Μίκη, καλό ταξίδι!
Τώρα που περνάς τη γέφυρα των ψυχών, θέλω ακόμη μια χάρη.
Θέλω να δώσεις χαιρέτισμα στον Άρη, στο Φιντέλ, στον Τσέ, στο Χαρίλαο και στον Ανδρέα.
Στη συντρόφισσά σου Βεντούρη, που κρύβαμε στο σπίτι μας (στο Περιστέρι) όταν ήμουν μικρός και στους άλλους που δεν μου λέγανε το ονομά τους, για λόγους ασφαλείας επειδή ήμουν μικρός.
Οι γονείς μου θα σε δουν και θα έρθουν μόνοι τους να σε υποδεχθούν!
Μίκη.
Εσύ ήξερες να συγχωρείς.
Συγχώρεσες μέχρι και τους βασανιστές σου.
Δεν είμαστε όμως όλοι έτσι.
Θύμωσα που αρκετοί από αυτούς που άφησες εδώ, άρχισαν να λένε για σένα, αναφερόμενοι συνεχώς στον … εαυτό τους!
Θύμωσα που κάποιοι,επειδή ήταν υποχρεωμένοι να σου κάνουν αφιερώματα, θύμιζαν μόνο το μοναδικό καλλιτεχνικό σου έργο και τους συνεργάτες σου στις διάφορες μουσικές δημιουργίες σου.
Θύμωσα με κάποιους που παρακάλαγαν να βγούν στα παράθυρα των tv, για να πουν για σένα και έλεγαν την δική τους ιστορία.
Εσυ όμως δε θύμωνες, όπως όλοι εμείς.
Εσυ τον θυμό σου τον έβγαλες δημιουργικά, είτε με τους αγώνες σου, είτε με τις νότες σου.
Θα … άκουσες που φωναχτά σου έλεγαν να δώσεις χαιρετίσματα σε άλλους καλλιτέχνες που έφυγαν νωρίτερα.
Μόνο για καλλιτέχνες.
Δεν ήθελαν να αναφερθούν σε αγωνιστές και σε επαναστάτες.
Εγώ είμαι σίγουρος, πως θα πας πρώτα στον Άρη, στον Τσέ, στον Φιντέλ και στον Χαρίλαο.
Μετά θα πας στον Μπετόβεν, στον Μπάχ και στον Χατζηδάκη.
Η σιγουριά μου, οφείλεται στο γεγονός πως θα μπορούσες να έχεις γλυτώσει τις εξορίες, τα βασανιστήρια και τις φυλακίσεις.
Μιά… ΔΗΛΩΣΗ, ήταν αρκετή!

Καλό ταξίδι!