Στο κτιριακό ιστορικό απόθεμα της πόλης δεν περιλαμβάνονται πολυποίκιλα κτίρια διαφόρων τύπων και αρχιτεκτονικών τάσεων με την μοντερνίστικη τυπολογία (σε πολύ μικρό εύρος) των 30’s να επικρατεί μονότονα. Όπως φαίνονται σε πολλές παλαιές φωτογραφίες ο σεισμός του ‘28 κατέστρεψε πολλά κτίρια που αν ¨ζούσαν¨ σήμερα θα είχαν χαρακτηριστεί αναμφισβήτητα ως διατηρητέα. Οι μετασεισμικές συνθήκες ανάγκης δημιούργησαν όμως ένα άλλο κτιριακό στυλ για την πόλη, αυτό που συστηματικά καταστρέφουμε σήμερα προς χάριν κυρίως απρόσωπων και άχαρων πολυκατοικιών. Οι εξαιρέσεις σπάνιες.

Το κτίριο της φωτογραφίας αποτελεί μιά τέτοια εξαίρεση.

Για τους παλαιότερους είναι η παλαιά Εφορία και το Δημόσιο Ταμείο στην Απ.Παύλου.

Η κατασκευή του προσδιορίζεται στις αρχές της δεκαετίας του ‘60 σε σχέδια άγνωστου σε εμένα αρχιτέκτονα με εργοδότη κατά πάσα πιθανότητα το Ελληνικό Δημόσιο. Η χρήση του για 20/25 χρόνια και έκτοτε (μετά την μεταφορά της Εφορίας) κλειστό και ερημωμένο.
Έχει τύχει να έχω επισκεφτεί αυτό κτίριο όταν ήταν εν λειτουργία και είχα εντυπωσιαστεί από τους χώρους του. Θυμάμαι ιδιαίτερα το μεγάλο γραφείο του τότε Εφόρου στο κέντρο του κτιρίου επί της προσόψεως όπως και αρκετές άλλες λεπτομέρειες του. Υπόδειγμα αν και μικρό για την χρήση του, δημοσίου κτιρίου.
Σήμερα τραβάει το βλέμμα η μορφολογία της όψης του τόσο χαρακτηριστική και τόσο διαφορετική από το σύνηθες. Φαντασθείτε το, τότε!
Αλήθεια αυτό το κτίριο γιατί είναι εγκαταλελειμμένο;
Γιατί κανείς από τους ιθύνοντες αυτής της πόλης δεν σκέφτηκε την αξιοποίηση του σαν Βιβλιοθήκη, Πνευματικό Κέντρο ακόμα, ακόμα και Δημαρχείο (γιατί όχι) ή κάτι άλλο παρεμφερές;

Γιατί το περιμένουμε να πέσει;
Ξέρω κανείς δεν θα μου απαντήσει. Δεν περιμένω, δεν ελπίζω.
Όμως σταθείτε απέναντι του μια μέρα που θα περνάτε από την Απ.Παύλου και πείτε μου, δεν αξίζει καλύτερης τύχης από την αδιαφορία μας;;;

*Ο Βασίλης Αυλωνίτης είναι αρχιτέκτονας