Η ιστορία επαναλαμβάνεται στην Πελοπόννησο και όσοι ξαφνιάστηκαν, κακώς, αφού είχαν ζήσει τα γεγονότα του  2019.Τότε που  η ΝΔ απέδειξε πως αντιμετωπίζει την αυτοδιοίκηση ως “φέουδο” και τα πρόσωπα που την υπηρετούν ως αναλώσιμους “υποτακτικούς” .

Γιατί τα έχασαν, λοιπόν, οι πολιτικοί φίλοι και συνεργάτες του κ. Νίκα;

Λησμόνησαν τι έγινε στην Πελοπόννησο πριν τέσσερα χρόνια; 

Το αφήγημα   του “οξειδωμένου κοριού” που μπήκε στο αρχείο της δικαιοσύνης, το ξέχασαν;

Από την Μεσσηνία ξεκίνησε. Μάλιστα  χάρισε μετεκλογικά και πολλά οφίτσια.

Η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έψαχναν τότε  μήνες ολόκληρους  το αντίπαλο δέος στον πανίσχυρο Τατούλη.

Δεν το έβρισκαν και κατέληξαν σε μια εύκολη λύση. Σε έναν δήμαρχο. Στον δήμαρχο της Καλαμάτας Π.Νίκα.Πέραν τούτου ουδέν!

Θα έπρεπε όμως αυτή η υποψηφιότητα να περάσει από τα διόδια του Σαμαρά(τότε ήταν παρεξηγημένοι γιατί ο Νίκας είχε χρεώσει στον Σαμαρά την πλημμύρα της πόλης!!!!)Τα πέρασε με χίλια ζόρια τα διόδια και με έναν βασιλικό χαιρετισμό στο κέντρο της πλατείας έπεσαν οι γέφυρες και ξεκίνησε η εκστρατεία. 

Τοτε ο κ. Νίκας ήταν ο άσημος. Χρειάστηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης να έλθει στην Πελοπόννησο αρκετές φορές για να επιβάλει με την παρουσία του, την υποψηφιότητα αυτή. Χρειάστηκε να ασκηθούν πιέσεις μεγάλες στα στελέχη του Τατούλη για να τον εγκαταλείψουν. Κάποιοι μετατράπηκαν σε Δούρειους Ίππους.

Κάποιοι εγκατέλειψαν με ένα νεύμα του προέδρου και άλλοι -οι περισσότεροι- έγιναν μια γροθιά και ασπίδα γύρω από τον Τατούλη.

Οι διαγραφές στελεχών διαδέχονταν η μια την άλλη και προς τιμήν όλων -της Κορινθίας κυρίως- δεν λύγισαν γιατί υπήρξαν αυτοδιοικητικοί και όχι πιόνια της πολιτικής. 

Γι αυτό ο Τατούλης βγήκε πρώτος στον Α΄γύρο. Ακόμα και  στον Β γύρο, όταν  συσπειρώθηκαν όλοι απέναντι του   έχασε με ελάχιστη διαφορά.

Θα μπορούσε να το κάνει αυτό ο Π. Νίκας σήμερα; Δεν νομίζω. 

Τα ίδια λοιπόν συμβαίνουν σήμερα. Εκείνα  που οι φίλοι του κ. Νίκα τα θεωρούσαν φυσιολογικά τότε, σήμερα  αγανακτούν και μιλούν για διχασμούς, για ήττα της ΝΔ και ό,τι άλλο βάζει ο νους για να βαστήξουν την υποψηφιότητα ενός Περιφερειάρχη που ήδη έχει φτάσει στη δύση της.

Για ποια αυτοδιοίκηση ομιλούν, όταν αυτή ζυγίζεται  όχι με αυτοδιοικητικά αλλά ούτε και με πολιτικά κριτήρια..

Ο κ. Νίκας το ξέρει πολύ καλά αυτό. Γιατί η δική του υποψηφιότητα το 2019 αυτό ακριβώς σηματοδοτούσε.

Δεν μιλούσε για αυτοδιοίκηση. Μιλούσε για βραχίονα της κυβέρνησης. Δεν μιλούσε για ανεξαρτησία του θεσμού, νοσταλγούσε διορισμένη Νομαρχία.

Τα ξέχασε όλα αυτά αλλά κυρίως τους λόγους που εξελέγη τότε.

Δυστυχώς για εκείνον, με την αμετροέπεια και την αλαζονεία την οποία επέδειξε στην άσκηση εξουσίας κατάφερε να κάνει εχθρούς παρά φίλους.Κατάφερε να κάνει εχθρούς ακόμα και τους μεγάλους του συμμάχους.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται γιατί στην Πελοπόννησο είναι πολλοί οι παίκτες και αρκετά τα ζητούμενα.

Δεν γνωρίζουμε εάν θα είναι ο κ. Πτωχός ο νέος υποψήφιος της Ν.Δ.

Όπως δεν γνωρίζουμε εάν κάποια στελέχη του κ. Νίκα είναι “Δουρειοι Ίπποι”.

Ας μην ξεχάσει πως με το νεύμα Μητσοτάκη στρατεύτηκαν μαζί του.

Ακόμα όμως και αν ο Περιφερειάρχης τελικώς πετύχει να λάβει την στήριξη του κόμματος του, θεωρούμε πως έχει ραγίσει ήδη η εικόνα του ισχυρού ανδρός.

“Τσαλακωμένος” θα μπει στην προεκλογική περίοδο, με δυνάμεις που καραδοκούν την πτώση του.

Πριν την έναρξη του αγώνα…έχει επέλθει το τέλος.