Δευτέρα, 30 Μάρτη 2020

Η άνοιξη είναι θυμωμένη… Τα δέντρα είναι ακόμα ξερά. Τα χελιδόνια δεν τιτιβίζουν. Κι άλλοι νεκροί από τον αόρατο ιό. Τα φέρετρα δεν φτάνουν. Ο ήλιος χάθηκε. Μπερδεύτηκε η μέρα με τη νύχτα. Δυο γείτονες έχουν ανέβει στα μπαλκόνια των σπιτιών τους και σχολιάζουν την επικαιρότητα.

–Θανάση, έχεις κανένα νέο;

-Τι νέο να έχω, ρε Χρήστο. Αυτός, πως στο διάβολο τον λένε, ο κορυδαλλός θα μας τρελάνει όλους. -Όχι κορυδαλλός , ρε Θανάση, κορονοϊό το λένε !

-Γιατί ρε Χρήστο τον λένε αόρατο ιό; -Θανάση μου όλοι οι επιστήμονες του κόσμου ψάχνουν να τον βρουν και δεν τον βρίσκουν.

– Και γιατί δεν επεμβαίνει ή αστυνομία ;

-Δεν είναι δουλειά της αστυνομίας .Είναι δουλειά των γιατρών και των ερευνητών.

–Χρήστο, μήπως αυτός ο ιός έχει σχέση με τον Άσωτο Υιό

; -Θανάση μου κάνε λίγο υπομονή και θα μάθουμε.

-Εγώ κάνω υπομονή αλλά…
Κι ενώ συνεχιζόταν ο διάλογος ,ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή από την πλατεία.

Ακούσατε … ακούσατε….!

Σήμερον και μόνο δια σήμερον, στην πλατεία της γειτονιά σας ,ο καραγκιοζοπαίχτης Σάββας θα παρουσιάσει το έργο « Η Εμφάνιση του αόρατου ιού» . Ανεβείτε όλοι στα μπαλκόνια και στις ταράτσες των σπιτιών σας για να παρακολουθήσετε την παράσταση και να μάθετε όλη την αλήθεια … Προσέχετε τις αποστάσεις μεταξύ σας…

Σιγά- σιγά, στις ταράτσες και τα μπαλκόνια της γειτονιάς, γύρω από τη πλατεία Χρυσοστόμου Σμύρνης , εμφανίστηκαν κι άλλοι γείτονες και άρχισαν να κουβεντιάζουν .

– Άντε κι εμείς να ξεσκάσουμε λιγάκι.

– Πραγματικά το θέατρο και η μουσική μας ξεκουράζουν.

-Πατέρα, εμένα μου αρέσει πολύ ο καραγκιόζης.

–Εντάξει αγόρι μου, θα μείνουμε να δούμε τη παράσταση;

-Ευχαριστώ πολύ πατέρα.

Ο Ήλιος έγερνε στη θάλασσα. Ο Καραγκιοζοπαίχτης έστησε τον μπερντέ του. Έκανε δοκιμή στα φώτα κι αμέσως ακούστηκαν τα πρώτα χειροκροτήματα . Χτύπησε το κουδούνι της έναρξης. Σε λίγο έσβησαν τα φώτα της πλατείας. Φωτίστηκε η σκηνή . Εμφανίστηκε η φιγούρα του Καραγκιόζη .
– Κυρίες κύριοι, σήμερον και μόνο δια σήμερον , εγώ μαζί με την οικογένειά μου και όλα τα χαρτόμουτρα της παρέας μας θα σας παρουσιάσουμε το επίκαιρο έργο «Η εμφάνιση του αόρατου ιού».
Από την πολυκατοικία με τα μπλε παράθυρα ακούστηκε μια φωνή.
-Απαγορεύεται να μαζεύονται πολλοί άνθρωποι μαζί. Καραγκιόζη θα μπλέξεις.

– Άφησε τον καλλιτέχνη να παίξει, είπε ένας γείτονας που ανέμιζαν οι πολύχρωμες κουρτίνες στο μπαλκόνι του τρίτου ορόφου. Μπράβο Σάββα, ξεκίνα.
Πολύ γρήγορα παρουσιάστηκε η φιγούρα της Αγλαϊας

ΑΓΛΑΪΑ: Άντρα μου, καλέ μου άντρα κι αφέντη μου…

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Καλώς τα μάτια μου τα δυο.

