* όση θετική αύρα εκπέμπουν
οι φωτογραφίες του σταφυλιού,
αντιστρόφως αρνητικά τα συναισθήματα για τους κορίνθιους καλλιεργητές οι φετινές συνθήκες ενός προαναγγελθέντος ζημιογόνου φαινομένου της κορινθιακής σουλτανίνας …
(ένα ανομολόγητο τέλος)
* ένας κοινωνικοοικονομικός “σεισμός” όπου κανένας δεν είναι σε θέση ούτε να τον μετρήσει, ούτε καν να καταγράψει…
* το εμπορικό down under της τελευταίας δεκαετίας
“έκατσε στο μαύρο”
* μια ολόκληρη κορινθιακή κοινωνία δεν είναι ικανή να κατανοήσει το προφανές
* ένας πολιτικός κόσμος ανήμπορος να “αρθρώσει αντίδραση”·
μονο αμηχανία, αφωνία …
σημ:
δε βρίσκω το λόγο να επαναλάβω,
προτάσεις για
αναδιάρθρωση με ταυτόχρονη κατάργηση των επιδοτήσεων (ειδικά των αποσυνδεδεμένων με τη παραγωγή), την ενθάρρυνση τής κάθετης παραγωγής, τής τυποποίησης & μεταποίησης καί τής οριζόντιας διάθεσης (“σταυρός τού μπλόκου” το άρθρο),
την αναγκαιότητα τής ποικιλόμορφης παρουσίασης τού προϊόντος (γλυκό, μαρμελάδα, σνακ αποξηραμένο, κόκκινη και λευκή σουλτανίνα κοκτέιλ),
την αναγκαιότητα υποδομών άρδευσης όπως τα δεκάδες μικροφράγματα πάνω στά υδάτινα κρόσσια τού κορινθιακού ανάγλυφου,
την αναγκαιότητα δημιουργίας δημοπρατηρίου στο κορινθιακό χώρο,
τη δημιουργία ομάδων παραγωγών (είτε θεματικών είτε γεωγραφικών),
την αναγκαιότητα ανάδειξης τού famous brand name “Corinthians” …
Την αναγκαιότητα ύπαρξης ενός μόνιμου και διαρκούς #Αγροτικούforum Κορινθίας
υγ:
όλα τα παραπάνω θα τα βρείτε στα έντυπα “Συμπολιτεία Ξυλοκάστρου” καί το περιοδικό “armonistas”