Με ανάρτησή του στο fb o δήμαρχος Σικυωνίων Σπύρος Σταματόπουλος αφηγείται: “Στις αετοφωλιές της Στυμφαλίας, που κάποτε είχε σταθεί ο Ηρακλής αγναντεύοντας τη λίμνη, συγκεντρώθηκαν το 1825 γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι από το Ψάρι και το Καλιάνι, αναζητώντας..

καταφύγιο από τις ορδές του Ιμπραήμ.
Ο τρομερός πασάς γέλασε τις πρόχειρες οχυρώσεις των κατατρεγμένων γύρω από το εκκλησάκι του Αγίου Θόδωρα και διέταξε τους άνδρες του να τελειώνουν με τους γκιαούρηδες απαιτώντας να τους κάψουν ζωντανούς πετώντας φλογισμένες μπάλες από τον κάμπο.

Τρεις μέρες και τρεις νύχτες πάλευαν αδιάκοπα και μάταια οι Τουρκοαιγύπτιοι μα τα παιδιά και οι γυναίκες των Στυμφάλιων ήταν από σκληρή στόφα φτιαγμένοι. Ορμούσαν πάνω στις φωτιές και τις ξαναπετούσαν από τα βράχια, τα γυμνά τους χέρια ως «άκαυστη βάτος» δεν τα άγγιζε η φλόγα. Ξεκολλούσαν βράχια από γύρω και τα πετούσαν στους στρατιώτες που επιχειρούσαν να ανέβουν την απόκρημνη πλαγιά.

Λένε ότι ο Ιμπραήμ έφαγε τα μουστάκια του, πια την τρίτη μέρα, ξέσπασε την οργή του στον κάμπο, αλλά μάζεψε το στρατό του κι έφυγε, μπαϊλντισμένος, αφήνοντας τους ανυπότακτους των βράχων ελεύθερους κι αδάμαστους! ”