“Τα λεφτά μου όλα δίνω για μιά ζημιά
που θα κάνει άνω-κάτω τη λογική σου”
Χάρις Αλεξίου, στίχοι – μουσική – ερμηνεία…

Εκ πρώτης όψεως, μιλάμε για σύντομο ανέκδοτο. Σε δεύτερη ματιά, τρία ανέκδοτα σε δύο μόλις λέξεις. Επανάσταση στην εποχή των πανίσχυρων μηχανισμών, προπαγάνδας και καταστολής; Κομψότητα, στην εποχή της χυδαιότητας, του #meetoo και της γυναικοκτονίας;

Η απόλυτη κομψή επανάσταση, θα ήταν η σεληνιακή εβδομάδα, που πρωτοδημοσίευσα στο άρθρο “Τί θα γινόταν αν…” στο φιλόξενο Jenny’s World. Αλλά δεν “γεμίζει το μάτι”, ούτε καν ως ενδεχόμενο. Δεν τρέχει εύκολα ο νους στο φαινόμενο της πεταλούδας, ή έστω στο μηχανισμό της χιονοστιβάδας.
Το προσδοκώμενο αποτέλεσμα, πάντως, θα ήταν εξαιρετικά φιλόδοξο. Η Σελήνη επηρεάζει τη συμπεριφορά μας. Το ξέρουμε εδώ και χιλιετίες, αλλά η Επιστήμη το αμφισβητεί. Και το αμφισβητεί γιατί, απλούστατα, κάνει ένα χονδροειδές επιστημονικό λάθος. Εν ολίγοις: ασχολείται μόνο με τους μέσους όρους, και όχι και με τις ακραίες τιμές.
Αυτές τις ακραίες τιμές -λέω- μπορούμε να κουρέψουμε. Σε τροχαία και εγκλήματα. Χώρια το σπάσιμο της ρουτίνας, ο ρομαντισμός και η όμορφη προσαρμογή μας στη Φύση. Και μετά αρχίζει το ενάρετο ντόμινο.
Όλα αυτά, έστω σαν βάσιμη προσδοκία, με μία απλούστατη ιδέα.

Δεν θα επεκταθώ, για τον ίδιο λόγο που δεν το προτείνω: είναι μεν θέμα δικής μας αλλαγής συμπεριφοράς, αλλά ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΣ είναι και διοικητικό ζήτημα. Κάποιοι θα χρειασθεί να βάλουν σφραγίδα. Χαιρετίσματα.
Εκείνο που αισθάνομαι ότι απέδειξα, όμως, είναι ότι ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ υπάρχει τρόπος για κομψή επανάσταση. Δεν είναι ΜΟΝΟ ανέκδοτο, τουτέστιν.
Ταγκόρ: “Το κέρδος χαμογελάει στην καλοσύνη, όταν το καλό είναι προσοδοφόρο”. Ή, σωτήριο -σωστά;

Προφανώς, όμως, αυτό δεν είναι το μυστικό της κομψής επανάστασης.
Δεν είναι το μυστικό της, ούτε το ότι είναι ολίγον [τρόπος του λέγειν…] ακαταλαβίστικη. Ποιά [ποιός…] πρόσεξε π.χ. ότι το “να ανταρτέψουμε” είχε συνέχεια “με κάποιο δημιουργικό τρόπο”; Αντάρτικο και δημιουργία μαζί; Τέταρτο σύντομο ανέκδοτο -αν δεν υπήρξε άλλο ενδιάμεσα.
Δεν είναι το μυστικό της, ούτε το ότι είναι εγκεφαλική. Έξυπνες [όχι;] ιδέες, που είναι σε θέση να φέρουν τα πάνω-κάτω. Χωρίς καβγάδες, μπηζιμποντισμό και τα συναφή. Σκάκι, ένα πράγμα. Γνώση.
Δεν είναι το μυστικό της, ούτε που τα βάζει με τα απολύτως αυτονόητα της σημερινής κοινωνίας. Ποιός δεν έχει για απολύτως αυτονόητο ότι η εβδομάδα έχει 7 ημέρες;
Δεν είναι το μυστικό της, ούτε το ότι ΘΑ ΕΙΧΕ πανίσχυρους αντιπάλους. Θα είχε, αλλά αργά.
Δεν είναι το μυστικό της, ούτε το ότι -μοιραία- στρέφει 90 μοίρες τις διαχωριστικές γραμμές. Όχι δεξιοί-αριστεροί, πλούσιοι- φτωχοί κ.λ.π. -δε λέει πιά.
“Πάντων μέτρον άνθρωπος” οι μεν, “Πάντων μέτρον χρήμα” οι δε.

Και πάμε να κάνουμε ντρίπλα δεξιού εξτρέμ στο χρήμα -το νόημα.
Λένε, μάλιστα, ότι τα καλύτερα γκολ μπαίνουν στα φιλικά. Όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, σχολιάζω.

Να πω, επί τέλους, το μυστικό της.
Συγκινεί, πολύ απλά, μόνον όσους σκέπτονται το καράβι. Αθόρυβα… αδιάφορα… παίρνουν ιδέες για το δικό τους καράβι.
Οι υπόλοιποι, στην καλύτερη περίπτωση, λένε μονότονα ό,τι λένε για κάθε ρηξικέλευθη ιδέα: “too good to be true” -πολύ καλό, για να ‘ναι αλήθεια. Συνήθως, πάνε βιαστικά στον επόμενο τίτλο.
Κάπως έτσι, το μυστικό της κομψής επανάστασης, είναι ένα μυστικό που το φανερώνεις και μένει μυστικό!

Ως εδώ;
Ως εδώ με τη σοβαροφάνεια, εισηγούμαι.
Και όσο πιό πολύ θα μας βασανίζει η ερώτηση “Πώς μπερδευτήκαμε έτσι;”, τόσο περισσότερο θα χρειαζόμαστε την αισιόδοξη θέση του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι: “Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο.”
Χιουμοράκι και υποτραπέζια, λοιπόν, μπας και αντέξουμε την τρέλα.

Διμηνιό 9 Οκτωβρίου 2021

Κώστας Τζαναβάρας
σύμβουλος μηχανικός – συγγραφέας