Η Ελλάδα φλέγεται από άκρη σε άκρη .Ένα σκηνικό πολέμου έχει στηθεί μετρώντας ανθρώπινες ζωές απανθρακωμένες, χιλιάδες στρέμματα γης καμένα, και περιουσίες που έγιναν στάχτη.

Η μισή Ελλάδα καίγεται, σε συνέχεια του Ιουλίου και σε συνέχεια του προηγούμενου καλοκαιριού. Καμία πυρκαγιά δεν προλαμβάνεται καμία δεν σβήνει.

Στα χρόνια της φωτιάς και της καταστροφής, το κακό μόνο περπατάει το δρόμο του μέχρι να βρει θάλασσα. Μέχρι να βρει πόλη.Μέχρι να κάψει και το τελευταίο κλωνάρι ζωής.

Ατάραχη η κυβέρνηση μιλά για την κανονικότητα της στάχτης, την κλιματική αλλαγή που τίποτα δεν έκανε για να προστατευθεί και αν την ζορίσει “η κακιά η ώρα” παίρνει μπρος η  μονταζιέρα για το Μάτι!

Σε μια Ελλάδα που θρηνεί βουβά, φοβάται σιωπηλά, και δεν αντιδρά σαν το αλυσοδεμένο αγρίμι που χάνει το μυαλό του  σιγά σιγά,κανείς δεν αναζητά το δίκιο ή το άδικο. Τους υπαιτίους.

Έχουν χαθεί ήδη 35 άνθρωποι.. και η κυβερνητική προπαγάνδα  σμιλεύει τη  συνείδηση του κόσμου νωθρή και ελαστική…

Πόσους ακόμα νεκρούς χωρά το ισοζύγιο της τραγωδίας στο Μάτι;

Σιωπά ο  Έλληνας που  παρακολουθεί  τις τεράστιες εκτάσεις πρασίνου στις φλόγες, τα σπίτια που καίγονται ,τα ζώα, τους καπνούς που πνίγουν τη χώρα από τον Παρθενώνα ως τον Έβρο.Κανείς δεν μιλά για τις ζωές που χάθηκαν.

Όπως εύστοχα έγραψε ο καθηγητής Γιώργος Πλειός: «Τα διεθνή πρακτορεία (πχ ΑΡ) την ώρα αυτή μιλάνε κυρίως για νεκρούς. Δευτερευόντως και μόνο αναφέρονται στις ιδιότητες τους. Επικαλούνται γι’ αυτό τις δηλώσεις εκπροσώπου της πυροσβεστικής ότι εξετάζεται η ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ να είναι μετανάστες. Σε πολλά ελληνικά μέσα συμβαίνει ακριβώς το αντίστροφο. Προβάλλεται με βεβαιότητα ότι είναι μετανάστες προφανώς για να υποτιμηθεί η αξία της απωλεσθείσας ζωης τους.”

Οι αποσβολωμένοι τηλεθεατές  των πυρκαγιών ακόμα δεν έχουν αντιληφθεί πως η  επικοινωνιακή διαχείριση των φονικών πυρκαγιών  θυμίζει πανδημία.

Μια πλειάδα από ρεπορτάζ που σου εξηγούν πόσο καλά μεταφέρθηκαν οι ηλικιωμένοι, η έγγυοι, τα μωρά.Για τις ζωές που χάθηκαν μιλιά. Για την απίστευτη καταστροφή που συντελείται ούτε λέξη.

Για το πώς  η Αστυνομία έβγαλε έξω από το σπίτι μια ηλικιωμένη που ήθελε να τους φτιάξει καφέ πολλές λεπτομέρειες.

Για το έγκλημα δεν μίλησε ποτέ κανείς.

Άλλωστε εκλογές είχαμε πριν από λίγους μήνες. Το είπε και ο Π. Μαρινάκης.

Επομένως ο αντίλογος μπροστά στο 41%  φαντάζει ντεμοντέ.

Ντεμοντέ γιατί ψήφισες και για τα Τέμπη, και για την πανδημία που οι νεκροί είχαν αριθμό και όχι όνομα. Σε λίστες ατέλειωτες.

Συνταγή που επιτυγχάνει δεν την αλλάζεις ούτε στην επικοινωνία.Και εδώ δεν έτυχε, πέτυχε!

Και ενώ όλα μοιάζουν σε αυτή τη χώρα “τελειωμένα” , σαν να μην πάει παρακάτω σαν κατάρα η μοίρα μας δείχνει πως έχει και άλλο απόθεμα παραδειγματισμού, και  καθορίζει ένα τέλος και μια κάθαρση που φαίνεται  όμως να αργεί πολύ.