Εξαιρετικής εκδήλωση πραγματοποίησε για μια ακόμα φορά η “Μικρασιατική Στέγη” Κορίνθου με την ευκαιρία της επετείου της “Άλωσης” .

Δύο οι ομιλητές ο κ. Απόστολος Παπαφωτίου (δρ.πολιτικός μηχανικός) και ο κ. Σάββας Τσιλένης (δρ. Αρχιτεκτονικής και Πολεοδόμος) αναφέρθηκαν  στην Πόλη της Ρωμιοσύνης, στην Πόλη των πόλεων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και Πόλη της καρδιάς μας.

Ο κύριος Παπαφωτίου  εξέθεσε τα ευρήματα από το Θεοδοσιανό λιμάνι της Πόλης όπου σε κάποια τεχνικά έργα που έγιναν το 2004 αποκαλύφθηκαν μεσ’ απ’ την άμμο και βγήκαν Βυζαντινά πλοία σε άριστη κατάσταση όπως τα διατήρησε η αλμύρα.

Αρχαιολογικός θησαυρός που αναδεικνύει την ναυπηγική τέχνη, τα υλικά και τη γνώση των Βυζαντινών. Σήμερα σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο υπόστεγο φυλάσσονται αφού αποκαταστάθηκαν και μαρτυρούν τον Πολιτισμό και την Τέχνη της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Ο κ. Τσιλένης  παρουσίασε τα μετά την Άλωση του 1453 σπουδαιότερα κτίρια της Κωνσταντινούπολης που κατασκευάστηκαν από Ελληνορθόδοξους και Αρμένιους Αρχιτέκτονες που άφησαν τη σφραγίδα της υψηλής τέχνης τους σε Δημόσια κτίρια, περικαλλείς Ναούς, Πατριαρχικά και φιλανθρωπικά ιδρύματα, Σχολεία που εκπαίδευσαν τους Ρωμιούς αν και κάτω από τον Τουρκικό ζυγό και υπήρξαν φάροι Ελληνικής Παιδείας για όλη την υπόδουλη Ανατολή, όπως η Μεγάλη του Γένους Σχολή, το Ζάππειο Παρθεναγωγείο, το Ζωγράφειο και πλήθος άλλων διάσπαρτα στην Καθ’ ημάς Ανατολή, τείχη, εκκλησίες, ανάκτορα, κατοικίες έγιναν με την έμπνευση μεγάλων Αρχιτεκτόνων και Καλφάδων που οι επιγραφές στα εναπομείναντα μαρτυρούν το όνομα και την χρονολογία. Πολλά δε και με χρηματοδότηση, εκτός από το Δημόσιο, από Έλληνες Εθνικούς Ευεργέτες που έγραψαν Ιστορία.

Ήταν μια ενδιαφέρουσα περιήγηση σε Ναούς, Συνοικίες και τοποθεσίες της Πόλης του Γένους, που παρά την πικρή Άλωση και τη μακροχρόνια δουλεία, διαλαλεί με τα απείρου κάλους Δημόσια, αλλά και πανέμορφες ιδιόκτητες κατοικίες τον Πολιτισμό, την Οικονομία και την υψηλή τέχνη των Ελλήνων με τα ακόμη διασωζόμενα κτίρια. Αυτά λάμπρυναν την Κωνσταντινούπολη και την καθιστούν πόλο έλξης και προορισμού, όχι μόνο για τους Έλληνες αλλά για όλους, “Το καύχημα των ζώντων υπό την του ηλίου Ανατολήν” όπως ήταν για 1000 έτη προ της Αλώσεως.

(Eντυπώσεις από έναν φίλο της Μικρασιατικής Στέγης)