Ο Χριστόφορος Κολόμβος ήταν Ισπανός και Εβραίος, όπως αποκάλυψε ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε το Σάββατο από την ισπανική δημόσια τηλεόραση RTVE, με τίτλο «To DNA του Κολόμβου: η αληθινή καταγωγή».

Η πραγματική καταγωγή του εξερευνητή του 15ου αιώνα αποκαλύφθηκε μετά από ανάλυση DNA, από δείγματα που είχαν θαφτεί στον καθεδρικό ναό της Σεβίλλης, όπως αποκάλυψε η εκπομπή που μεταδόθηκε με αφορμή τον εορτασμό της εθνικής ημέρας της Ισπανίας και την ανάμνηση της άφιξης του Κολόμβου στον Νέο Κόσμο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον ιατροδικαστή Μιγκέλ Λορέντε, εξέτασαν μικροσκοπικά δείγματα λειψάνων, που είχαν ταφεί στον καθεδρικό ναό της Σεβίλλης, ο οποίος εδώ και καιρό χαρακτηρίζεται από τις εκεί αρχές ως ο τελευταίος τόπος ανάπαυσης του Κολόμβου, αν και υπήρξαν αντίπαλοι ισχυρισμοί. Η ομάδα τα συνέκρινε με εκείνα γνωστών συγγενών και απογόνων.

Διαφωνίες υφίστανται εδώ και καιρό σχετικά με την προέλευση και τον τόπο τελικής ανάπαυσης της διχαστικής προσωπικότητας, που ηγήθηκε των χρηματοδοτούμενων από την Ισπανία αποστολών από τη δεκαετία του 1490 και μετά, ανοίγοντας το δρόμο για την ευρωπαϊκή κατάκτηση της Αμερικής.

Πολλοί ιστορικοί έχουν αμφισβητήσει την παραδοσιακή θεωρία, ότι ο Κολόμβος καταγόταν από τη Γένοβα της βορειοδυτικής Ιταλίας. Άλλες θεωρίες ανέφεραν ότι ήταν Ισπανός Εβραίος, Έλληνας, Βάσκος ή Πορτογάλος.

Ο Λορέντε, ενημερώνοντας τους δημοσιογράφους για την έρευνα την Πέμπτη, είχε επιβεβαιώσει προηγούμενες θεωρίες, ότι τα λείψανα στη Σεβίλλη ανήκαν στον εξερευνητή.

Είπε χαρακτηριστικά: «Σήμερα κατέστη δυνατό να το επαληθεύσουμε με νέες τεχνολογίες, έτσι ώστε να επιβεβαιωθεί οριστικά η προηγούμενη μερική θεωρία, ότι τα λείψανα της Σεβίλλης ανήκουν στον Χριστόφορο Κολόμβο».

Η έρευνα σχετικά με την εθνικότητα είχε περιπλεχθεί από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου του μεγάλου όγκου δεδομένων, αλλά «το αποτέλεσμα είναι σχεδόν απολύτως αξιόπιστο», πρόσθεσε ο Λορέντε.

Ο Κολόμβος πέθανε σε ηλικία 55 ετών στη βορειοδυτική ισπανική πόλη Βαγιαδολίδ το 1506, αλλά επιθυμούσε να ταφεί στο νησί Ισπανιόλα, που σήμερα μοιράζονται η Δομινικανή Δημοκρατία και η Αϊτή.

Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν εκεί το 1542, στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στην Κούβα το 1795 και στη συνέχεια (όπως πιστεύεται εδώ και καιρό στην Ισπανία) στη Σεβίλλη το 1898.

Το 1877, εργάτες βρήκαν ένα μολύβδινο φέρετρο θαμμένο πίσω από την Αγία Τράπεζα σε έναν καθεδρικό ναό στο Σάντο Ντομίνγκο, την πρωτεύουσα της Δομινικανής Δημοκρατίας, το οποίο περιείχε μια συλλογή από θραύσματα οστών, που η χώρα λέει, ότι ανήκουν στον Κολόμβο.

Ο Λορέντε δήλωσε, ότι και οι δύο ισχυρισμοί θα μπορούσαν να είναι αληθινοί, καθώς και τα δύο σύνολα οστών ήταν ελλιπή.

tvxs.gr