Την έκπληξη Αμερικανών αξιωματούχων του Πενταγώνου προκάλεσαν οι ρωσικοί βαλλιστικοί πύραυλοι μικρού βεληνεκούς Ισκαντέρ-Μ, που εκτοξεύουν οι Ρώσοι εναντίον ουκρανικών στόχων. Οι συγκεκριμένοι πύραυλοι διαθέτουν πρωτότυπο σύστημα αντιμέτρων, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να διαφεύγουν από τα αυτοματοποιημένα αντιαεροπορικά συστήματα.

Κατά τη διάρκεια της πτήσης τους προς τον στόχο, οι πύραυλοι Ισκαντάρ απελευθερώνουν μεταλλικό βέλος, μήκους 30 εκατοστών. Οταν τα ηλεκτρονικά συστήματα του πυραύλου διαπιστώσουν, ότι έχει «κλειδωθεί» από ραντάρ αεράμυνας, η συσκευή-βέλος απελευθερώνεται παράγοντας θερμότητα όμοια με αυτή του πυραύλου, προσελκύοντας έτσι τα αντιαεροπορικά πυρά.

Κάθε πύραυλος Ισκαντάρ διαθέτει επίσης σειρά υπερσύγχρονων ηλεκτρονικών αντιμέτρων, με στόχο τη δημιουργία παρεμβολών στα ραντάρ των αμυνομένων. Η χρήση τέτοιων συστημάτων βρίσκεται πίσω από την αδυναμία της ουκρανικής αεράμυνας να καταρρίψει ρωσικούς πυραύλους Ισκαντάρ.

Φωτογραφίες των «βελών» άρχισαν να κυκλοφορούν σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης πριν από δύο εβδομάδες, προκαλώντας την απορία ειδικών και αναλυτών υπηρεσιών πληροφοριών, πολλοί από τους οποίους θεώρησαν εσφαλμένα, ότι επρόκειτο για βόμβες διασποράς, βάσει του μεγέθους και του σχήματός τους.

Τέτοια συστήματα αξιοποιήθηκαν στον Ψυχρό Πόλεμο και ήταν γνωστά ως «βοηθήματα διείσδυσης». Τα συστήματα αυτά «συνόδευαν» τους εξοπλισμένους με πυρηνικές κεφαλές διηπειρωτικούς πυραύλους, ως αντίμετρα σε συστήματα κατάρριψής τους. Η προσάρτηση τέτοιων συστημάτων σε συμβατικούς πυραύλους, όπως οι Ισκαντάρ, αποτελεί πρωτοτυπία των ρωσικών πυραυλικών δυνάμεων.

«Σπάνια βλέπει κανείς τέτοια συστήματα αποφυγής αεράμυνας, καθώς είναι άκρως απόρρητα. Αν γνωρίζεις πώς λειτουργούν, τότε μπορείς και να τα παρακάμψεις», λέει ο καθηγητής Τζέφρι Λιούις του ινστιτούτου Μίντλμπερι στην Καλιφόρνια. Η αθρόα χρήση τέτοιων απόρρητων αντιμέτρων ενδέχεται, να αποκαλύπτει την πίεση που δέχεται το ρωσικό επιτελείο από το Κρεμλίνο για την προώθηση της εισβολής και την επίτευξη των επιχειρησιακών στόχων του ρωσικού στρατού. «Είναι εντελώς απίθανο η Ρωσία να πούλησε στο εξωτερικό την εκδοχή του Ισκαντάρ με το ομοίωμα-αντίμετρο. Παρ’ όλα αυτά, αποφάσισαν να το χρησιμοποιήσουν και να διακινδυνεύσουν να πέσει στα χέρια του ΝΑΤΟ, όπως και έγινε. Πιστεύω, ότι υπάρχουν κάποιοι πολύ χαρούμενοι Αμερικανοί στο Πεντάγωνο αυτή τη στιγμή», λέει ο Λιούις.

kathimerini.gr