Εντάξει, δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι μακράν η χειρότερη διεθνής είδηση της εβδομάδας ήταν η βιβλική καταστροφή στο λιμάνι Ντέρνα της Λιβύης, όπου η καταιγίδα «Ντάνιελ» (αφού πρώτα πλημμύρισε τη Θεσσαλία) έριξε τα κακοσυντηρημένα φράγματα και έπνιξε μέσα σε λίγα λεπτά δεκάδες χιλιάδες αβοήθητους ανθρώπους.

Πόσοι ακριβώς είναι οι πνιγμένοι, βέβαια, δεν θα το μάθουμε ποτέ, καθώς ολόκληρες συνοικίες εξαφανίστηκαν: μέχρι και το απόγευμα της Παρασκευής είχαν καταμετρηθεί μόνο στη συγκεκριμένη κοιλάδα, το Γουάντι Ντέρνα, 11.300 σοροί, που θάβονται μαζικά σε ομαδικούς τάφους από τον φόβο των επιδημιών (ενώ οι αγνοούμενοι σε ολόκληρη την ακυβέρνητη Λιβύη πλησιάζουν τους 20.000). Αγνοούμενοι που, φυσικά, ύστερα από τόσες μέρες, θεωρούνται πια όλοι τους νεκροί, οι οποίοι απλά θάφτηκαν για πάντα κάτω από τόνους λάσπης ή κατέληξαν στη Μεσόγειο θάλασσα.

Πόσο «φυσική» ήταν όμως αυτή η καταστροφή; Όχι και τόσο: όσο ισχυρή κι αν ήταν η καταιγίδα, όσο ανύπαρκτη κι αν είναι μετά τον εμφύλιο του 2011 η πολιτική προστασία στην ακυβέρνητη Λιβύη, αυτού του επιπέδου οι ανθρώπινες απώλειες δεν δικαιολογούνται με τίποτε. Σε μια κανονική πλημμύρα, βλέπετε, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν χρόνο να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να καταφύγουν σε ασφαλέστερα σημεία – η πλειονότητα των κατοίκων μπορεί να χάσουν το βιός τους, αλλά τουλάχιστον θα σώσουν τις ζωές τους. Όμως στα λιγοστά ανατριχιαστικά βίντεο που κυκλοφορούν από τη στιγμή της καταστροφής, φαίνεται πως οι δρόμοι της Ντέρνα ήταν ήσυχοι μέχρι την ώρα της κατάρρευσης των φραγμάτων, οπότε ένα τείχος από νερό, μπάζα και δεκάδες παρασυρμένα αυτοκίνητα έπνιξε τα πάντα μέσα σε λιγότερο από τριάντα δευτερόλεπτα.

Ξεκάθαρα ανθρωπογενής, λοιπόν, η κατά τα άλλα «φυσική» καταστροφή της Ντέρνα. Αλλά ποιός να συντηρήσει και να επισκευάσει τα συστήματα πολιτικής προστασίας και τα φράγματα, όταν η άλλοτε πλούσια Λιβύη, η χώρα με τον υψηλότερο δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης (HDI) σε ολόκληρη την Αφρική, έχει μετατραπεί με ευθύνη της πολιτισμένης Δύσης σε σκλαβοπάζαρο και πεδίο μάχης των ένοπλων πολιτοφυλακών; Δεν μας άρεσε, βλέπετε, εμάς των ανθρωπιστών Ευρωπαίων και Αμερικανών ο δικτάτορας Καντάφι και είπαμε να σώσουμε τον λαό του από τον αυταρχισμό και την τυραννία βομβαρδίζοντας τη χώρα, (ξανα-)κλέβοντας το πετρέλαιο και δίνοντας όπλα και χρήματα σε διάφορους ισλαμιστές και μη πολέμαρχους, που έκοψαν το κράτος σε μεσαιωνικά φέουδα και διαγουμίζουν δώδεκα χρόνια τώρα τον άλλοτε δημόσιο πλούτο.

