Κύματα έκπληξης, λύπης, αγανάκτησης και τέλος οργής έπνιξαν τις τελευταίες μέρες τα Κοινωνικά Δίκτυα, μετά τη δημοσιοποίηση βίντεο ενός σερβιτόρου στη Ρόδο να παραδίδει σχεδόν κολυμπώντας την παραγγελία σε πλωτές εξέδρες μαγαζιού στους λουόμενους πελάτες. Η δημοτικότητα του βίντεο μαζί με τα χιλιάδες εξοργισμένα σχόλια των χρηστών, στάθηκαν ικανά να θέσουν το συγκεκριμένο παραλιακό μπαρ κάτω απ’ το μικροσκόπιο.

Αν διαβάσει κανείς το ιστορικό του μπαρ (απ’ το 2015 έχει προβεί σε αυθαίρετες κατασκευές, το 2016 εκδίδονται πρωτόκολλα κατεδάφισης απ’ τον Δήμο Ρόδου με παραβάσεις στη χρήση ρεύματος και κατηγορίες για επεκτάσεις εντός αρχαιολογικού χώρου, το 2017 ακολουθεί σφράγιση της επιχείρησης, το 2021 σημειώνεται ανάκτηση της άδειας λειτουργίας και ξανά απόφαση να κλείσει κατόπιν της τουριστικής σεζόν κ.α.) θα καταλάβει κανείς, λοιπόν, πως η κατώτερη αντιμετώπιση των σκληρά εργαζομένων δεν είναι ένα ψεγάδι στον εθνικό κολοσσό του τουρισμού. Η ψηλάφηση του ψύλλου μέσα στα μπερδεμένα άχυρα των αυθαιρεσιών και των δυσμενών καταστάσεων της εποχικής εργασίας, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να εφησυχάζει, να δίνει την ψευδή εντύπωση πως από μια πινελιά μπορεί να αλλάξει όλος ο μαύρος καμβάς της πραγματικότητας.

Ο –ενίοτε– καταγγελτικός ρόλος των Μέσων προσφέρει μεν ένα ανοιχτό, πρόσφορο πεδίο επικοινωνίας, υφίσταται μια αλληλεπίδραση που η αρωγή της σε κοινωνικά θέματα είναι αναγκαία και λειτουργεί ως προβολέας κρατικών και κοινωνικών δυσλειτουργιών (κοινοποιημένα βίντεο και εικόνες πολιτών που αποτυπώνουν απαρχαιωμένα μέσα αστικής μετακίνησης, καθημερινά συμβάντα βίας από αφεντικά και πελάτες, οδικές τρύπες σε πολυσύχναστους δρόμους, κατεστραμμένα φανάρια κ.α.), χαλκεύει δε συμπεριφορές που αντιμετωπίζουν ως έξεις τα προβλήματα, τις αστοχίες, γεγονότα που αξίζουν να συζητιούνται και να πονοκεφαλιάζουν. Στο τεντωμένο σχοινί της αστραπιαίας ενημέρωσης ακροβατούν καθημερινά, πάνω απ’ τον χείμαρρο της λήθης, ειδήσεις που κατέχουν ένα σκοτεινό παρασκήνιο· με την επιλεκτική και βορά στο εμπόριο ενημέρωση είναι δύσκολο να διερευνηθούν σε βάθος για να αναδειχθούν οι πολλαπλές και πολυεπίπεδες ανεπάρκειες στη χώρα μας.
Αν δεν είχε γίνει viral το βίντεο με τον σερβιτόρο στη Ρόδο, πιθανώς καμία αιχμή δεν θα άγγιζε το άκαμπτο τοίχος της εργασίας σε εστίαση, τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης, τα βρώμικα, παραδομένα στο λιοπύρι κοντέινερ που διαμένουν οι εργαζόμενοι, μέχρι το επόμενο θέμα-πυροτέχνημα να σκάσει και να ξεχαστεί σε λιγότερο χρόνο απ’ ό,τι διαρκεί ένα σκρολάρισμα στην οθόνη.