους και μας παρουσίασαν ιερά κειμήλια που έφεραν μαζί τους οι πρόγονοί τους από τις αλησμόνητες πατρίδες. Κειμήλια που δεν αποτελούν απλώς ιστορικά αντικείμενα, αλλά πολύτιμους φορείς πίστης, μνήμης και οικογενειακής ιστορίας.

   Το προσκύνημά μας ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Άφησε βαθιά συγκινημένους  όλους τους συμμετέχοντες, απογόνους Μικρασιατών αλλά και ανθρώπους που συμμετείχαν από αγάπη για την Ιστορία και τον Πολιτισμό του τόπου των προγόνων μας. Επιστρέψαμε με τις καρδιές γεμάτες εικόνες, συγκίνηση και ευγνωμοσύνη. Και με τη βαθιά πεποίθηση πως, όσο θυμόμαστε και τιμούμε τις ρίζες μας, η Μικρά Ασία θα εξακολουθεί να ζει μέσα μας.

   Γιατί οι αλησμόνητες πατρίδες δεν είναι μόνο τόποι στον χάρτη. Είναι οι άνθρωποί μας, οι ρίζες μας, οι εκκλησιές και τα σπίτια τους, οι μνήμες που πέρασαν από γενιά σε γενιά. Είναι η Ιστορία που έχουμε Χρέος να κρατήσουμε ζωντανή και να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές.

   Ως Μικρασιατική Στέγη Κορίνθου, εκφράζουμε τις ευχαριστίες μας στον κύριο Κοσμά Χατόγλου, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος (Ο.Π.Σ.Ε.), για την σπουδαία και καθοριστική βοήθειά του σε αυτό το οδοιπορικό στα ευλογημένα χώματα της Ιωνίας.

   Καθώς επίσης,  θέλουμε να ευχαριστήσουμε, όλους όσους στηρίζουν όλα αυτά τα χρόνια, την προσπάθεια του Συλλόγου μας, να διασώσει, να διατηρήσει και να διαδώσει την Μικρασιατική Μνήμη και την Πλούσια Κληρονομιά του Μικρασιατικού Ελληνισμού.

   Γιατί η μνήμη δεν είναι μόνο χρέος απέναντι στο παρελθόν, είναι ευθύνη απέναντι στο Μέλλον. Και αυτή την ευθύνη συνεχίζουμε να υπηρετούμε όλοι μαζί, με σεβασμό στις ρίζες μας και πίστη ότι οι αλησμόνητες πατρίδες θα παραμείνουν ζωντανές στη συλλογική μας συνείδηση.