Η κοινωνία βρίσκεται σε ασφυκτική οικονομική πίεση, η λαϊκή δυσφορία αντανακλάται στην πιο έντονη δημοσκοπική φθορά που έχει εισπράξει η κυβέρνηση από την αρχή της θητείας της και το κύμα της πρωτοφανούς ακρίβειας δείχνει, να σπάει το παγωμένο πολιτικό σκηνικό της τελευταίας διετίας.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης όμως ποντάρει στο αισιόδοξο σενάριο και, σε αντίθεση με πολλά στελέχη του επιτελείου του, επενδύει στον χρόνο: Θεωρεί, ότι η φθορά είναι αναστρέψιμη, πιστεύει ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια θα είναι προσωρινή και βλέπει εξισορρόπηση των οικονομικών (άρα και δημοσκοπικών) δεικτών από το φθινόπωρο. Εξ ου και ο πρωθυπουργός φρέναρε ξανά την περασμένη εβδομάδα στην Βουλή τα σενάρια για πρόωρες εκλογές, κι ας πρόκειται για σενάρια που τροφοδοτούνται και διαρρέονται σταθερά από τους επιτελικούς κύκλους του Μαξίμου.

Η αισιοδοξία Μητσοτάκη βασίζεται σε τρεις, αισιόδοξες για την ΝΔ, παραδοχές: Στην πεποίθηση ότι το αφήγημα της «εισαγόμενης κρίσης» (της «κρίσης που προκαλεί ο πόλεμος του Πούτιν») θα έχει τελικά πέρασμα στο συντηρητικό κα κεντρώο κοινό, στην εκτίμηση πως η τελική ζημιά για την αγορά και την ανάπτυξη θα είναι σχετική ήπια και διαχειρίσιμη και στο γεγονός ότι παρά την πτώση της ΝΔ δεν επωφελείται δημοσκοπικά ο ΣΥΡΙΖΑ και πλέον ούτε το ΚΙΝΑΛ.

Ως προς το τελευταίο, πολιτικό σκέλος, συνομιλητές του πρωθυπουργού λένε, πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης θεωρεί, ότι το αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο είναι ακόμη ενεργό και ανθεκτικό, ποντάρει σε μια νέα έκρηξη εσωστρέφειας στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ και επιπλέον πιστεύει, ότι η παγίωση του ΚΙΝΑΛ ως τρίτου πολιτικού πόλου διασπά τις ευρύτερες δυνάμεις της κεντροαριστεράς και δεν διαμορφώνει συνθήκες πολιτικής αλλαγής.

Σε ότι αφορά την οικονομία, επενδύει στο ήπιο σενάριο που του έχει καταθέσει το υπουργείο Οικονομικών. Με βάση αυτό το σενάριο, η ενεργειακή κρίση και το επακόλουθο τσουνάμι των ανατιμήσεων θα περιορίσει μεν την ανάπτυξη αλλά όχι δραματικά. Κατά τους υπολογισμούς του Χρήστου Σταϊκούρα η κρίση θα κόψει από το ΑΕΠ, στην χειρότερη περίπτωση 1,5 μονάδα – δηλαδή, ο ρυθμός ανάπτυξης αντί του προβλεπόμενου 4,5% θα περιοριστεί το πολύ στο 3% και, με λίγη τύχη και βοήθεια από τον τουρισμό, μπορεί να κλείσει και στο 3,5%. Ο δε πληθωρισμός, κατά το ίδιο σενάριο, θα παραμείνει μεν σε υψηλά επίπεδα έως το τέλος του χρόνου, αλλά δεν θα εκτροχιαστεί και δεν θα γίνει διψήφιος και θα αντισταθμιστεί σε μεγάλο βαθμό με την νέα αύξηση του κατώτατου μισθού τον Μάιο.

Τούτων δοθέντων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξακολουθεί να πιστεύει, πως ο καλύτερος χρόνος για προσφυγή στις κάλπες είναι η άνοιξη του 2023, με εφεδρικό plan B το επόμενο φθινόπωρο.

Την πολιτική αυτή ανάλυση δεν την συμμερίζονται όλοι στο Μαξίμου, με αρκετούς να επισημαίνουν στις συσκέψεις των τελευταίων ημερών δύο νέα στοιχεία ανησυχίας: το γεγονός ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν, πως (έστω και όχι πλειοψηφικά) υπάρχει μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων που αποδίδει την ευθύνη για την ακρίβεια στην κυβέρνηση και την απουσία ριζικών μέτρων ανακούφισης και όχι στον πόλεμο, όπως και το ότι καταγράφεται σταθερή άνοδος στις διαρροές προς τα δεξιά της ΝΔ.

Οι ίδιοι επισημαίνουν, ότι, με δεδομένο και το «φιλορωσικό αίσθημα» μια μερίδας υπερδεξιών ψηφοφόρων, η τάση αυτή μπορεί να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο, εάν παραταθεί για μεγάλο διάστημα ο πόλεμος στην Ουκρανία. Και προσθέτουν, ότι η τελική εξέλιξη των αναπτυξιακών δεικτών μικρή σημασία μπορεί να έχει όσο οι καταναλωτές, και ειδικά εκείνοι των μικρομεσαίων στρωμάτων, εξακολουθούν να παίρνουν λογαριασμούς ρεύματος που υπερβαίνουν κατά πολύ τον κατώτατο (ακόμη και αυξημένο) μισθό. Στο δια ταύτα, βλέπουν ως υψηλού ρίσκου την επιλογή Μητσοτάκη να μην πάει σε εκλογές προς τον Ιούνιο και οι πληροφορίες λένε, πως δεν θα εγκαταλείψουν την πίεση προς τον πρωθυπουργό, να σπεύσει στις κάλπες για να προλάβει την μη αναστρέψιμη φθορά.

Μαρίνα Αλεξανδρή – tvxs.gr