Την «βαθύτερη γνωστή μπλε τρύπα» στον κόσμο ενδεχομένως να εντόπισαν οι επιστήμονες, η οποία εκτείνεται τόσο βαθιά που ο πυθμένας δεν έχει ακόμη προσεγγιστεί.

Οι ερευνητές περιέγραψαν, πώς τα εκτεταμένη βάθη της υποθαλάσσιας αβύσσου θα μπορούσαν να φιλοξενούν μια «βιοποικιλότητα προς εξερεύνηση», σε πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Frontiers in Marine Science.

Πράγματι, νέες μετρήσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια μιας καταδυτικής αποστολής τον Δεκέμβριο δείχνουν, ότι η Taam Ja’ Blue Hole (TJBH), που βρίσκεται στον κόλπο Τσετουμάλ της χερσονήσου Γιουκατάν, εκτείνεται τουλάχιστον 420 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας.

Αυτό είναι τουλάχιστον 146 μέτρα βαθύτερα από τον προηγούμενο κάτοχο του ρεκόρ, την Sansha Yongle Blue Hole, γνωστή και ως Dragon Hole, στη θάλασσα της Νότιας Κίνας, η οποία έχει βάθος 274 μέτρα μέχρι τον πυθμένα.

Γνωστές στους επιστημονικούς κύκλους ως σχηματισμοί Καρστ, οι μπλε τρύπες είναι στην πραγματικότητα κάθετες θαλάσσιες σπηλιές, που σμιλεύτηκαν επί χιλιάδες χρόνια από την απορροή των παγετώνων κατά την εποχή των παγετώνων, σύμφωνα με το Discovery.com.

Γιατί δεν είναι εύκολο να μελετηθούν αυτές οι μπλε τρύπες

Αυτές οι εκτεταμένες ζαφειρένιες καταβόθρες συχνά εκτείνονται σε βάθος εκατοντάδων μέτρων και μπορεί να έχουν την ίδια ή και μεγαλύτερη απόσταση κατά μήκος.

Ωστόσο, η μελέτη των γαλάζιων αυτών τρυπών είναι συχνά περιορισμένη, καθώς η έλλειψη οξυγόνου (οι πύλες αυτές είναι γεμάτες με το αέριο υδρόθειο) καθιστά επικίνδυνο για τους ανθρώπους, να τολμήσουν να μπουν στην άβυσσο χωρίς τον κατάλληλο εξοπλισμό.

Έφτασαν στα 420 μέτρα – Δεν ξέρουν ακόμη πόσο βαθιά είναι ο πυθμένας

Πράγματι, ενώ το TJBH ανακαλύφθηκε αρχικά το 2021, οι επιστήμονες κατάφεραν να μετρήσουν το βάθος του μόνο μέχρι τα 274 μέτρα, λόγω των περιορισμών της τεχνολογίας του ηχοβολιστή – που υπολογίζει την ταχύτητα με βάση τα ηχητικά κύματα, που χρησιμοποιούσαν τότε για να το χαρτογραφήσουν.

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας αποστολής, που είχε ως στόχο την καταγραφή των περιβαλλοντικών συνθηκών στο TJBH, η ομάδα χρησιμοποίησε ένα προφίλ αγωγιμότητας, θερμοκρασίας και βάθους για να λάβει ακριβείς μετρήσεις. Αυτή η υπερσύγχρονη συσκευή καταγράφει και αναμεταδίδει τα δεδομένα του νερού στην επιφάνεια σε πραγματικό χρόνο, χρησιμοποιώντας ένα καλώδιο που εκτείνεται σε βάθος 500 μέτρων.

Παρά τις δυνατότητες αιχμής του, οι επιστήμονες δεν μπόρεσαν να μετρήσουν το μέγιστο βάθος του TJBH, καθώς το καλώδιο σταμάτησε στα 420 μέτρα, ενδεχομένως από μια προεξοχή ή υποβρύχια ρεύματα.

Οι επιστήμονες ελπίζουν, να φτάσουν στον πυθμένα στην επόμενη εξόρμησή τους.

Παράλληλα, οι ειδικοί πιστεύουν, ότι η βάση μπορεί να σχηματίζει ένα «περίπλοκο και δυνητικά διασυνδεδεμένο σύστημα σπηλαίων και τούνελ» που θα μπορούσε ενδεχομένως να φιλοξενήσει ανεξερεύνητες μορφές ζωής.

Αυτός ο υπόγειος σχηματισμός θα μπορούσε ενδεχομένως να προσφέρει ακόμη και μια πύλη τόσο στο χώρο όσο και στο χρόνο, όπως μια υποθαλάσσια μαύρη τρύπα.

Το 2012, οι επιστήμονες, που εξερευνούσαν τις μπλε τρύπες στις Μπαχάμες, ανακάλυψαν βακτήρια, βαθιά μέσα στις σπηλιές όπου δεν υπήρχε άλλη ζωή, καλύπτοντας ενδεχομένως το «κενό» γνώσης σχετικά με το ποιοι τύποι μορφών ζωής έχουν την ικανότητα να επιβιώνουν σε άλλους πλανήτες.

Πηγή: iefimerida.gr