Στη συζήτηση για τη νέα Κυκλοφοριακή Μελέτη της Κορίνθου εξέφρασα τις σοβαρές επιφυλάξεις μου, κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η μετακίνηση με ποδήλατο και ιδιαίτερα η ασφαλής πρόσβαση των μαθητών στα σχολεία.

Θεωρώ θετικό ότι η μελέτη περιλαμβάνει παρεμβάσεις για την ήπια κυκλοφορία, τους πεζούς και τους ποδηλάτες. Ωστόσο, το βασικό πρόβλημα είναι ότι δεν σχεδιάζεται ένα πραγματικά ολοκληρωμένο ποδηλατικό δίκτυο που να συνδέει τις γειτονιές, τα σχολεία και το κέντρο της πόλης.

Αν παρατηρήσει κανείς τον χάρτη της μελέτης, θα διαπιστώσει ότι μεγάλο μέρος των ποδηλατικών διαδρομών αφορά ήδη υφιστάμενες υποδομές, ενώ απουσιάζουν σημαντικές συνδέσεις προς περιοχές κατοικίας. Συνοικίες όπως ο Άγιος Γεώργιος, τα Αγιάννιωτικα, η Αγία Άννα και η Μπαθαρίστρα δεν εξυπηρετούνται επαρκώς. Ο κατακερματισμός των ποδηλατοδρόμων ουσιαστικά κάνει το ποδήλατο κατάλληλο μόνο για «βόλτα» αντί να το καθιστά σαν βασικό τρόπο μετακίνησης εντός της πόλης. 

Το σημαντικότερο, όμως, είναι η πρόσβαση στα σχολεία. Πολλά σχολικά συγκροτήματα δεν συνδέονται με συνεχείς και ασφαλείς ποδηλατικές διαδρομές. Επιπλέον, δεν προβλέπονται επαρκείς κάθετες συνδέσεις που θα επέτρεπαν σε έναν μαθητή να διασχίσει με ασφάλεια μεγάλους δρόμους, όπως η Πατρών.

Ας σκεφτούμε ένα απλό παράδειγμα: ένα παιδί μπορεί να μένει μόλις λίγα λεπτά με το ποδήλατο από το σχολείο του, αλλά για να φτάσει εκεί να πρέπει να διασχίσει έναν πολυσύχναστο δρόμο χωρίς ασφαλή ποδηλατική διάβαση. Τι νόημα έχει να διαθέτουμε ποδηλατόδρομο λίγα τετράγωνα πιο πέρα, όταν το παιδί δεν μπορεί να φτάσει με ασφάλεια στον προορισμό του; Στην απεικόνιση παρακάτω που αντιπαραθέτω βλέπετε ότι παντού υπάρχουν κίνδυνοι προσβασιμότητας για τα παιδιά που θέλουν να πάνε στο σχολείο με ποδήλατο, λόγω έλλειψης πρόβλεψης κάθετων ποδηλατοδρόμων (ας σκεφτούμε ότι παντού πρέπει να περάσουν τα παιδιά έναν μεγάλο δρόμο κάθετα χωρίς ασφαλή ποδηλατόδρομο ή έστω έξυπνες σημάνσεις και φανάρια)

Παράλληλα, δεν εντοπίζω συγκεκριμένο ολοκληρωμένο σχεδιασμό για θέσεις ασφαλούς στάθμευσης ποδηλάτων στα σχολεία. Πρόκειται για μια σχετικά απλή παρέμβαση, που όμως είναι απαραίτητη εάν θέλουμε να ενθαρρύνουμε τους μαθητές να χρησιμοποιούν το ποδήλατο.

Το θέμα συνδέεται άμεσα με μια πρωτοβουλία που έχουμε ήδη αναλάβει για την καταγραφή της προσβασιμότητας των σχολείων του Δήμου Κορινθίων. Μέσα από την επικοινωνία μας με τις σχολικές μονάδες επιδιώκουμε να καταγράψουμε τις συνθήκες πρόσβασης, τις δυσκολίες και τις δυνατότητες βελτίωσης των σχολικών υποδομών. Το μεγαλύτερο ποσοστό των σχολικών μονάδων παρουσίασε ότι δεν υπάρχει ασφάλεια στην πρόσβαση προς το σχολείο ούτε υποδομές ασφαλούς στάθμευσης ποδηλάτων και πατινιών. Θεωρώ ότι αυτή η προσπάθεια πρέπει να συνδεθεί και με τον κυκλοφοριακό σχεδιασμό της πόλης.

Η πρότασή μου είναι να συμπληρωθεί η Κυκλοφοριακή Μελέτη με ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ασφαλών ποδηλατικών διαδρομών προς τα σχολεία και τις γειτονιές. Να χαρτογραφηθούν όλες οι σχολικές μονάδες, να εντοπιστούν οι επικίνδυνες διασταυρώσεις, να προβλεφθούν ασφαλείς διελεύσεις των μεγάλων δρόμων και να σχεδιαστούν νέες συνδέσεις προς τον Άγιο Γεώργιο, την Αγία Άννα, την Καλλιθέα, τη Μπαθαρίστρα. Παράλληλα, να προβλεφθούν χώροι στάθμευσης ποδηλάτων στα σχολεία.

Δεν υποστηρίζω ότι κάθε δρόμος πρέπει να αποκτήσει ξεχωριστό ποδηλατόδρομο. Υπάρχουν και άλλες λύσεις, όπως οι κατάλληλα διαμορφωμένοι δρόμοι ήπιας κυκλοφορίας. Αυτό που χρειάζεται είναι ένα συνεχές δίκτυο, με ασφαλείς διασταυρώσεις, ώστε οι ποδηλατικές μετακινήσεις να γίνουν πραγματικά εφικτές.

Δεν είμαι αντίθετος στη βελτίωση της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων. Θεωρώ όμως ότι μια σύγχρονη κυκλοφοριακή μελέτη πρέπει να κάνει κάτι περισσότερο: να δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε να μη χρειάζεται να χρησιμοποιούμε το αυτοκίνητο για κάθε μικρή μετακίνηση.

Για μένα, το πραγματικό κριτήριο επιτυχίας είναι απλό: μπορεί ένα παιδί να πάει με ασφάλεια από το σπίτι του στο σχολείο με ποδήλατο;

Αν η απάντηση παραμένει αρνητική για μεγάλο μέρος της πόλης, τότε ο σχεδιασμός χρειάζεται ουσιαστική συμπλήρωση. Για μια μελέτη κόστους 220-230χιλιάδων Ευρώ δημοτικών χρημάτων, θεωρώ ότι αξίζει να γίνουν αυτές οι προβλέψεις αν θέλουμε να μοιάσουμε με τις Ευρωπαϊκές πόλεις που θαυμάζουμε όπου τα παιδιά πάνε με ασφάλεια στα σχολεία με τα ποδήλατά τους.