Επιμελώς Επιμελητηριακά – Tης Τζένης Σουκαρά

  • Πλησιάζει το  τέλος Οκτωβρίου που είναι η καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή των υποψηφιοτήτων.

  • Από εκεί και πέρα θα διαπιστώσουμε  την ποιότητα των ψηφοδελτίων και τη δυναμική των συνδυασμών.

  • Ακούσαμε τον πρόεδρο του Επιμελητηρίου να συμπεραίνει με δημόσιες δηλώσεις του  πως “για να γράφονται τόσα για εμάς πάει να πει πως “είμαστε πολύ δυνατή ομάδα”. (Η ελεύθερη μετάφραση των λεγομένων είναι πως για να μας κάνουν έντονη κριτική είμαστε δυνατοί και θέλουν να μας κοντύνουν)
  • Δεν έχει περάσει προφανώς από το μυαλό του προέδρου της διοικούσας του Επιμελητηρίου Κορινθίας  πως είθισται να ασκείται κριτική σε εκείνον που ασκεί τη διοίκηση.  
  • Σε ποιον να ασκήσουμε δηλαδή; Σε εκείνον που θέτει υποψηφιότητα για πρώτη φορά και τον καλωσορίσατε με το γνωστό “δεν έχεις πείρα”; (Έχει και το Επιμελητήριο την ..επετηρίδα του!)
  • Επομένως, τον έχοντα πείρα κρίνουμε. Η δημοκρατία έτσι το θέλει.
  • Τώρα, εάν είναι και ισχυρός η κριτική πρέπει να είναι ακόμα πιο αυστηρή. Για να μην γίνει αλαζόνας.
  • Καλό θα ήταν λοιπόν, αντί να προτιμά η διοικούσα αρχή τις ακατέργαστες ευχές  “ΑΧ! να είχαμε ΕΝΑ ψηφοδέλτιο σε αυτές τις εκλογές”ας κάνει τον κόπο να ακούει την κριτική όταν αυτή γίνεται με τρόπο κόσμιο και σοβαρό.
  • Εμείς τουλάχιστον δεν είμαστε όψιμοι κριτές της διοίκησης. Ασκούμε κριτική σε όλα τα κακώς κείμενα της 3ετίας.
  • Μέχρι στιγμής πάντως έχουν ανοίξει θέματα που δεν τα έχει απαντήσει ο πρόεδρος, η διοικούσα και οι λοιποί συνεργάτες, την ώρα που πολλοί επιχειρηματίες αναρωτιούνται “σε πόσα όργανα ένας αιρετός θα μπορεί να είναι υποψήφιος και να εκλέγεται;” 
  • Και δεν αναφέρομαι σε δημοτικούς συμβούλους. Η αυτοδιοίκηση είναι άλλο θέμα.
  • Αναφέρομαι σε εκείνους που έχουν κάνει επαγγελμα να θέτουν υποψηφιότητα, σε εμπορικό σύλλογο, σε επιμελητήριο, σε ΟΕΒΕ κοκ.
  • Αναρωτιούνται όλοι για ποιο λόγο να επιλέγονται οι ίδιοι και οι ίδιοι  σε όργανα που έχουν το ίδιο ή παρόμοιο αντικείμενο. 
  • Δηλαδή φαντάσου τώρα “πρεμούρα” που έχουν και κάτι “ορκισμένοι ιδεολόγοι” αιρετοί ήδη σε 3 θεσμικά όργανα …και ζητάνε ψήφο και για το 4ο!!
  • Ας μας εξηγήσουν πώς μεταφράζεται αυτή η αγωνιώδης επιβεβαίωση εκτός από αυτό που “κραυγάζει”;
  • Ανοιχτά το συζητούν οι επιχειρηματίες της πόλης.Ακούστε τους!
  • Ο κ. Λουζιώτης σαφώς  δεν επέλεξε την προσφορά των ήδη εκλεγμένων αλλά τις ψήφους τους.Αναμενόμενο!
  • Δεν έχει υπολογίσει ωστόσο το γεγονός πως  κάθε τρεις και λίγο το να ζητούν την ψήφο των επιχειρηματιών οι ίδιοι, έχει εκνευρίσει αρκετά την αγορά. 
  • Δεν συζητάμε πως εκτός από φωτογραφίες και παραγοντισμό η προσφορά των περισσοτέρων (όχι όλων) είναι μηδενική.Ακούστε τους!
  • Μαζί με αυτά αν προσθέσουμε και τους γνωστούς “συνοδοιπόρους του κ. Λουζιώτη  επί  15 επιμελητηριακά έτη περίπου,  αντιλαμβάνεται κανείς πόσο ήδη τσεκαρισμένες είναι  οι “θέσεις ” των εκλεγμένων.
  • Κάπως έτσι χτίστηκε και τα τελευταία χρόνια χτίζει “κλώνους” ένα κατεστημένο που σήμερα επικαλείται την εμπειρία και υπογείως ..την κομματική του ταυτότητα.
  • Έχει απλώσει τα πλοκάμια του σε πολλές βαθμίδες διοίκησης και επιδιώκει να γίνει ο ρυθμιστής πολλών και διαφορετικών εκλογικών αναμετρήσεων. Και σε κλίμακα αγοράς.
  • Τα ήρεμα βαλτωμένα νερά ήλθε να τα ταράξει η υποψηφιότητα Δούρου.
  • Τα πυρά που δέχθηκε δεν ήταν ικανά για να  καλύψουν  την πορεία του και να τσαλακώσουν το κύρος που εκπέμπει αυτή η υποψηφιότητα.
  • Ο Δούρος έχει άλλη οπτική.
  • Και δεν πολώνει.
  • Είναι μάνατζερ και το παρακμιακό τοπίο του Επιμελητηρίου Κορινθίας είναι μια πρόκληση για εκείνον. 
  • Γι αυτό και επιλέγει νέους ανθρώπους.
  • Γι αυτό και η υπάρχουσα διοίκηση τον “κατηγορεί” για απειρία αμήχανη απέναντι στην δυναμική που αναπτύσσει .
  • Γιατί επιθυμεί να  μπει ένα τέλος  σε μια ανούσια διαδρομή αρκετών χρόνων που “βάλτωσε το Κορινθιακό επιχειρείν”. 
  • Που το απαξίωσε.
  • Μέχρι που για τους περισσότερους επαγγελματίες η διεύθυνση της Ερμού έπαψε να είναι σπίτι τους. 
  • Και όχι, δεν το αντιλήφθηκαν σήμερα. Φέτος ή πέρσι.
  • Το ήξεραν .Το διαπίστωσαν σε πάρα πολλές εκλογικές αναμετρήσεις.
  • Αλλά όσο πιο μικρή η κάλπη, όσο πιο μεγάλη η αποχή τόσο πιο διεκπεραιωτικές οι εκλογικές νίκες.
  • Και αυτό εκτός των άλλων είναι αποδοχή ήττας. 
  • Μηδενικός απολογισμός πεπραγμένων. 

 

 

Related Posts