Τα εγκαίνια του Κέντρου Πολιτισμού στις Αποθήκες ΑΣΟ στο Κιάτο αποτελούν αναμφίβολα μια ιστορική στιγμή για τη Σικυώνα. Δημιουργήθηκε ένας  χώρο πολιτισμού που η πρωτεύουσα του Δήμου στερήθηκε για δεκαετίες, την ώρα που άλλες πόλεις της Κορινθίας, όπως π.χ.  το Λουτράκι, η Κόρινθος και το Ξυλόκαστρο, διέθεταν ήδη τις δικές τους πολιτιστικές υποδομές και φιλοξενούσαν σημαντικές εκδηλώσεις.

Η χαρά των Σικυωνίων είναι απολύτως δικαιολογημένη. Πρόκειται για ένα διαχρονικό αίτημα που άργησε πολύ να υλοποιηθεί και γι’ αυτό η ολοκλήρωσή του αποκτά ιδιαίτερη αξία.

Παράλληλα, δεν έλειψαν οι προβληματισμοί σχετικά με τον τρόπο που επιλέχθηκε να παρουσιαστεί το γεγονός. Ο κατακερματισμός των εκδηλώσεων και ο διαχωρισμός της ονοματοδοσίας του χώρου από τα επίσημα εγκαίνια άφησαν σε αρκετούς την αίσθηση ότι χάθηκε η ευκαιρία για μία ενιαία, μεγάλη γιορτή αφιερωμένη στον Γιάννη Σπανό, έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς της σύγχρονης ελληνικής μουσικής.

Σημειολογικά, ο Δήμος κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια να αναβαθμίσει και να αναδείξει το γεγονός. Η παρουσία δημάρχων της Κορινθίας, εκπροσώπων της ΠΕΔ, του Περιφερειάρχη, βουλευτών και της υφυπουργού προσέδωσε το απαραίτητο θεσμικό κύρος και κατέδειξε τη σημασία που αποδόθηκε στην εκδήλωση.

Υπήρξε, ωστόσο, και μια εμφανής σχεδόν αγωνιώδης ανεξήγητη προσπάθεια να προβληθεί ένα ποιοτικό και υψηλού συμβολισμού προφίλ, ακόμη και μέσα από επιμέρους λεπτομέρειες.

Σε αυτό το πλαίσιο, το παπιγιόν του δημάρχου κ. Σταματόπουλου λειτούργησε σχεδόν ως πολιτικό και αισθητικό σύμβολο. Καλοπροαίρετα, όμως, θα μπορούσε να παρατηρήσει κανείς ότι ίσως δεν ταίριαζε  με το ύφος του χώρου και της στιγμής.

Καλοκαίρι, ανοιχτός χώρος, πέτρινα κτίρια, η ιστορική ταυτότητα των  ΑΣΟ, πλαστικές καρέκλες και μια ατμόσφαιρα λαϊκής συμμετοχής συνθέτουν ένα διαφορετικό σκηνικό.

Άλλωστε, ακόμη και ο ίδιος ο Γιάννης Σπανός υπήρξε πάντοτε χαμηλόφωνος και ταπεινός απέναντι στο τεράστιο καλλιτεχνικό του αποτύπωμα.

Όπως και να έχει, το σημαντικό είναι ότι το Κιάτο είδε ύστερα από δεκαπέντε περίπου χρόνια μια πολιτιστική εκδήλωση τέτοιας εμβέλειας.

Πάνε χρόνια που κάπου κάποτε είχα δει τον Παντελή Θαλασσινό στο Κιάτο σε ένα χώρο κακό και στριμωγμένο.  Θυμάμαι και την συναυλία πριν λίγα χρόνια του Σταμάτη Κραουνάκη στο Γυμνάσιο Κιάτου, όταν ο ίδιος ο καλλιτέχνης ζητούσε επίμονα να αλλάξει ο ψυχρός σχολικός φωτισμός..Στιγμές δύσκολες πράγματι.

Όλα αλλάζουν τώρα πια.

Η σημερινή συγκυρία δημιουργεί υψηλές προσδοκίες.

Κατά την άποψή μου δεν χρειάζεται όλη αυτή η  επικοινωνιακή πίεση ώστε το μεγάλο μετατραπεί σε μεγαλειώδες .. Ο χρόνος θα το αναδείξει σε κάτι τέτοιο.

Η  πραγματική επιτυχία δεν θα κριθεί από τα εγκαίνια. Θα κριθεί από τη συνέχεια. Από το αν το Κέντρο Πολιτισμού «Γιάννης Σπανός» θα καταφέρει να παράξει πολιτισμό, να φιλοξενήσει σημαντικά γεγονότα και να εξελιχθεί σε έναν ζωντανό πυρήνα δημιουργίας για ολόκληρη τη Σικυώνα.

Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα της επόμενης ημέρας για τον τόπο.