Πήγα στο Περιστέρι προχθές, στη γειτονιά που γεννήθηκα για μια συνάντηση με έναν παλιό φίλο, ο οποίος παρέμεινε εκεί.

Ενώ τα λέγαμε, μπαίνει ένας κύριος χαιρετά τους πάντες με χαμόγελο και κάθεται μόνος. Παραγγέλνει καφέ και ανοίγει την εφημερίδα των Συντακτών.

Παραδοσιακή σκηνή για συνταξιούχο.

Είναι Συριζαίος; Ρωτάω τον φίλο μου.

Όχι, μου απαντά. Είναι ΠΑΣΟΚ.

Τόσο ΠΑΣΟΚ, που είχε αλλάξει καφενείο για όσα χρόνια συνεργάστηκε το κόμμα του με την ΝΔ, συμπληρώνει ο φίλος.

Δεν άντεχε να μας βλέπει να τον κοιτάμε με … πολιτικό ενδιαφέρον.

Τον φωνάξαμε στο τραπέζι για κουβέντα συνταξιούχων με πολιτική ανάλυση…!

Είχε ένα δίλημμα. Και αυτό προέκυψε μετά την συνέντευξη του Νίκου Ανδρουλάκη.

Λες να «ξανασυνεργαστούμε» με τη ΝΔ, ρώτησε!

Γιατί σκέφτεσαι να μην ψηφίσεις ΠΑΣΟΚ, τον ρωτάω;

Όχι, μου απαντά. Θα ψηφίσω ΠΑΣΟΚ. Όμως αν είναι να υπάρχει έστω και μια πιθανότητα για τέτοιου είδους συνεργασία, θέλω να ξέρω σε ποιους θα βάλω σταυρό.

Και εξηγεί. Αν είναι ανοιχτές οι μετεκλογικές συνεργασίες θέλω να είμαι σίγουρος πως δεν θα εκλέξουμε υποψήφιους που έχουν δείξει πως θέλουν την δεξιά και τον Μητσοτάκη.

Θέλω να εκλεγούν βουλευτίνες και βουλευτές τόνισε, που θα αποτελούν εγγύηση πως δεν θα πάνε ξανά το κόμμα με τη ΝΔ!

Είναι ένα πασοκικό δίλημμα, το οποίο για πρώτη φορά άκουσα.

Δεν είναι ότι κάποιους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ τους απασχολεί το πως σκέφτεται ο Ανδρουλάκης για την μετεκλογική συνεργασία.

Ούτε θέλουν να ξέρουν το τι θα κάνει, ώστε να πάνε απο μόνοι τους είτε στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είτε στη ΝΔ (όπως λένε αρκετοί) και όχι να τους πάει «πακέτο» η ηγεσία!

Θα ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ .

Ωστόσο θελουν να καθορίσουν οι ίδιοι την μετεκλογική επιλογή.

Και αυτό θα το πετύχουν ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΣ να … σταυρώσουν και να εκλέξουν βουλευτές που θα «συρθούν» στη ΝΔ με την δική τους ψήφο.