Η ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας του Δημοτικού Συμβουλίου Κορινθίων, με την άδεια αίθουσα, τα άδεια έδρανα, τους λιγοστούς  παρόντες δημοτικούς συμβούλους, ήταν μια εικόνα καθόλου κολακευτική για μια κορυφαία πολιτική διαδικασία της αυτοδιοίκησης.

Το σημειώνω αυτό, γιατί στο δήμο Κορινθίων  τις προηγούμενες ημέρες κυριάρχησε η συζήτηση για τη δημοκρατία, τον διάλογο, την ελευθερία του λόγου, τον ρόλο της αντιπολίτευσης και την ανάγκη να ελέγχεται η δημοτική αρχή όσο το δυνατόν καλύτερα.

Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια: η δημοκρατία δεν ασκείται μόνο στις συνεδριάσεις του ΔΣ, στις ανακοινώσεις και στις συνεντεύξεις τύπου. Κορυφαία πράξη δημοκρατίας είναι η ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας .

Εκεί όπου τίθενται τα ερωτήματα. Εκεί όπου η δημοτική αρχή  καλείται να απαντήσει, να απολογηθεί. Εκεί όπου η αντιπολίτευση έχει την ευκαιρία να επιμείνει, να ζητήσει διευκρινίσεις και να καταγράψει πολιτικά τις απαντήσεις.

Χθες, όμως, το σκηνικό είχε αρκετές απουσίες.

Και το πιο ενδιαφέρον είναι ότι ανάμεσα στους απόντες  ήταν και σύμβουλοι που είχαν θέσει ερωτήματα.

Εδώ πλέον υπάρχει ένα πολιτικό παράδοξο που δύσκολα περνά απαρατήρητο:

Να ζητάς λογοδοσία και όταν έρχεται η ώρα της λογοδοσίας να λείπεις.

Είναι σαν να παραγγέλνεις τον καφέ και να φεύγεις πριν έρθει ο σερβιτόρος.

Το θέμα, βέβαια, δεν αφορά μόνο την Κόρινθο.

Στο Ξυλόκαστρο π.χ.  έχουμε δει επίσης συνεδριάσεις λογοδοσίας στις οποίες η δημοτική αρχή και οι αντιδήμαρχοι βρίσκονται στις θέσεις τους, έτοιμοι να απαντήσουν, αλλά απέναντί τους υπάρχουν κενά έδρανα της αντιπολίτευσης. Εχουμε παρακολουθήσει τον πρόεδρο του ΔΣ να θέτει τα ερωτήματα και οι αντιδήμαρχοι να απαντούν.

Αλήθεια, χρειάζεται μια πολιτική ερμηνεία για  όλο αυτό από τους δημοτικούς συμβούλους ή τους επικεφαλής τους που απέχουν συστηματικά και “κατά συνείδηση” από τις λογοδοσίες.

Και επιτρέψτε μου, αυτή η απάντηση δεν θα έπρεπε να είναι ο Κώδικας και οι δυνατότητες που δίνει..

Γιατί αυτή η εικόνα της απαξίωσης του θεσμού από τους ίδιους τους αιρετούς   αναδεικνύει ένα “υπέρμετρο αυτοδιοικητικό εγώ”, που δεν γνωρίζουμε κατά πόσο δικαιολογημένο είναι να υπάρχει, αλλά σίγουρα  δεν συνάδει με τους “αγώνες για δημοκρατία και ελευθερία λόγου” προς όφελος των πολιτών.

Και κάπου εδώ έρχεται το Κιάτο.

Γιατί στον Δήμο Σικυωνίων η παράταξη «Επόμενη Μέρα» του Δημήτρη Πιστεύου έχει επιλέξει να επενδύσει πολιτικά στη διαδικασία της λογοδοσίας. Καταθέτει συγκεκριμένα ερωτήματα, ανοίγει θέματα και επιδιώκει να πάρει απαντήσεις.

Και ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί κανείς ή διαφωνεί με τις θέσεις της, υπάρχει μια βασική πολιτική διαφορά:

Η λογοδοσία εκεί γίνεται πολιτικό γεγονός στο Κιάτο. 

Βγάζει θέματα. Προκαλεί απαντήσεις. Δημιουργεί αντιπαράθεση. Παράγει ειδήσεις.

Αυτό ακριβώς θα έπρεπε να συμβαίνει και στους υπόλοιπους δήμους.

Διαφορετικά έχουμε το εξής παράδοξο:

Η διοίκηση η οποία κρίνεται να είναι έτοιμη να απαντήσει και η αντιπολίτευση να μην είναι εκεί για να ακούσει, να κρίνει και να σχολιάσει.

Αυτό σαφώς δεν εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον.

Ίσως, λοιπόν, το μεγαλύτερο καμπανάκι από τη χθεσινή συνεδρίαση στην Κόρινθο να μην αφορά μόνο τη δημοτική αρχή.

Αφορά συνολικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον ρόλο του δημοτικού συμβούλου.

Γιατί στην αυτοδιοίκηση  μια διαχρονικά επίκαιρη αρχή είναι πως  αν θέλεις να κάνεις αντιπολίτευση, πρέπει πρώτα από όλα να είσαι εκεί σεβόμενος τον ρόλο που σου έδωσαν οι πολίτες. 

Τα υπόλοιπα είναι για τις ανακοινώσεις.

Τζένη Σουκαρά