Ζεμενό 14 -9-1944 – Του Κώστα Χατούπη
14 Σεπτεμβρίου 1944 12 παλικάρια εκτελέσθηκαν από Γερμανικά πολυβόλα καθιστώντας το χωριό τόπο μαρτυρίου.
“Χρόνια μετά το φονικό, νήπιο εγώ, με θυμάμαι καθισμένο στά γόνατα τής γιαγιάς-Τσεβής νά μέ ταΐζει για προσμπούκι φέτα ζυμωτού ψωμιού βρεγμένη δάκρυα με ζάχαρη καί μοιρολόι”
Νικόλαος Γιαννόπουλος
Ανδρέας Γκίνης
Γεωργία Γκίνη
Δημήτριος Κανέλλος
Ιωάννης Κανέλλος
Θεόδωρος Καμπάρδης
Αριστοτέλης Κορωνιώτης
Δημήτριος Κορωνιώτης
Νικόλαος Κορωνιώτης
Χρήστος Κορωνιώτης
Ρώσος (αγνώστων στοιχείων)
Κωνσταντίνος Χατούπης
Εκτελέστηκαν από τούς Ναζί
14 Σεπτέμβρη 1944
– “πού ‘κάσα’ παιδάκι μου…
ξάπλα πάνω σε κάτι παλιές πόρτες τούς αράδιασαν μές στή’κκλησιά, γιόμισε κορμιά η γιακυριακή χάμου το πάτωμα όλο αίματα,
…τυλιγμένους μέ κουβέρτες”
(γιαγιά-τσεβή)
– αρχές Σεπτέμβρη 1979 αρρώστησε βαριά ο παππούς Χρήστος, (δυό τρείς μέρες ζωή είχε, είπαν οι γιατροί).
η γιαγιά έκλεγε δίπλα στο προσκέφαλο…
μα μέσα στο βαθύ του ύπνο άνοιξε τα μάτια καί βρίσκοντας όση δύναμη φωνής είχε, κοίταξε τη γιαγιά και ψιθύρισε:
“τσεβή μη κλαις από τώρα και σε βλέπουν τα παιδιά…
δε πεθαίνω ακόμα,
θα περιμένω να έρθει η μέρα τού σταυρού να πάω μαζί με το γιό μας”
(παππούς-χρήστος)

