Ιούνιος με άγριες διαθέσεις. Στο καιρικό “τα σπάει”. Με τους ανεμιστήρες ανά χείρας παίρνουμε βαθιές ανάσες μέσα σε ατμόσφαιρα αποπνικτική. Γρήγορα στις παραλίες πριν έρθουν οι μέδουσες! Όχι, δεν είμαι εχθρός της πόλης, είμαι φίλος της αληθείας και κάντε βουτιές όσο είναι καιρός γιατί κάποιες μωβ εθεάθησαν , δεν ξέρω όνομα και τηλέφωνο, στις παρυφές των θαλασσινών συνόρων και δεν ξέρω και αν είστε και έτοιμοι, εσείς οι επαγγελματίες και οι αυτοδιοικητικοί.
Καλοκαιράκι έχει καρδιά μου ..λέει το τραγούδι και πράγματι η παραλία Καλάμια είναι αξιοπρεπέστατη πλαζ , δεν μπορώ να μην το πω,και όχι γιατί πήρε γαλάζια σημαία, αν και σε κάποια σημεία χάνεις την θάλασσα από την ορατότητα και βλέπεις ομπρέλες μέχρι την ακτογραμμή. Δεν το λες και ωραίο όταν βρίσκεσαι στην παραλία δίχως να βλέπεις την θάλασσα. Αλλά δεν θα γκρινιάζω. Περί ορέξεως ..Οποιανού δεν του αρέσει πάει στο Λουτράκι που βλέπει θάλασσα από ψηλά.
Η Ποσειδωνία ακόμα έχει δρόμο για να γίνει αξιοπρεπής και κυρίως θέλει κόπο για να μπει και η γαλάζια σημαία. Δεν ξέρω πώς την απόκτησε αλλά αφορά τους όρους συμμετοχής αυτό, οπότε κοιτώ προς Αγιο Γεώργιο.
Μου το έλεγαν και δεν πίστευα στ αυτιά μου. Μου το έλεγαν πως η πλατεία Περιβολάκια έχει αδελφή και βαριόμουν ακόμα και το σχόλιο. Μέχρι που την είδα. Αυτό όχι, δεν μπορεί να είναι πλατεία όπου ξαποσταίνουν άνθρωποι. Πόσο τσιμέντο ακόμα; Πόσο πιο πολύ τσιμέντο δηλαδή; Πόσους τόνους τσιμέντου; Έχει σχολάσει εντελώς η αισθητική από αυτόν τον τόπο.
Ψάχνουν το υπόλοιπο της παραλίας εκεί στο Ξυλόκαστρο. Από τρεις σειρές ξαπλώστρες , τώρα μόνο μια .Καιρός να καταλάβουμε πως τα πράγματα είναι πλέον σοβαρά. Και θα έπρεπε να έχουμε κάνει κάτι χθες αλλά και σήμερα που βρισκόμαστε σε επιτελικές θέσεις νομίζω πως θα πρέπει να βαρέσουμε καμπάνες για να μην χαθεί η ζωτικότερη πλευρά της ωραιότερης περιοχής της Κορινθίας.
Αυξάνεται το επικοινωνιακό επιτελείο αυτοδιοικητικού μαθαίνω . Κορώνα ο νυν – γράμματα ο πρώην.