Αν ένας επισκέπτης βρεθεί τις μέρες του Πάσχα στο Σοφικό, θα παρακολουθήσει ένα πολύ όμορφο έθιμο, που επιβιώνει στην περιοχή εδώ και πολλά χρόνια και είναι μοναδικό στην περιοχή της Κορινθίας.

Πρόκειται για τον Χορό του Γεμ κατά τον οποίο όλοι οι κάτοικοι του Σοφικού, νέοι και γέροι, άνδρες και γυναίκες μαζεύονται τις μέρες του Πάσχα (Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη) και με δύναμη ψυχής τραγουδούν και χορεύουν στο χώρο της πλατείας του Ιερού Ναού Ευαγγελίστριας.

Έτσι και φέτος  πραγματοποιήθηκε με την ίδια επιτυχία.

Το έθιμο πριν περίπου είκοσι χρόνια ξεκινούσε από το ναό και μόλις γέμιζε o προαύλιος χώρος της εκκλησίας όλοι μαζί πήγαιναν δίπλα στη μεγάλη πλατεία (Κότριζας) και συνέχιζαν το χορό και το τραγούδι. Μαρτυρίες ηλικιωμένων μας πληροφορούν ότι ο χορός παλιότερα κρατούσε μια εβδομάδα. Επίσης κάτι ανάλογο γινόταν τις Αποκριές, την Καθαρά Δευτέρα, έθιμο που τώρα πια δε διατηρείται. Ακόμη θεωρείται ότι στο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής, η χαρακτηριστική αγιογραφία που ονομάζεται ο χορός των Νεανίδων, αποτυπώνει τα έθιμα της περιοχής και συγκεκριμένα το μεγάλο χορό του Γιεμ του Πάσχα.

Οι στίχοι των τραγουδιών αναφέρονται στην ξενιτιά, τον έρωτα, τη σκλαβιά, την ελευθερία και είναι καταγεγραμμένα στο βιβλίο “Απόθεμα της Λαϊκής παράδοσης του Σοφικού”, όπου υπάρχουν και άλλα δημοτικά τραγούδια της περιοχής.

To πιο δημοφηλές τραγούδι που λέγεται στο Γεμ είναι το εξής:

Ο μαγεμένος στα ξένα ή
Εσείς πουλιά του κάμπου

Εσείς πουλιά του κάμπου, και της θάλασσας
εσείς πάντα περνάτε από τον τόπο μας
γράμμα, χω να σας δώσω μια μικρή γραφή
να πάτε της καλής μου της αγάπης μου
να μην με περιμένει και με καρτερεί
γιατί εμένα με παντρέψανε στην Αρμενία.
Πήρα Αρμενωτόπουλα μάγισσα κακιά
Μαγεύει τα καράβια και δεν έρχονται
με μάγεψε και έμενα και δεν έρχομαι
πιάνω το δρόμο να΄ ρθω, λάσπες και νερά
ξαναγυρίζω πίσω ήλιος και ξαστεριά.