Χωρίς αμφιβολία, οι εξελίξεις στο Αφγανιστάν, με την επικράτηση των Ταλιμπάν, θα φέρουν νέα δεινά για τον λαό του πολύπαθου αυτού κράτους (μετά τα δεινά που προκάλεσε η επέμβαση των Αμερικανών και των συμμάχων τους) και την πυροδότηση ενός νέου προσφυγικού κύματος προς την Ευρώπη, που πολλοί δεν αποκλείουν ότι μπορεί να θυμίσει την προσφυγική κρίση του 2015.

Για να αντιληφθούμε καλύτερα το μέγεθος του προβλήματος, οφείλουμε να σημειώσουμε, ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, από τις αρχές του έτους (και λόγω των πολεμικών συγκρούσεων) 400 χιλιάδες Αφγανοί εγκατέλειψαν τα σπίτια τους εντός του Αφγανιστάν. Αλλά, ακόμα κι αν έλειπαν αυτά τα στοιχεία, αρκούν, για να αντιληφθούμε την κατάσταση, οι εικόνες των ανθρώπων, στο αεροδρόμιο της Καμπούλ, που πιάνονταν από τις ρόδες αεροπλάνων την ώρα που αυτά απογειώνονταν, μήπως και καταφέρουν να φύγουν, με αποτέλεσμα να χάνουν τη ζωή τους πέφτοντας από μεγάλο ύψος.

Σήμερα συνεδριάζουν οι ΥΠΕΞ της Ε.Ε. με θέμα την απομάκρυνση των διπλωματικών αποστολών της Ενωσης από την Καμπούλ αλλά και των Αφγανών που εργάζονταν για τους Ευρωπαίους. Μόνο η Γερμανία πρέπει να απομακρύνει δέκα χιλιάδες Αφγανούς, που είχε στην υπηρεσία της.

Η κρίσιμη όμως συνεδρίαση είναι αύριο και αφορά τους Ευρωπαίους υπουργούς Εσωτερικών, που πρέπει να εξετάσουν τρόπους αντιμετώπισης της επερχόμενης προσφυγικής κρίσης, για την οποία ειρήσθω εν παρόδω η Ε.Ε. είναι συνυπεύθυνη. Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.

Αν λάβουμε υπόψη όσα συνέβησαν κατά το παρελθόν, η Ενωμένη Ευρώπη κάθε άλλο παρά ενωμένη ήταν στο προσφυγικό ζήτημα. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα. Ηδη η κυβέρνηση της Αυστρίας έδειξε χθες το ξενοφοβικό πρόσωπό της, ενώ στη Γερμανία κορυφαίοι παράγοντες του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος προειδοποιούν, ότι δεν θα επαναληφθεί με τους πρόσφυγες, ότι έγινε το 2015, που η εν λόγω χώρα δέχτηκε ένα εκατομμύριο από αυτούς, κυρίως Σύρους.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση η Ελλάδα πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των προσφύγων, αλλά και να μη μετατραπεί σε αποθήκη ψυχών για χάρη των εταίρων της. Αυτή τη φορά η Ε.Ε. πρέπει να αναλάβει πλήρως τις ευθύνες της, με ότι αυτό σημαίνει.