Είχα την τιμή να παρουσιάσω την εκδήλωση του ΣΕΑΚ, της ΕΣΕΕ και του ΙΝΕΜΥ για την Αρχαία Κόρινθο. Ήταν η παρουσίαση μιας έρευνας και οι επισημάνσεις  που επιβεβαίωσαν, με επιστημονικό πλέον τρόπο, αυτό που οι κάτοικοι, οι επαγγελματίες και όσοι ζουν καθημερινά τον τόπο γνωρίζουν εδώ και χρόνια.

Περισσότεροι από 250.000 επισκέπτες περνούν κάθε χρόνο από την Αρχαία Κόρινθο. Η τοπική οικονομία, όμως, εξακολουθεί να μην εισπράττει το ανάλογο όφελος.

Αυτό είναι το πραγματικό συμπέρασμα της έρευνας.

Η Αρχαία Κόρινθος παραμένει η ναυαρχίδα του Δήμου Κορινθίων. Το σημαντικότερο τουριστικό, πολιτιστικό και θρησκευτικό του κεφάλαιο.Εξακολουθεί και είναι ένα από τα μεγαλύτερα brand παγκοσμίως  και όμως, αντιμετωπίζεται περισσότερο ως ένας σταθμός διέλευσης παρά ως ένας ολοκληρωμένος προορισμός.

Ο επισκέπτης έρχεται, βλέπει τον αρχαιολογικό χώρο, φωτογραφίζεται και φεύγει.

Η αγορά μένει να κοιτάζει τα λεωφορεία να απομακρύνονται.

Αυτή είναι η εικόνα. Και όσο σκληρή κι αν ακούγεται, δεν την περιγράφω εγώ. Την επιβεβαιώνει πλέον η ίδια η έρευνα του ΙΝΕΜΥ-ΕΣΕΕ.

Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι η επισκεψιμότητα δεν μετατρέπεται σε ανάπτυξη.

Δεν μετατρέπεται σε διανυκτερεύσεις. Δεν μετατρέπεται σε κατανάλωση. Δεν μετατρέπεται σε εισόδημα για τις επιχειρήσεις και τους κατοίκους.

Στα 2026 ο τόπος αυτός με τέτοια ιστορία και τέτοια διεθνή αναγνωρισιμότητα  στερείται ακόμη βασικών υποδομών. Η έρευνα καταγράφει όσα όλοι γνωρίζουμε: ελλείψεις στη συγκοινωνία, στη σήμανση, στους χώρους στάθμευσης, στην προσβασιμότητα, αλλά και την απουσία μιας ενιαίας ταυτότητας που να συνδέει τον αρχαιολογικό χώρο με την αγορά, τη γαστρονομία, τα τοπικά προϊόντα και την καθημερινή ζωή του οικισμού.

Αυτά λέει η έρευνα.

Λείπει μια ολοκληρωμένη στρατηγική.

Σε αυτό το σημείο αξίζει να ειπωθεί κάτι που πολλές φορές αποσιωπάται.

Αν την τελευταία δεκαετία δεν υπήρχε ο Εμπορικός και Επιχειρηματικός Σύλλογος Αρχαίας Κορίνθου, με τον πρόεδρό του Γιώργο Παπαμιχαήλ και ένα δραστήριο διοικητικό συμβούλιο, είναι αμφίβολο αν η Αρχαία Κόρινθος θα είχε βρεθεί τόσο ψηλά στην ατζέντα της αυτοδιοίκησης και των πολιτικών μας.

Ο ΣΕΑΚ δεν αρκέστηκε ποτέ στη διαμαρτυρία. Άνοιξε τη συζήτηση. Ένωσε φορείς. Πίεσε. Κατέθεσε προτάσεις.

Διεκδίκησε. Και, κυρίως, κατάφερε να μετατρέψει ένα τοπικό αίτημα σε αντικείμενο επιστημονικής τεκμηρίωσης.

Αυτό, όμως, δεν αρκεί.

Ούτε είναι δίκαιο να περιμένουμε από έναν εμπορικό σύλλογο ή από έναν δήμο να λύσουν μόνοι τους ένα ζήτημα εθνικής σημασίας.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση μπορεί να διεκδικεί, να σχεδιάζει και να υλοποιεί παρεμβάσεις. Δεν μπορεί όμως να υποκαταστήσει την Πολιτεία.

Η Αρχαία Κόρινθος είναι ένα μνημείο παγκόσμιας εμβέλειας. Και ως τέτοιο απαιτεί εθνικό σχέδιο, συντονισμό των συναρμόδιων υπουργείων και σταθερή πολιτική βούληση.

Ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ, Σταύρος Καφούνης, το έθεσε εύστοχα: το ζητούμενο δεν είναι να αυξηθεί ο αριθμός των επισκεπτών, αλλά να αποκτήσει πραγματική αξία για την τοπική κοινωνία η ήδη υψηλή επισκεψιμότητα.

Αυτό είναι το στοίχημα.

Και αυτή είναι η πρόκληση.

Γιατί η επιτυχία ενός προορισμού δεν μετριέται από το πόσοι περνούν από αυτόν.

Μετριέται από το πόσοι μένουν.

Από το πόσα αφήνουν.

Από το αν ο τόπος ζει χάρη στην ιστορία του ή απλώς συνυπάρχει μαζί της.

Η Αρχαία Κόρινθος χρειάζεται αποφάσεις. Χρειάζεται συνέργειες που θα γίνουν πράξεις.

Βήματα οπωσδήποτε έχουν γίνει προς τα μπρος. Αλλά όσο εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι κάθε χρόνο περνούν και ο τόπος παραμένει απλώς θεατής της δικής του δυναμικής τότε “έχουμε χάσει σε όλα τα επίπεδα” ως Κορινθος και Κορινθία.