Το υπουργείο Άμυνας της Ουκρανίας ανακοίνωσε αργά την Παρασκευή, ότι οι δυνάμεις του έχασαν «προσωρινά» την πρόσβαση στην Αζοφική Θάλασσα, καθώς στρατεύματα της Ρωσίας σφίγγουν τον κλοιό γύρω από τη Μαριούπολη. Μήνυμα Ζελένσκι στη Μόσχα: «Είναι ώρα για έντιμες συνομιλίες». Για αλλαγή στρατηγικής του ρωσικού στρατού κάνει λόγο η νεότερη βρετανική έκθεση.

Υπερηχητικούς πυραύλους χρησιμοποίησε ο ρωσικός στρατός

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε σήμερα, ότι χρησιμοποιήθηκαν υπερηχητικοί πύραυλοι (Kh-47M2 Kinzhal) ή «στιλέτο», προκειμένου να καταστραφεί υπόγεια αποθήκη πυραύλων και πυρομαχικών για αεροσκάφη στη δυτική Ουκρανία.

Ανέφερε, επίσης, ότι καταστράφηκαν εξοπλισμός ραδιοεπικοινωνιών και κέντρα αναγνώρισης κοντά στο λιμάνι της Οδησσού, σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Interfax.

Οι υπερηχητικοί πύραυλοι, με σχεδιασμό που τους επιτρέπει να εκτελούν περίπλοκους ελιγμούς καθ’ όλη τη διάρκεια της πτήσης και να φθάνουν ταχύτητες ως ακόμη και 10 Mach, είναι αδύνατο σήμερα να καταρριφθούν από οποιοδήποτε σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας, τουλάχιστον σύμφωνα με τη Μόσχα.

Η χρήση τους στον πόλεμο στην Ουκρανία έγινε για πρώτη φορά, μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων RIA.

Το Reuters σημειώνει, ότι δεν έχει επαληθεύσει τις εν λόγω ανακοινώσεις με ανεξάρτητο τρόπο.

Γεμάτη απόγνωση η καθημερινότητα των εγκλωβισμένων κατοίκων της Μαριούπολης

Στη Μαριούπολη, η καθημερινότητα των κατοίκων είναι μια συνεχής προσπάθεια να γλιτώσουν από τις βόμβες και να επιβιώσουν στα χαλάσματα.

Πτώματα που δεν έχουν ακόμα περισυλλεχθεί, τυλιγμένα σε κουβέρτες, παλτά, οποιαδήποτε είδος καλύμματος, κείτονται σε ακάλυπτους χώρους που έχουν καθαριστεί από τα χαλάσματα. Οι νεκροί συχνά θάβονται σε ομαδικούς τάφους.

Τριγύρω στέκονται μαυρισμένοι σκελετοί πολυώροφων πολυκατοικιών, συνηθισμένων κτισμάτων της σοβιετικής εποχής. Λιωμένα ή διαλυμένα μέταλλα κρέμονται από τα μπαλκόνια. Σπασμένα τζάμια, ξύλα, σίδερα είναι σκορπισμένα μεταξύ κτιρίων και στους δρόμους.

Περίπου 400.000 άνθρωποι έχουν εγκλωβιστεί στη στρατηγική πόλη-λιμάνι στη Θάλασσα του Αζόφ για πάνω από δύο εβδομάδες. Πασχίζουν να προστατευθούν από τους σφοδρούς βομβαρδισμούς, που έχουν κόψει το ηλεκτρικό ρεύμα, τη θέρμανση, το νερό, λένε οι τοπικές αρχές.

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δήλωσε χθες, ότι δυνάμεις του «σφίγγουν τον κλοιό» γύρω από τη Μαριούπολη και ότι εχθροπραξίες διεξάγονταν στο κέντρο της πόλης.

Χωρίς νερό ή θέρμανση, γυναίκες μαζεύονται σε σημεία όπου έχουν ανάψει φωτιές για να μαγειρέψουν οτιδήποτε μπορούν να βρουν. Καθώς πλησιάζει η άνοιξη, δεν υπάρχει πλέον χιόνι για να μπορέσουν να το λιώσουν, ώστε να καλύψουν τις ανάγκες τους σε νερό.

Κάτοικοι λένε, ότι κανείς δεν το περίμενε αυτό στη μετασοβιετική Ουκρανία, αν και κάποιοι έζησαν κι άλλες αναταραχές που συντάραξαν τη χώρα όταν ήταν υπό σοβιετική κυριαρχία.

Αξιωματούχοι στη Μαριούπολη λένε, ότι 2.500 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, αφότου εισέβαλαν οι ρωσικές δυνάμεις την 24η Φεβρουαρίου. Ο κυβερνήτης της περιοχής του Ντονέτσκ, Πάβλο Κιριλένκο δήλωσε χθες, ότι περίπου 35.000 άνθρωποι κατάφεραν να διαφύγουν από την πόλη τις τελευταίες ημέρες, πολλοί πεζή ή με κομβόι ΙΧ αυτοκινήτων τις σπάνιες στιγμές που σταματούν οι ρωσικοί βομβαρδισμοί.

Αυτοί που μένουν πίσω συχνά βρίσκονται σε απόγνωση – και το κρύο και η αγωνία γίνονται πλέον πολύ έντονα.

Η Ρωσία αρνείται ότι βάζει στο στόχαστρο αμάχους και κατηγορεί το Κίεβο, ότι τους χρησιμοποιεί ως ανθρώπινες ασπίδες. Ουκρανοί αξιωματούχοι το διαψεύδουν.

Η Μαριούπολη θεωρείται στρατηγικής σημασίας «έπαθλο» για τους Ρώσους εισβολείς, που θέλουν να συνδέσουν την Κριμαία, την οποία προσάρτησε η Μόσχα το 2014, και τις δύο αποσχισθείσες περιφέρειες της ανατολικής Ουκρανίας.

Την περασμένη εβδομάδα, βομβαρδίστηκε νοσοκομείο όπου λειτουργούσε μαιευτήριο, με ασθενείς να βγαίνουν στους δρόμους για να σωθούν.

Θέατρο, που χρησιμοποιούσαν ως καταφύγιο οικογένειες που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, επίσης βομβαρδίστηκε – παρά το γεγονός ότι η λέξη «παιδιά» ήταν γραμμένη στο έδαφος στο εξωτερικό με γράμματα τόσο μεγάλα που μπορούσαν να τα διαβάσουν πιλότοι αεροσκαφών.

Μεταξύ των κατοίκων που φοβούνται για τη ζωή τους, έχει αναπτυχθεί μια ιδιαίτερη αίσθηση αλληλεγγύης. Κάτοικοι προσφέρουν καταφύγιο σε αγνώστους.

Έξω, ομάδες ανθρώπων περιφέρονται χωρίς σκοπό, κοιτώντας τα κατεστραμμένα κτίρια. Γύρω τους βρίσκονται νεκροί. Το μόνο πράγμα που βοηθά να τους αναγνωρίσει κανείς, είναι κομμάτια χαρτιού, κολλημένα σε αυτοσχέδιους σταυρούς, το καθένα με ένα όνομα και τις ημερομηνίες γέννησης και θανάτου· δεν υπάρχει καμία ένδειξη για το πότε θα τους περισυλλέξουν.

protothema.gr