O πρωτότοκος γιός του Ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, φέρεται ως υποψήφιος για την αρχηγία του ΚΙΝΑΛ, διαδόχου σχήματος του πάλαι ποτέ ισχυρού πολιτικού κινήματος. Και είναι χαρακτηριστική η επικοινωνιακή μέθοδος με την οποία προωθείται αλλά και πολεμάται [εντός ή εκτός εισαγωγικών] αυτή η υποψηφιότητα.
Αλλά υπάρχει κι άλλη βαριάντα στην πολιτική σκακιέρα -αυτό θα “φυλλάρω” παρακάτω.

Διαχέονται, λοιπόν, φλυαρίες.
Άλλοι συζητούν για το αν θα είναι τελικά υποψήφιος, με ποιούς “όλους” συζητάει, πού πήγε, πώς ξυρίστηκε κ.τ.τ. Στο ίδιο μήκος κύματος, κατά τη μία εκδοχή, και οι προσωπικές επιθέσεις εναντίον του. Κουβέντα να γίνεται -το μυστικό της δουλειάς. Που μάλλον δεν είναι μυστικό, αλλά απλώς ξεχασμένο μυστικό.
Η κουβέντα που γίνεται, αποφεύγει την ταμπακέρα -υποστηρίζω. Ταμπακέρα θεωρώ, όπως και κάθε λογικός άνθρωπος νομίζω, την προ 10ετίας απόφασή του να καλέσει το ΔΝΤ προς σωτηρίαν της τάλανος χώρας μας.
Σε οποιαδήποτε μη τάλανα χώρα, θα τον ρωτούσε ο καθείς το αυτονόητο: τί καινούργιο έχει να πει για την απόφαση που του στοίχισε την εκπαραθύρωση κλωτσηδόν. Να το ακούσουμε, προσεκτικά αν χρειάζεται. και να κρίνουμε -ο καθείς.
Κι αν, πάλι, τα έχει πει κατά καιρούς, ας τα συνοψίσει σε μία ξεκάθαρη και καθάπαξ δημοσίευση.
Δεν θα καταδικασθεί από τα αποδυτήρια, αλλά όχι και να έρθει σφυρίζοντας αδιάφορα. Σωστά;

Η άλλη εκδοχή των προσωπικών επιθέσεων, είναι κατά τη γνώμη μου πιό ενδιαφέρουσα. Και αφορά την ουσία περί τα μνημόνια και την εφαρμογή τους. 10 χρόνια μετά, μπορούν να αποτιμηθούν καλύτερα τα λόγια και οι πράξεις όλων. Και να αποδοθούν ευθύνες, ακόμη και μόνον πολιτικές, με στοιχειωδώς νηφάλια στάση.
Είμαι απολύτως βέβαιος ότι το έχει ανάγκη ο τόπος, αλλά και ότι υπάρχει σημαντικό τμήμα του πολιτικού μας φάσματος που θα είχε συμφέρον να λάμψει η αλήθεια. Σοβαρολογώ.
Αυτό, λέω, φοβούνται ορισμένοι και επιτίθενται. Αν μη τι άλλο, υπό τη γνωστή λογική “Μη θίγετε τα κακώς κείμενα”. Ανεξάρτητα από τις προθέσεις και τις ικανότητες του περί ου ο λόγος υποψηφίου, θα μπορούσε να προκύψει “δυστύχημα”: να “Ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου”.

Πάντα κατά την ταπεινή μου άποψη:
Πρώτον, υπάρχει μία ερώτηση-κλειδί: Εφαρμόσθηκαν τα μνημόνια; Η απάντησή μου: είχαμε μονομερή εφαρμογή. Θυσίες ναι, μεταρρυθμίσεις όχι -εν ολίγοις. Και ουδείς ποτέ ισχυρίσθηκε ότι χωρίς ΠΛΗΡΗ εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων, και έγκαιρη μάλιστα, θα υπήρχε ελπίδα να πιάσουν τόπο οι λαϊκές θυσίες. Ουδείς, το τονίζω.
Δεύτερον, υπάρχει μία επίσημη δήλωση-κλειδί του Eurogroup, που κλείνει ερμητικά κάθε συζήτηση περί του αν εφαρμόσθηκαν τα μνημόνια, αλλά και θέτει σκληρά ερωτήματα του ποιός καλύπτει ποιόν. Ίσως και χωρίς να το καταλαβαίνει…
Και τρίτον, υπάρχει από τις παραμονές του δημοψηφίσματος, η ερώτηση-ματ του ταπεινού υπογράφοντος: “Μήπως να δούμε τί έλεγαν τόσα χρόνια οι Εκθέσεις της Τρόϊκας; Υπό το φως της προτάσεως των δανειστών, βεβαίως-βεβαίως…”
Για τους ενδιαφερόμενους: “Ανατομία της προτάσεως των δανειστών”.

Για όσους και όσες δεν με γνωρίζουν, σπεύδω να ξεκαθαρίσω ότι ΔΕΝ είμαι οπαδός των μνημονίων. Αλλά αυτό δεν μπορεί να με εμποδίζει να καυτηριάζω την μονόπλευρη εφαρμογή τους. Λογικό;
Διαφωνώ στον ίδιο το φιλόδοξο στόχο των μνημονίων, που πολύ λίγους θα απογοήτευε η επίτευξή του: να γίνουμε μία καθώς πρέπει ευρωπαϊκή χώρα. Αντιπρότεινα, πολύ απλά, αντί να γίνουμε ασθμαίνοντες προσαρμοζόμενοι πτωχοί συγγενείς, να γίνουμε οι πρωτοπόροι της Ευρώπης.
Η οποία Ευρώπη, δεν είναι και στα πάνω της. Καταλαβαίνει ότι χρειάζεται μείζονα αλλαγή, αλλά δεν ξέρει κάτι.

Το κλειδί γι’ αυτήν την πρωτοπόρα στροφή, όπως το είχα καταθέσει δημοσίως, το Μάιο του ’12, στον τότε Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, ήταν ένα πρωτοποριακό φορολογικό σύστημα. Καθώς, μάλιστα, είχα (off the record) συνεργασθεί στενά με εξέχον διευθυντικό στέλεχος της Τ.τ.Ε., η απάντηση του κ. Προβόπουλου ήταν εύγλωττη: “Δυστυχώς η Τράπεζα δεν είναι αρμόδια να την προωθήσει σε άλλους φορείς”.
Οι οποίοι φορείς θα την σκέπτονταν και λίγο περισσότερο, αξιοποιώντας την κεντρική ιδέα, ξεκαθαρίζω. “Κολοσσιαία αλλαγή” κατά την έκφραση του ως άνω διευθυντικού στελέχους.

Δεν μένει, λοιπόν, παρά να δούμε αν η πολιτική αναψηλάφηση του όλου θέματος, θα υπαχθεί στις προθέσεις είτε του υποψηφίου είτε άλλων. Αν δηλαδή οι φιλόδοξες ανάγκες κάποιων για “ξαναμοίρασμα της τράπουλας” θα υπερβούν τις επιταγές της γνωστής “ομερτά”.
Προσωπικά, δεν έχω αυταπάτες. Δεν προτείνω κάτι. Εκτός από ιδέες στους έχοντες θέσεις στα θεωρεία.

Διμηνιό 19 Οκτωβρίου 2021

Κώστας Τζαναβάρας
σύμβουλος μηχανικός – συγγραφέας

*Οι απόψεις  που φιλοξενούνται στο jennysWorld.gr δεν απηχούν απαραίτητα  και τις θέσεις της διεύθυνσης του site