ΑΓΛΑΪΑ: Χρυσέ μου νοικοκύρη ήρθα να μάθω για την υγεία σου.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Εγώ είμαι καλά γυναίκα μου. Εσύ τι κάνεις; Τα παιδιά γύρισαν από το σχολείο;

ΑΓΛΑΪΑ: Όχι άντρα μου δεν γύρισαν. .

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Γιατί ;

ΑΓΛΑΪΑ: Δεν γύρισαν άντρα μου γιατί δεν πήγαν.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Και γιατί δεν πήγαν;

ΑΓΛΑΪΑ: Έκλεισαν τα σχολεία επειδή ήρθε και στην πατρίδα μας ο αόρατος ιός. Τώρα άντρα μου πρέπει κι εμείς να προσέξουμε την υγεία των παιδιών μας. Εσύ που ξέρεις να μας πεις τι πρέπει να κάνουμε .

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Τα παιδιά γυναίκα πρέπει να πλένουν τα χέρια τους πολλές φορές την ημέρα με νερό και σαπούνι.

ΑΓΛΑΪΑ: Άντρα μου ούτε νερό έχουμε ούτε σαπούνι.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Γιατί δεν έχουμε; Δηλαδή τελείωσε κιόλας το σαπούνι;

ΑΓΛΑΪΑ: Τελείωσε άντρα μου γιατί ο μικρός γιος μας ο Μπιριγκόγκος το έφαγε.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ : Το έφαγε; Μιλάς σοβαρά; Έφαγε το σαπούνι;

ΑΓΛΑΪΑ: Το έφαγε άντρα μου γιατί νόμιζε ότι ήταν σοκολάτα πράσινη με φιστίκια από την Αίγινα.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Να έρθει γρήγορα εδώ.

ΜΠΙΡΙΓΚΟΓΚΟΣ: Παλών πατέλα μου.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Γιατί παιδί μου έφαγες το σαπούνι;

ΜΠΙΡΙΓΚΟΓΚΟΣ: Το έφαγα πατέλα γιατί πείναγα και ο αδερφός μου ο Κοπρίτης μου είπε ότι το σαπούνι δεν χρειάζεται αφού δεν έχουμε νελό.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Φώναξε γρήγορα τον Κοπρίτη να έρθει εδώ.

ΜΠΙΡΙΓΚΟΓΚΟΣ: Αμέσως πατέλα.

ΚΟΠΡΙΤΗΣ: Παρών Πατέρα.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Καλώς το παιδί μου. Καλώς το παλληκάρι μου. Γιατί κλαίς λεβέντη μου;

ΚΟΠΡΙΤΗΣ: Κλαίω πατέρα γιατί ο μεγάλος αδερφός μου είπε να πάω στην Κυρά Ντίνα και να μείνω 14 ημέρες.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Έτσι σου είπε; Φώναξε τον να έρθει γρήγορα εδώ.

ΚΟΠΡΙΤΗΣ: Όμως πατέρα σκέφτηκα αφού στην Κυρά Ντίνα έχει φαί γιατί δεν πάμε όλοι μαζί ;

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Πήγαινε σου είπα και φώναξε τον μεγάλο αδερφό σου.

ΚΟΠΡΙΤΗΣ: Εντάξει πατέρα, πάω.

ΚΟΛΥΤΙΡΗΣ: Πατέρα…πατέρα… ήρθα…ήρθα..ήρθα…

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Έλα παιδί μου είσαι καλά;

ΚΟΛΥΤΙΡΗΣ: Εγώ πατέρα είμαι καλά αλλά…..

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Τι αλλά παιδί μου ;

ΚΟΛΥΤΙΡΗΣ: Πατέρα σε γυρεύει ο αστυνόμος κύριος Πεπόνιας…

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Και τι θέλει ;

ΚΟΛΥΤΙΡΗΣ: Τον ειδοποίησαν λέει ότι εδώ έχουμε μαζευτεί πολλοί. Θέλει να μας μετρήσει και να μας βάλει πρόστιμο …

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Να του πεις να περάσει .

ΚΟΛΥΤΙΡΗΣ: Δηλαδή πατέρα δεν φοβάσαι;

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Δεν φοβάμαι παιδί μου γιατί δεν είμαι παράνομος.

