Αφιερωμένο στην επανδρωμένη αποστολή της NASA, Artemis II, που θα παραμείνει επί δέκα ημέρες σε τροχιά γύρω από τη Σεληνη, για πρώτη φορά μετά από μισό αιώνα, είναι το εξώφυλλο του περιοδικού «Time».

Η ανθρωπότητα έχει αλλάξει δραματικά τα τελευταία σχεδόν 60 χρόνια. Η Σελήνη, όχι και τόσο. Το 1968 ήταν η τελευταία φορά που άνθρωποι πλησίασαν για πρώτη φορά το φεγγάρι, με την αποστολή Apollo 8. Στις αρχές του 2026, αν όλα εξελιχθούν σύμφωνα με το σχέδιο, μια νέα αποστολή θα ξαναπάρει τον ίδιο δρόμο, αυτή τη φορά εκπροσωπώντας έναν κόσμο με τεχνολογίες, δυνατότητες αλλά και κρίσεις που δεν υπήρχαν τότε.

Η αποστολή Artemis II θα είναι η πρώτη επανδρωμένη πτήση προς τη Σελήνη μετά το 1972, όταν ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα Apollo και το Apollo 17 επέστρεψε στη Γη. Δεν πρόκειται για προσελήνωση, αλλά για μια αποστολή-σταθμό: το κρίσιμο βήμα που πρέπει να πετύχει, πριν η ανθρωπότητα επιχειρήσει ξανά να πατήσει στο σεληνιακό έδαφος, γράφει το Time.

Artemis II: Ποιοι θα πάνε στο φεγγάρι

Όταν οι αστροναύτες του Apollo 8 έφτασαν σε σεληνιακή τροχιά, τα Χριστούγεννα του 1968, μετέδωσαν ζωντανά εικόνες της αθέατης πλευράς της Σελήνης σε πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους. Εκείνο το ταξίδι, μέσα σε μια χρονιά γεμάτη δολοφονίες, πολέμους και κοινωνικές εκρήξεις, λειτούργησε σχεδόν λυτρωτικά. Μια γυναίκα έγραψε τότε στους αστροναύτες: «Σας ευχαριστώ. Σώσατε το 1968».

Το Time θέτει το ερώτημα, αν το 2026 θα μπορούσε να γνωρίσει μια αντίστοιχη στιγμή συλλογικής ανάτασης, παρουσιάζοντας την επανδρωμένη αποστολή της κυβερνητικής διαστημικής υπηρεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Το πλήρωμα του Artemis II αποτελείται από τέσσερις αστροναύτες: τον Reid Wiseman (διοικητή της αποστολής), τον Victor Glover, την Christina Koch και τον Καναδό Jeremy Hansen.

Artemis II: Οι συμβολισμοί της αποστολής

Η αποστολή έχει και έντονο συμβολισμό. Η Koch θα είναι η πρώτη γυναίκα που θα ταξιδέψει προς τη Σελήνη, ο Glover ο πρώτος αφροαμερικανός που θα φύγει πέρα από τη χαμηλή γήινη τροχιά, ενώ ο Hansen θα είναι ο πρώτος μη Αμερικανός σε αποστολή προς το φεγγάρι.

Όπως λέει ο ίδιος ο Glover στο Time, η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία: «Πριν από χρόνια, η NASA αποφάσισε, ότι η ισότητα και η συμπερίληψη θα είναι βασικές της αξίες. Το πλήρωμα αυτό είναι αποτέλεσμα εκείνων των αποφάσεων».

Το Artemis II αναμένεται να γράψει ιστορία και ως προς την απόσταση. Το πλήρωμα θα φτάσει περίπου 7.500 χιλιόμετρα πέρα από την πίσω πλευρά της Σελήνης, ξεπερνώντας το ρεκόρ του Apollo 13 και πηγαίνοντας πιο μακριά από τη Γη απ’ όσο έχει φτάσει ποτέ άνθρωπος.

Από αυτό το σημείο, οι αστροναύτες θα μπορούν να τραβήξουν εικόνες, όπου η Γη και η Σελήνη θα χωρούν στο ίδιο κάδρο, εικόνες που φιλοδοξούν να αποκτήσουν τον συμβολισμό της ιστορικής φωτογραφίας Earthrise του 1968.

Ο Wiseman λέει, πως προσπαθεί συνειδητά, να μην φαντάζεται πώς θα είναι η θέα: «Ότι κι αν περιμένεις, η πραγματικότητα θα είναι διαφορετική».

Artemis II: Ένα ταξίδι-δοκιμή

Σε αντίθεση με τις αποστολές Apollo, το Artemis II δεν θα μπει σε σεληνιακή τροχιά. Θα ακολουθήσει μια πιο «ασφαλή» τροχιά γύρω από την αθέατη πλευρά του φεγγαριού και θα επιστρέψει στη Γη, ολοκληρώνοντας μια αποστολή περίπου 10 ημερών.

Ο βασικός του στόχος είναι, να δοκιμάσει στην πράξη όλα τα κρίσιμα συστήματα: τον πύραυλο SLS, το διαστημόπλοιο Orion, την υποστήριξη ζωής, την πλοήγηση, τις επικοινωνίες και (το πιο σημαντικό) την αντοχή ανθρώπων και μηχανών σε αποστάσεις, που η NASA έχει να αντιμετωπίσει εδώ και δεκαετίες.

Η επιστροφή στη Γη θα είναι από τις πιο απαιτητικές φάσεις: το Orion θα εισέλθει στην ατμόσφαιρα με ταχύτητα περίπου 25.000 μιλίων την ώρα, με τη θερμοκρασία στη θερμική ασπίδα να αγγίζει τους 5.000 βαθμούς Φαρενάιτ, σχεδόν τη μισή θερμοκρασία της επιφάνειας του Ήλιου.

Το Artemis II είναι μόνο η αρχή, σημειώνει ακόμη το Time. Οι επόμενες αποστολές στοχεύουν στην επιστροφή ανθρώπων στη σεληνιακή επιφάνεια και, μακροπρόθεσμα, στη δημιουργία μόνιμης ανθρώπινης παρουσίας κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης, όπου υπάρχουν αποθέματα πάγου που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για νερό, οξυγόνο και καύσιμα.

Ωστόσο, το πρόγραμμα δεν είναι χωρίς προβλήματα. Το μεγαλύτερο αγκάθι παραμένει το σεληνιακό σκάφος προσεδάφισης, που καθυστερεί σημαντικά, ενώ υπάρχει και έντονη γεωπολιτική πίεση: η Κίνα έχει δηλώσει, ότι σκοπεύει να στείλει αστροναύτες στη Σελήνη έως το 2030.

Με πληροφορίες από Time