Με αφορμή δύο επερωτήσεις στο Περιφερειακό Συμβούλιο σχετικές με τις επετειακές εκδηλώσεις και την επιλογή ενίσχυσης πολιτιστικών εκδηλώσεων εν αγνοία κάθε συλλογικού οργάνου, ακούσαμε για άλλη μια φορά τον Περιφερειάρχη, να προσπαθεί να απαξιώσει τη Γνωμοδοτική Επιτροπή για τα 200χρονα και εμένα προσωπικά ως Πρόεδρο της εν λόγω Επιτροπής.

Ισχυρίστηκε, ότι η Επιτροπή υπήρχε μόνο για να γνωμοδοτεί υπέρ των δικών του προτάσεων, που πλην μίας, όπως είπε, αποτελούν το σύνολο των δράσεων της για τα 200χρονα στην Πελοπόννησο.

«Όταν», λέει «η Γνωμοδοτικη νομισε, ότι μπορεί να αποφασίζει και να χαράζει ανεξάρτητους δρόμους, καταργήθηκε» ή μάλλον “αυτοκαταργήθηκε”.

Επίσης ακούσα με έκπληξη από την Αντιπεριφερειάρχη Πολιτισμού, να λέει, να αναμένουμε την Έκθεση Θεσσαλονίκης, για να δούμε και να αξιολογήσουμε τις επετειακές εκδηλώσεις της Περιφέρειας.

Δε μπορώ να μην απαντήσω.

Κατ αρχήν θλίβομαι που κάποιοι αιρετοί του ιστορικού Μοριά υποστηρίζουν ότι η ιστορική μνήμη για τους αγώνες και τις θυσίες των προγόνων μας και ο αγώνας τους για ελευθερία θα αναδειχθούν και θα τιμηθούν σε μια εμπορική έκθεση, όσο σημαντική κι αν είναι αυτή.

Φαίνεται, ειναι ξεκάθαρο για τις Μαρίες Αντουανέττες της πολιτικής ζωής της Πελοποννήσου, ότι όλοι οι Πελοποννήσιοι πολίτες, που η πλειοψηφία τους αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα καθημερινότητας , φτώχεια και ανεργία, θα μεταβούν στη Θεσσαλονίκη το Σεπτέμβρη με κίνητρο τις υψηλού επιπέδου επετειακές εκδηλώσεις της Περιφέρειας μας.

Θα συμφωνήσω, ότι το μεγαλύτερο μέρος των δράσεων ήταν προτάσεις του Περιφερειάρχη, το 90% περίπου χρηματοδοτικά και είχε τη θετική γνωμοδότηση της Επιτροπής, γιατί μας είχε δοθεί η διαβεβαίωση ότι θα υπάρξει και δεύτερο μέρος χρηματοδότησης, για να καλυφθεί όλο το φάσμα των δράσεων που είχαμε προτείνει στην Προγραμματική Σύμβαση.

Το 10% χρηματοδοτικά που αφορούσε το χρονολόγιο του καθηγητή Χρήστου, αναμνηστικά από το ΙΕΚ Αργυροχρυσοχοΐας της Στεμνίτσας και τον κατάλογο του συλλέκτη Ταντουλου με θέμα τη Ναυμαχία του Ναυαρίνο, ήταν προτάσεις που προήλθαν από την Επιτροπή.

Χαίρομαι γιατι μετά τα χτεσινά, ο Περιφερειάρχης ξεκαθαρίσε ότι ένα βίντεο 7 λεπτών μαζί με μια μακέτα για την Έκθεση που στοίχισαν 75.000 ευρώ ειναι αποκλειστικά δικό του κατόρθωμα. Η Επιτροπή γνωμοδότησε μόνο για να γίνει επετειακό βίντεο ασχέτως κόστους.

Επίσης η προμήθεια έξι οθονών στις περιφερειακές ενότητες για να προβάλουν δήθεν επετειακό υλικό (ενώ προβάλουν τον Περιφερειάρχη να υπογράφει συμβασεις σε κλειστους χώρους με 10-15 άτομα, πολλές φορές χωρίς μάσκα) και κόστισαν 15.000 ευρώ, είναι αποκλειστικά δική του έμπνευση…..και βέβαια κάθε φορά δε μιλάμε μόνο για επιλογή δράσεων αλλά και αναδόχων.

Οι πολίτες, ήρθε η ώρα να μάθουν ότι η «μανέστρα» με τη Γνωμοδοτική χάλασε και αυτή “αυτοκαταργήθηκε” όταν τα μέλη της πήραν κατόπιν εντολής του Περιφερειάρχη μια πρόταση για μια έκδοση στην οποία αναφερόταν και ο προϋπολογισμός της (κάτι όχι σύνηθες), θεώρησαν την πρόταση υπερκοστολογημένη και συνεπώς την απέρριψαν.

Μάλιστα όχι μόνο τα μέλη που προέρχονταν από παρατάξεις αλλά και οι πνευματικοί άνθρωποι που την αποτελούσαν.

Όσο για μένα, η παιδεία μου και η συνείδησή μου, δε μου επέτρεψαν, να συνεχίσω σε μια θέση όπου υπήρχε η απαίτηση από εμένα, να επιβάλω σε συλλογικά όργανα αποφάσεις για δράσεις και εκδηλώσεις που λαμβάνονταν έπειτα από συζητήσεις με εξωθεσμικούς παράγοντες.

Επ’ ουδενί δε μπορώ να αποδεχθώ, ότι το κορυφαίο για την Πελοπόννησο επετειακό γεγονός των 200χρονων από την Έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης γίνεται αντικείμενο μικροπολιτικής διαχείρισης και εκμετάλλευσης.