Μην ακούτε που λένε, ότι η Λιβύη έχει δύο «κυβερνήσεις», τη «διεθνώς αναγνωρισμένη» (διάβαζε: διορισμένη) της Τρίπολης και την άλλη του αγαπημένου μας Χάφταρ στη Βεγγάζη: στην πραγματικότητα η έτσι κι αλλιώς διχοτομημένη από την έρημο χώρα κυβερνιέται από τοπικές ένοπλες πολιτοφυλακές, που εκτός από τις διάφορες πόλεις ελέγχουν τα στρατηγικά σταυροδρόμια, τις πετρελαιοπηγές, τους αγωγούς και τα τερματικά λιμάνια φόρτωσης πετρελαίου, αλλά και τις διαδρομές και τους σταθμούς της παράτυπης μετανάστευσης προς την Ευρώπη, της άλλης μεγάλης μετα-κανταφικής «μπίζνας». Πολιτοφυλακές που αλλάζουν συχνά στρατόπεδα και σπόνσορες, ανάλογα με τη συγκυρία και το ποιος δίνει κάθε φορά τα περισσότερα…

Όμως η Δύση και ειδικά οι κύριοι υπεύθυνοι του λιβυκού δράματος, δηλαδή οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η Βρετανία, δεν θέλουν να μιλάμε γι’ αυτά. Δεν θέλουν, η κοινή γνώμη να μάθει, πως τους άμοιρους κατοίκους της Ντέρνα δεν τους έπνιξε στην πραγματικότητα ο «Ντάνιελ», αλλά οι βόμβες του ΝΑΤΟ, που συνεχίζουν να σκοτώνουν με καθυστέρηση δώδεκα χρόνων… Έτσι, διαβάζουμε αυτές τις μέρες στα δυτικά ΜΜΕ διάφορα απίστευτα, βαθιά εξοργιστικά δημοσιεύματα, που προσπαθούν να κάνουν το άσπρο μαύρο – όπως για παράδειγμα αυτό της Washington Post, με τίτλο «Όλοι φταίνε για την καταστροφή», που προσπαθεί να ρίξει στους… αμελείς Λίβυους την ευθύνη για τον μοντέρνο Κατακλυσμό.

Πρόκειται φυσικά για τους ίδιους προπαγανδιστές-«δημοσιογράφους» που αναρωτιούνται, με απόλυτη σοβαρότητα και πολύ καθώς πρέπει, politically correct διατυπώσεις, γιατί αλήθεια να λιμοκτονούν τόσα εκατομμύρια άμαχοι Υεμενίτες; Τι να πήγε στραβά και πέθαναν από την πείνα και τις ασθένειες τόσες εκατοντάδες χιλιάδες Ιρακινοί; Και τι να θέλουν άραγε όλα αυτά τα εκατομμύρια Σύροι, Αφγανοί και Αφρικανοί που προσπαθούν με κάθε μέσον να φτάσουν στην Ευρώπη, με αποτέλεσμα να θαλασσοπνίγονται κατά χιλιάδες, οι άφρονες, στις αόρατες θαλασσινές τάφρους της Μεσογείου και να ενοχλούν με τα πτώματά τους τους λουόμενους στις πλαζ μας;

Η απάντηση στο «τις πταίει» βρίσκεται, φυσικά, μπροστά στα μάτια τους: ο ίδιος ο Ομπάμα έχει παραδεχτεί, πως η επίθεση στη Λιβύη ήταν το μεγαλύτερο λάθος της θητείας του και ένας πρώην γερουσιαστής των Ρεπουμπλικανών και πεζοναύτης-βετεράνος του Βιετνάμ, ο Ρίτσαρντ Μπλακ, είχε πει χαρακτηριστικά για το θέμα: «Επιτεθήκαμε χωρίς καμιά πρόκληση στη Λιβύη και την καταστρέψαμε ολοκληρωτικά, σκοτώσαμε αμέτρητους ανθρώπους… Όλο το χρυσάφι και το ασήμι εξαφανίστηκαν… Και μετά πήραμε τα όπλα της Λιβύης, για να ανατρέψουμε την κυβέρνηση της Συρίας… Εμείς, οι ΗΠΑ, δώσαμε όπλα και κάθε λογής υποστήριξη στην Αλ Κάιντα της Συρίας… για να αποκεφαλίσουμε τα μέλη των μειονοτήτων και να κάνουμε σκλάβες τις γυναίκες τους»…

Γιώργος Τσιάρας

πηγή: efsyn.gr