Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία, τουλάχιστον σε ότι αφορά τις προθέσεις.

Αυτό που βιώνουμε, είναι αποτέλεσμα των αμερικανικών σχεδίων για επανεκκίνηση των διεθνών κανόνων, όπως αυτοί θα τους ορίζουν. Διότι η γνωστή παγκοσμιοποίηση απείλησε την ηγεμονία τους, επιτρέποντας κυρίως στην Κίνα να φτάσει στην κορυφή της οικονομικής και τεχνολογικής ισχύος.

Και αυτό έπρεπε να εμποδιστεί αξιοποιώντας τα δύο μεγάλα πλεονεκτήματα. Τη στρατιωτική ηγεμονία με την αμερικανική παρουσία σε 163 χώρες με 823 βάσεις εκτός του εδάφους των ΗΠΑ! Με στρατιωτικούς στόλους σε όλες τις θάλασσες της Γης. Με τη νομισματική κυριαρχία και τον έλεγχο των διεθνών οικονομικών συναλλαγών. Με πρωταγωνιστικό ρόλο σε διεθνείς οργανισμούς και στα δίκτυα επικοινωνίας και τον έλεγχο πολύτιμων πληροφοριών για εχθρούς και φίλους, που εύκολα μπορούν να εκβιαστούν.

Και πριν την αναμέτρηση με Κίνα, την οποία δεν δίστασαν να τεστάρουν εν μέσω του πολέμου στην Ουκρανία, με την επίσκεψη Πελόζι στην Ταϊβάν, θεώρησαν αναγκαίο, να γονατίσουν έναν πολύτιμο στρατιωτικά και ενεργειακά εταίρο του Πεκίνου, τη Μόσχα. Έχουν πλέον κυριολεκτικά υποτάξει όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, για να αναλάβουν αυτές το κόστος του οικονομικού πολέμου με τη Ρωσία.

Ήξεραν όλοι, πως μετά την περικύκλωση της Ρωσίας από το ΝΑΤΟ η ένταξη της Ουκρανίας ήταν casus belli. Τώρα λένε ανοιχτά, πως αυτός ο πόλεμος δεν θα τελειώσει, αν δεν ηττηθεί η Ρωσία!

«Το SPD δεν είναι πλέον το κόμμα του Βίλι Μπραντ, το οποίο έκανε εκστρατεία για την ειρήνη, τον αφοπλισμό και τις κοινωνικές βελτιώσεις. Ο σημερινός σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος Σολτς υποστηρίζει τον επανεξοπλισμό και τις κοινωνικές περικοπές. Οι Πράσινοι, που κάποτε είχαν μια ισχυρή ειρηνιστική πτέρυγα, έχουν γίνει οι μεγαλύτεροι πολεμοκάπηλοι της Γερμανίας από την εποχή του πολέμου της Γιουγκοσλαβίας. Και το FDP δεν έχει κανέναν πολιτικό του διαμετρήματος του πρώην υπουργού Εξωτερικών Χανς Ντίτριχτ Γκένσερ» είπε o βετεράνος πρώην ηγέτης του SPD Όσκαρ Λαφοντέν για το πολιτικό σκηνικό στο Βερολίνο, κάνοντας λόγο για πολιτική υποτέλειας.

Και όλα αυτά δεν προέκυψαν μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Οι προετοιμασίες είχαν ξεκινήσει νωρίτερα. Έτσι, τον Νοέμβριο του 2021 η Ρυθμιστική Αρχή της Γερμανίας, πιεζόμενη, αρνήθηκε να δώσει πιστοποίηση για τη λειτουργία του Nord Stream 2, παρότι αυτός ήταν έτοιμος. Η γερμανική κυβέρνηση σιώπησε.

Να θυμίσουμε, ότι πριν από την εισβολή, στις 7 Φεβρουαρίου, ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Γερμανό καγκελάριο Όλαφ Σολτς στον Λευκό Οίκο, είχε καταστήσει σαφές, ότι εάν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, οι ΗΠΑ θα χτυπούσαν τον Nord Stream με τέτοιο τρόπο, ώστε να τον καταστήσουν ανύπαρκτο! Στην ερώτηση δημοσιογράφου για τη γερμανική δικαιοδοσία, ο Αμερικανός Πρόεδρος σχολίασε απότομα: «Σας υπόσχομαι, θα μπορέσουμε να το κάνουμε».

Κατά τα άλλα, ήξεραν για το επικείμενο σαμποτάζ στους αγωγούς, είχαν ενημερώσει το Βερολίνο ότι θα συμβεί, το Βερολίνο δεν έκανε τίποτα για να το αποφύγει και οι Αμερικανοί δεν κατάφεραν να μάθουν, ποιοι το ετοίμαζαν και ποιοι θα το εκτελούσαν! Φοβερό;

Και φτάνουμε στο κρίσιμο σημείο. Μετά τα δημοψηφίσματα και την ένταξη των ανατολικών περιοχών της Ουκρανίας στη ρωσική επικράτεια, είχαμε δήλωση-προειδοποίηση της Μόσχας ότι από εδώ και πέρα οποιαδήποτε επίθεση σε αυτά τα εδάφη, θα θεωρηθεί κήρυξη πολέμου από όποιους το επιχειρήσουν.

Και την αναφορά της Μόσχας για χρήση πυρηνικών όπλων, εάν χρειαστεί, οι Ευρωπαίοι την προσπέρασαν ετοιμάζοντας νέες κυρώσεις, όχι όμως και η Μέρκελ που έλυσε τη σιωπή της, προειδοποιώντας ότι ο Πούτιν δεν μπλοφάρει. Στο Κρεμλίνο έχουν πλήρη συναίσθηση για το πού πάει το πράγμα, όπως φανερώνει η πρόσφατη δήλωση του υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, που είπε: «Σήμερα κρίνεται το ζήτημα του μέλλοντος της παγκόσμιας τάξης – αυτό είναι σαφές σε κάθε αμερόληπτο παρατηρητή. Το ερώτημα είναι, αν θα πρόκειται για μια τάξη με έναν ηγεμόνα, που θα αναγκάζει τους πάντες να ζουν σύμφωνα με τους περιβόητους ‘κανόνες’ του, οι οποίοι ωφελούν μόνο τον ίδιο. Ή θα είναι ένας δημοκρατικός, δίκαιος κόσμος – ένας κόσμος χωρίς εκβιασμούς και εκφοβισμό των ανεπιθύμητων ανθρώπων».

Δημήτρης Χρήστου

avgi.gr