Στάχτες και αποκαΐδια όλα.

Δεν υπάρχει σχεδιασμός, δεν υπάρχουν μέσα, δεν υπάρχουν δυνάμεις.

Οι φωτιές καταστρέφουν τα πάντα.

Τα δάση, το οξυγόνο μας, τις περιουσίες μας, τις ζωές μας.

Η τραυματική πρόσφατη εμπειρία μας με την πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο Λουτράκι που  κανείς δεν μπόρεσε να την ελέγξει εγκαίρως και έκαιγε επί τρεις ημέρες είναι η τραγικότητα της κατάστασης στην οποία ζούμε.

Οι περιουσίες που χάθηκαν, τα δέντρα που κάηκαν, οι απελπισμένοι άνθρωποι, τα φοβισμένα ζώα .

Και αν “έτσι έχουν τα πράγματα” όπως μας είπε ο πρόσφατα επανεκλεγείς πρωθυπουργός, που ποτέ δεν ανάλαβε ευθύνη, φτάνω να το αποδεχθώ ως απόρροια όλων των δεινών που έχουμε υποστεί και με έναν μαγικό τρόπο λησμονούμε , είναι πως δεν  ακούσαμε ποτέ την παραδοχή της  δικής του ευθύνης.

Δεν υπάρχει Έλληνας και Ελληνίδα πλέον που να μην τρέμει την ώρα της φωτιάς και να μην θεωρεί βέβαιο πως εκείνη θα ξεφύγει. Απελπισμένοι πρόεδροι κοινοτήτων και δήμοι φωνάζουν με τις ντουντουκες την ενεργοποίηση των πολιτών , ζητούν την παράταξη των δυνάμεων στα χωριά τους. Πώς γίναμε έτσι; Οι Έλληνες όλα αυτά τα χρόνια πλην των τεσσάρων τελευταίων βοηθούσαν στο έργο, δεν άφηναν τα σπίτια τους, τις περιουσίες τους. Τώρα όλα άλλαξαν.

Και ήρθε η Ρόδος που καίγεται και που ξέρουμε όλοι πως η φωτιά θα φτάσει στη θάλασσα καταστρέφοντας.Οι τουρίστες που τρέχουν να σωθούν τα ξενοδοχεία που καίγονται. Ο ουρανός που κοκκίνισε , τα πλοία που σπεύδουν να συνδράμουν, να φιλοξενήσουν γιατί καταντήσαμε στη γη μας αφιλόξενοι.

Ήταν και η Εύβοια που κάηκε, θυμάσαι; Μέρες ολόκληρες. Από άκρη σε άκρη.

Ένα πυροσβεστικό σώμα που κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες, χωρίς τα μέσα και χωρίς προσωπικό  .

Στις πρόσφατες εθνικές εκλογές συνομιλώντας με τους Πυροσβέστες μας άκουσα πολλά από τα προβλήματά τους τα οποία δεν αφορούσαν μισθολογικές εκκρεμότητες. Αφορούσαν την ανανέωση του προσωπικού.Να γίνουν προσλήψεις. Να έλθουν νέοι πυροσβέστες, να μπορούν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της Υπηρεσίας.

Δεν είναι δυνατόν ένα σώμα κορυφαίας σημασίας να παραμένει δίχως προσωπικό.

Δεν μπορεί μια χώρα να καίγεται για δεκαετίες και να μην επανακαθορίζεται η πολιτική της στην πρόληψη και κατάσβεση των πυρκαγιών.

Δεν μπορεί να μην επανακαθορισθεί ο ρόλος των δασικών διευθύνσεων.

Δεν μπορεί αυτή εδώ η κυβέρνηση επί 4 χρόνια να αναμασά την καραμέλα της εθνικής μα τραγωδίας  όταν μετρώνται χιλιάδες στρέμματα καμένης γης, και μεγάλες καταστροφές σε οικίες και επιχειρήσεις, χωρίς να έχει βελτιώσει στο ελάχιστο την πολιτική της στο θέμα των πυρκαγιών.

Να υπενθυμίσουμε πως μόλις πρόσφατα οι τραγικές ελλείψεις στο  ΕΚΑΒ μετά από πρωθυπουργικές δηλώσεις θα καλύπτονταν με προσωπικό της Πυροσβεστικής και στρατιώτες . Μην το ξεχνάς την ώρα που περιμένεις να έλθει ασθενοφόρο και ενώ η χώρα καίγεται ..

Μέχρι να έλθει μέτρησε το μπαλάκι των ευθυνών πόσα χέρια θα αλλάξει μέχρι να φτάσει σε σένα. Από τον επανεκλεγέντα πρωθυπουργό, στον αρμόδιο υπουργό, και από τον υπουργό στον υφυπουργό και κατόπιν στο Πυροσβεστικό Σώμα, και μετά στους δήμους και στις υδροφόρες, και ύστερα στην Περιφέρεια και στην έλλειψη δεξαμενών, και αμέσως στους κατοίκους που δεν καθάρισαν τα χορτάρια και μετά σε μένα, σε σένα, σε όλους μας . Που ξεχάσαμε..Που συγχωρέσαμε.. που δεν ήλθε στην αυλή μας η φλόγα.

Έτσι όπως το πάει φίλε μου η ζωή, καμένη γη θα παραδώσουν κάποτε στη φυγή τους.