ΠΕΠΟΝΙΑΣ: Τι είναι αυτά που κάνεις; Εσένα θα κυνηγάω εγώ;

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Και γιατί με κυνηγάς κύριε αστυνόμε;

ΠΕΠΟΝΙΑΣ: Δεν τηρείς το νόμο. Εδώ έχεις φέρει όλη την οικογένεια σου και δεν κρατάτε τις αποστάσεις.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Γιατί είδες κανέναν από την οικογένεια μου;

ΠΕΠΟΝΙΑΣ: Άκουγα τις φωνές της γυναίκας σου και των παιδιών σου. Εμένα δεν μπορείς να με κοροϊδέψεις. Κατάλαβες;

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Κύριε αστυνόμε όλες τις φωνές που άκουγες έβγαιναν από το δικό μου στόμα.

ΠΕΠΟΝΙΑΣ: Λοιπόν τα παραμύθια σου δεν περνάνε σε μένα. Τα στοιχεία σου τα ξέρω. Είσαι από το Βραχάτι. Φεύγω. Πάω γρήγορα να ενημερώσω τον διοικητή μου.

ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΩΡΓΟΣ: Τι γίνεται εδώ ανιψιέ; Τι ήθελε ο Αστυνόμος;

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Του είπανε Μπάρμπα μου ότι έχουμε μαζευτεί πολλοί και φοβήθηκε μήπως μεταδώσουμε τον αόρατο ιό. ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΩΡΓΟΣ: Ανιψιέ μου έπρεπε να του πεις ότι ο αόρατος ιός ήρθε και θα φύγει. Εμείς όμως ξέρουμε καλά τον ορατό εχθρό που είναι η φτώχεια, ο πόλεμος, η πείνα και η ανεργία. Αυτός ο εχθρός έχει χρόνια εδώ . Εμείς και με αυτό τον εχθρό θέλουμε να ξεμπερδέψουμε. Κατάλαβες;

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Μπάρμπα μου έχεις δίκιο αλλά…

ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΩΡΓΟΣ: Δεν έχει αλλά. Δε μου λες ανιψιέ, ο μεγάλος σου γιος πως πάει με το σχολείο;

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Πολύ καλά μπάρμπα μου. Φέτος τελειώνει το δημοτικό.

ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΩΡΓΟΣ: Μπράβο στο παιδί. Αφού κατάφερε στα 15 του χρόνια να τελειώσει το δημοτικό σχολείο φαντάζομαι στην υπόλοιπη ζωή του τι ακόμα θα κάνει.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Μπάρμπα μου είπε πως θέλει να γίνει αεροπόρος.

ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΩΡΓΟΣ: Ωραίο επάγγελμα διάλεξε. Να του πεις ανιψιέ όταν πάρει δικό του αεροπλάνο τότε να πάμε κι εμείς κανένα ταξίδι. Εντάξει;

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Εντάξει Μπάρμπα. Σε παρακαλώ πολύ να πάρεις στο ταξίδι και την θειά Γιώργαινα .

ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΩΡΓΟΣ: Εντάξει ανιψιέ μου. Όμως τώρα πρέπει να φύγω .

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Μπάρμπα χάρηκα που σε είδα. Ευχαριστώ για τα τρόφιμα που μας έφερες.

ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΩΡΓΟΣ: Να μη το ξαναπείς ανιψιέ. Εσύ κοίτα την οικογένεια σου και την τέχνη σου.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Εντάξει μπάρμπα. Μείνε ήσυχος.

ΚΟΛΥΤΗΡΙΣ: Πατέρα ήρθε πάλι ο αστυνόμος. Τι να κάνω;

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Να του πεις να περάσει.

ΠΕΠΟΝΙΑΣ: Λοιπόν Καραγκιόζη φτάνουν τα κόλπα. Μέχρι εδώ. Ξήλωσε τα πάντα. Σβήσε τα φώτα, πάρε τα πράγματα σου και εξαφανίσου. Για την παράβαση του νόμου περί συγκεντρώσεων αύριο το πρωί θα πας να πληρώσεις 150 ευρώ πρόστιμο στην εφορία.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Τώρα μάλιστα κύριε αστυνόμε… Τα είχαμε όλα το πρόστιμο μας έλειπε.

Ένας θεατής φώναξε από τη ταράτσα. Κύριε Σάββα, η παράσταση θα συνεχιστεί από τις ταράτσες και τα μπαλκόνια. Είναι καιρός αυτές τις δύσκολες ημέρες που περνάμε να μιλήσουμε κι εμείς.
Ο Σάββας χαρούμενος πέρασε μπροστά από το μπερντέ κρατώντας φιγούρες, κι έκανε βαθιά υπόκλιση. Οι θεατές τον χειροκρότησαν και μετά είπαν: – Κύριε Πεπόνια μπορείς να κόψεις όλα τα λουλούδια, αλλά δεν μπορείς να εμποδίσεις την άνοιξη. -Κύριε Πεπόνια ,πολιτισμός είναι το λάδι, το αλάτι και το μέλι της πικρής μας ζωής.

