Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχαν δημοτικές παρατάξεις όπου λαμβάνονταν αποφάσεις σε ανοικτές συνελεύσεις. Συγκεντρώνονταν, ενημερώνονταν, συζητούσαν, αποφάσιζαν. Μαράθηκαν, όμως, τέτοιες ιδέες. Ξαναγυρίσαμε [αν ποτέ είχαμε φύγει…] στην εποχή των ηγετικών ομάδων και κυρίως! στην εποχή των ισχυρών ηγητόρων.

Και, στην εποχή της σύγχυσης, μάλλον δεν έχουμε και τόσο σαφή αντίληψη του τί σημαίνει ο όρος
“βλαχοδήμαρχος”.

Στην ίδια εποχή, σπανίζουν οι φωνές που θα έθεταν εποικοδομητικές και δημιουργικές ερωτήσεις. Ερωτήσεις που θα έβαζαν στο τραπέζι θετικούς προβληματισμούς ως προς τους λόγους που οι όντως κινήσεις πολιτών, τουτέστιν: με τις ανοικτές συνελεύσεις, μαράθηκαν.

Ανοίγοντας, κάτι σαν βότσαλο στο τέλμα, μια τέτοια συζήτηση από το φιλόξενο jennysWorld, και εν αναμονή
καύσωνος, διατυπώνω μερικές ανατρεπτικές [έτσι νομίζω] ερωτήσεις εργασίας:

• Πρώτον, μήπως δεν έχουμε σκεφθεί και τόσο καλά τις δυνατότητες που δίνει το διαδίκτυο; Πώς θα ήταν, δηλαδή,
  μία ανοικτή συνέλευση διαδικτυακά;
• Δεύτερον, μήπως δεν έχουμε σκεφθεί καθόλου το θέμα του συστήματος διεξαγωγής τέτοιων ανοικτών
  συνελεύσεων; Φυσικών και διαδικτυακών, διευκρινίζω…
• Τρίτον, τέλος, μήπως δεν έχουμε καν διανοηθεί την περίπτωση να λειτουργούμε ως think tank που μελετά
  δημοσίως;

Ήγουν: Μήπως δεν έχουμε δει ούτε στο όνειρό μας μελέτες σκοπιμότητας, ως αντικείμενο ανοικτών διαδικτυακών συνελεύσεων; Μελέτες πολιτικής αρχών, και άμεσες και σωστές και αποτελεσματικές;
Ενδιαφέρει;

Διμηνιό 10 Ιουλίου 2023
Κώστας Τζαναβάρας
σύμβουλος μηχανικός – συγγραφέας