Ο κύκλος της δυσωδίας που μεγαλώνει και γίνεται ένας βρωμερός λεκές στα σπλάχνα της κοινωνίας – Της Τζένης Σουκαρά

  • Μια χώρα που παρακολουθεί με όλο αυξανόμενη οργή, νοσηρή περιέργεια και κάθε είδους φλόγα, όσα έγιναν και όσα δεν έγιναν με τον βιαστή, την παρέα του, το κοριτσάκι…
    Ο κύκλος μεγαλώνει ώρα την ώρα και γίνεται δύσοσμος λεκές. Ό,τι είναι εμπορεύσιμο δεν είναι αγνό, η δυσφήμιση καταντάει διαφήμιση. Καλά τα γράφει η Μάρω Βαμβουνάκη.
  • Μιλάμε με τέτοια φυσικότητα για τη φρίκη που αρχίζω και μας φοβάμαι. Μια κοινωνία που ξέρει πλέον με πάσα λεπτομέρεια τι έκαναν στο παιδί, είναι η κοινωνία της κλειδαρότρυπας που λατρεύει να μισεί και να ερωτεύεται το ανήθικο.
  • Έχουν ισοπεδωθεί όλα λένε διάφοροι με αγανάκτηση. Ναι έχουν! Γίνεται χαμός, συνεχίζουν! Φαντάσου πως κοριτσάκια του δημοτικού πηγαίνουν με 14χρονους!!Φρίκη!!Το μυαλό σε ανάποδη κυβίστηση. Ώρες είναι να χρεωθούν τα κοριτσάκια του δημοτικού όλη τη βρωμιά της κοινωνίας.
  • Μια κοινωνία τελειωμένη, αυτό είμαστε. Που της σερβίρουν έγκλημα, αίμα και βία και τη ναρκώνουν. Μια κοινωνία που διαδήλωνε έξω από το σπίτι της Πισπιρίγκου, μια κοινωνία που σήμερα μου μιλά για κοριτσάκια πέμπτης δημοτικού.. που συνάπτουν σχέσεις με 14χρονους.
  • Ατέλειωτες οι περιδινήσεις του νου.
  • Μια κοινωνία που κακοπέρασε 10 χρόνια τώρα και αναζητά νοικοκύρηδες του μίσους να βάλει στο σπίτι της. Που στα μουλωχτά προσπαθεί να δικαιολογήσει τον Έλληνα και να αναζητήσει θεωρίες παγκόσμιας συνομωσίας που θέλουν τους “αλλόπιστους” να εισβάλλουν στα παστρικά μας σπίτια και να τα αλώνουν μέσα από τέτοιες πράξεις που βυσσοδομούν.
  • Και όταν άμεσα τους βάλεις φρένο, για τα πολλά Κωσταλέξια της ζωής μέσα στην ελληνική ύπαιθρο,τα δράματα στα καταγώγια της Αθήνας, τους Δουρήδες που έγραψαν με αίμα τη ιστορία του παιδιού τους και άλλους τόσους που βασάνιζαν και εκπόρνευαν τα σπλαχα τους τότε μαζεύουν τα κελύφη τους και σιωπούν δημιουργώντας την δική τους μοναδική καμπούρα.
  • Γράφω σκληρά γιατί όλοι έχουμε ευθύνη. Που παρακολουθούμε το δράμα ποτίζοντας τα νοητικά μας κύτταρα με βρωμιά. 
  • Το άμετρο και το υπερβολικό λερώνουν το ζητούμενο. Δίνουμε την εντύπωση πως διψάμε για όλα. Βάζουμε στο μπλέντερ ανηθικότητα, ανωμαλία, αξίες, ένστικτα, νόμο, δικαιοσύνη, αγνότητα, παιδικότητα, ευθύνη και τιμωρία και δημιουργούμε τερατογενέσεις.
  • Μια κοινωνία άρρωστη, μια κοινωνία τοξική είναι πολύ εύκολη στα χέρια των επιτηδείων. Δεν το βλέπεις;
  • Και να κλείσω πάλι με μια  φράση της Βαμβουνάκη για το θέμα : Η ασχήμια, η αθλιότητα, ο ευτελισμός, η εκμετάλλευση, η χυδαιότητα, έχουν πολλούς τρόπους, δρόμους και παράδρομους, και κάποια παλιά καθαρά ποτάμια των ανθρώπινων πόλεων έχουν πια μπαζωθεί. .. Πνιγόμαστε!!!

Related Posts