Κάποιες φορές το ταξίδι με λεωφορείο μπορεί να είναι πολύ μεγάλος μπελάς. Σίγουρα είναι βολικό και οικονομικό, αλλά όλοι έχουν βρεθεί σε μια κατάσταση όπου προτιμούν να βρίσκονται οπουδήποτε αλλού παρά σε μια αποπνικτική, πνιγμένη, απείθαρχη παρέα ανθρώπων, κάνοντας τακτικές στάσεις στη διαδρομή ενώ ταξιδεύουν.

Σκεφτείτε τους γενναίους επιβάτες που αποτόλμησαν το μεγαλύτερο ταξίδι με λεωφωρείο, το οποίο έφευγε από την Καλκούτα της Ινδίας με προορισμό το Λονδίνο. Ακούγεται τρελό, αλλά η υπηρεσία ήταν τόσο δημοφιλής που λειτουργούσε για σχεδόν 20 χρόνια μεταξύ 1957 και 1976.

Προφανώς, η ιδέα να μπεις σε ένα λεωφορείο στην Ινδία, με το Ηνωμένο Βασίλειο να σηματοδοτεί τη γραμμή τερματισμού, είναι μια φρικτή προοπτική, που ακούγεται από τις χειρότερες μοίρες που μπορεί να επιβληθεί ποτέ σε έναν ταξιδιώτη. Κι όμως πολλοί ήταν εκείνοι που το έκαναν.

Ένα ταξίδι περίπου 10.000 μιλίων ακουγόταν σαν να έπρεπε να περάσεις μια ολόκληρη ζωή μέσα σε λεωφορείο. Ξεκινώντας από την Καλκούτα, η διαδρομή ακολουθούσε το λεγόμενο «μονοπάτι των χίπηδων», που διαδόθηκε από τους περιπλανώμενους κατά τη διάρκεια των χρόνων του κινήματος, διασχίζοντας χώρες και ηπείρους πριν αφήσει τους επιβάτες να αποβιβαστούν στο «The Big Smoke».

Ήταν ένα εγχείρημα-«μαμούθ» με διάρκεια ταξιδιού 50 ημέρες. Το λεωφορείο πρόσφερε κουκέτες για τους επιβάτες, ανεμιστήρες, εγκαταστάσεις ανάγνωσης και κουζίνα.

Το λεωφορείο περνούσε από Ινδία, Πακιστάν, Αφγανιστάν, Ιράν, Τουρκία, Βουλγαρία, από την τότε Γιουγκοσλαβία, την Αυστρία, τη Γερμανία, το Βέλγιο και κατέληγε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Βέβαια έκανε τακτικές παρακάμψεις και στάσεις, ώστε οι επιβάτες να μπορούν να επισκέπτονται διάσημους τουριστικούς προορισμούς όπως το Taj Mahal και το Khyber Pass, για να μην αναφέρουμε τα περάσματα από την Τεχεράνη, το Σάλτσμπουργκ, την Καμπούλ, την Κωνσταντινούπολη και τη Βιέννη με αποκλειστικό σκοπό τον πνευματικό τουρισμό.

Το ταξίδι ήταν εκπληκτικά προσιτό και ακόμη και όταν οι τιμές προσαρμόστηκαν στον πληθωρισμό, το ταξίδι κόστιζε λιγότερο, από ότι θα κόστιζε το να περάσετε δύο εβδομάδες σε ένα all-inclusive θέρετρο. Κατά τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του το 1957, η τιμή ήταν μόλις 85 λίρες, τιμή η οποία αυξήθηκε σε 145 λίρες μέχρι το 1973.

Αυτές οι χρεώσεις ισοδυναμούν με πολύ κάτω από 2.500 λίρες σε σύγχρονο νόμισμα, με το ερώτημα αν θα επέλεγε κάποιος να κάνει σήμερα αυτό το ταξίδι, να παραμένει.

Με πληροφορίες από: The world’s longest bus journey: the regular service between London and Calcutta, India