Οι φωτιές τρέχουν πιο γρήγορα από τα πυροσβεστικά, τα αεροπλάνα. Οι φωτιές κοντράρονται με τον άνεμο. Παίρνουν αμπάριζα και δεν κοιτούν δρόμο, μονοπάτι. Δεν ξεχωρίζουν περιουσίες και ανθρώπους.
Στην Ελλάδα εδώ και αρκετά χρόνια οι φωτιές ψάχνουν την θάλασσα να ξαποστάσουν.
Μέχρι τότε οι άνθρωποι εξαντλημένοι θα ρίχνουν νερό στο πρόσωπο και θα τρέχουν αβοήθητοι να τους κόψουν το δρόμο.
Και εκεί στο παράλογο κρυφτό ο εφιάλτης σε κυκλώνει ..
Και κάποιο Canadair θα πιάνεται από τα κλαδιά ενός δέντρου και θα συντρίβεται.
Και εκεί στον μοιραίο λυγμό, με τον λίβα να καίει ακόμα πιο πολύ τα μουτζουρωμένα μας πρόσωπα, καταλαβαίνουμε πως ο δρόμος που πήραμε μοιάζει αδιέξοδος.
Και ψάχνουμε μέσα στο τριήμερο πένθος μια χαραμάδα ανοιχτών αιθέρων αλλά ..μάταια.
Σε αυτό το πένθος δεν υπάρχει περιβραχιόνιο λύπης και θρήνου.
Και απέναντι τα πανηγύρια του Ιούλη. Που σίγησαν αλλά αδημονούν να ξαναρχίσουν.
Πώς το είπε θρασύτατα ο Λιβάνιος; “Δυστυχώς ή ευτυχώς η ζωή συνεχίζεται “.
Κάπως έτσι και τα πανηγύρια κάνουν παύση. Περιμένοντας να αρχίσουν. Λαός γεννημένος για τα πανηγύρια.
Ο χορός ακούνητος σε κύκλο και το μαντήλι στην τσέπη του καθενός.
Κοιτάμε ο ένας τον άλλον, ο ορίζοντας του μικρού μας κόσμου.
Τα κλαρίνα, οι λαδόκολλές όλα μπερδεμένα στης ζέστης την άχνα.
Και παραδίπλα οι εκλογές. Σε παράταξη και όχι σε κύκλο. Να βρίσκονται μέσα στο γλέντι. Να τσουγκρίζουν στα δεδομένα.
Αυτή η σύγκρουση των δεδομένων είναι σαρκοφάγα και δεν έχει σχέση με τα πανηγύρια και τις χαρές.
Παρατάξεις και συνδυασμοί. Παράγοντες και εισαγόμενοι. Νεόφερτοι με παλιά ενδυμασία. Εναλλακτικοί υποδυόμενοι.
Περπατούν τις πόλεις μας και τα χωριά μας. Προτείνοντας και τείνοντας χείρα όχι σε εκείνους που πρέπει.Αλλά σε εκείνους που μπορούν να πάρουν την παρτίδα για να υπάρξουν, την επόμενη ημέρα.
Σε εκείνους να ρίξετε το βλέμμα. Να παρακολουθείτε και να ακούτε.Πρέπει.
Θεωρώ δεδομένο πως σε κάθε εκλογή ακούγεται το φάλτσο που δεν πρόσεξες.
Η σύμπραξη που δεν είδες.
Τα χέρια που λύθηκαν πριν μπεις στην αίθουσα .
Και οι υπογραφές που επεσαν πριν καν αντιληφθείς όλη την εικόνα.
Ακόμα και τις λέξεις που μπαίνουν δίπλα σε άλλες μπορείς να αναλύσεις. Αν θες. Αν έχεις χρόνο. Αν μπορείς και αντέχεις.
Όλα μπορείς να τα δεις. Και πότε ξέφυγε η φωτιά και έγινε πυρκαγιά. Και την ώρα που γύριζε πίσω το αεροπλάνο.
Και το τσούγκρισμα που σπάει το ποτήρι.
Και το φάλτσο που φωνάζει για την “ψεύτικη ” υποψηφιότητα.
Όλα , αρκεί να θες. Και να μπορείς. Και να θέλεις.