Ο Αστυνόμος έφυγε, ενώ ορισμένοι θεατές συνέχιζαν να κουβεντιάζουν.
–Πατριώτες να διώξουμε τη μοναξιά που τρώει τα σωθικά μας και μας πνίγει. -Να πούμε όχι σ΄αυτούς που θέλουν να σωπάσουμε. – Να βοηθήσουμε όσους θέλουν να ονειρεύονται! – Να απομονώσουμε τους ιούς ,όχι την αγάπη.
Τα χειροκροτήματα έπεσαν σαν βροχή που πέφτει στη ξεραμένη γη.
Μέσα στην όμορφη ατμόσφαιρα που είχαν δημιουργήσει οι θεατές, εμφανίστηκε πάλι η φιγούρα του Καραγκιόζη.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Κυρίες και κύριοι ευχαριστώ πολύ για την συμπαράσταση και την αγάπη σας.

ΚΟΛΥΤΗΡΙ: Πατέρα ήρθε ο αόρατος ιός .

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Παιδί μου λες αλήθεια ότι είδες τον ιό ;

ΚΟΛΥΤΗΡΙ: Δεν είναι άνθρωπος πατέρα. Είναι κάτι όλο αγκάθια.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Έχει πόδια, χέρια, μύτη, στόμα;

ΚΟΛΥΤΗΡΙ: Όχι πατέρα τίποτα δεν έχει αλλά μιλάει .

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Να περάσει παιδί μου. Καλώς τον κύριο ιό. Από πού έρχεσαι κύριε; Ε;

ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ: Ταξιδεύω αμέτρητα χιλιόμετρα για να σας ανταμώσω. Είμαι αυτός που κάθε μέρα κουβεντιάζετε . Με βρίζετε και με βλαστημάτε γιατί σας ενοχλώ. Ναι, εγώ είμαι που κανένας σας δεν θέλει ούτε το όνομα μου να ακούει. Ήρθα χωρίς να σας ενημερώσω γιατί κουράστηκα να σας βλέπω να καταστρέφετε τη γη που σας φιλοξενεί. Κουράστηκα να βλέπω τη βία που ασκείτε οι δυνατοί στους αδύναμους. Κουράστηκα να βλέπω τα παλικάρια που αντί να κοιμηθούν σε νυφικό κρεβάτι τα κοιμίζετε στο χώμα. Ντροπή σας να υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε . Σας έκλεισα όλους μέσα για να γνωριστείτε μεταξύ σας σαν άνθρωποι. Να γνωρίσετε τα παιδιά σας. Να τα αγαπήσετε. Να τα προστατέψετε. Να δημιουργήστε τις συνθήκες για να ζείτε όλοι με τα απαραίτητα που χρειάζεται η ζωή. Ξέρω ότι όλοι με κυνηγάτε. Ξέρω ότι όλοι θέλετε να με εξοντώσετε. Θα φύγω αλλά…

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Έχεις δίκιο. Όμως κι εσύ γιατί σκοτώνεις τόσους ανθρώπους;

ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ: Προς το παρόν, αντίο!

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Δηλαδή κύριε κορονοϊέ, μπορεί να ξαναγυρίσεις;

ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ: Από σας εξαρτάται.
Οι θεατές στην αρχή πάγωσαν. Σιγά – σιγά όμως μερικοί από τις ταράτσες προσπάθησαν να του επιτεθούν .
Αυτός όμως είχε εξαφανιστεί!
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Κυρίες και κύριοι , αν το καλοσκεφτούμε μάλλον έχει δίκιο ο ιός . Αν ξαναγυρίσει και δεν έχουμε αλλάξει μυαλά τότε….
Οι θεατές μονομιάς χειροκρότησαν τον Σάββα .

• Ο Παύλος Καραγιωργας έχει γράψει  θεατρικά έργα, διηγήματα  και παιδικό κοινωνικό μυθιστόρημα. Συγγραφέας και σκηνοθέτης . Εχει βραβευθεί από την Ακαδημία Αθηνών και αποτελεί μεγάλη τιμή για το JennysWorld η συμμετοχή του στο site μας.