Στο Ξυλόκαστρο, εκεί όπου για χρόνια τα κοντέινερ είχαν γίνει σχεδόν… μόνιμο σκηνικό της σχολικής καθημερινότητας του 3ου δημοτικού και νηπιαγωγείου Ξυλοκάστρου, ήρθε επιτέλους η στιγμή για κάτι πιο ουσιαστικό από υποσχέσεις: Οι υπογραφές, τα χρήματα, το σχέδιο και η υλοποίηση.

Η ένταξη του νέου σχολικού συγκροτήματος στο πρόγραμμα «Πελοπόννησος 2021–2027» είναι –για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους– το τέλος μιας πολυετούς εκκρεμότητας που ταλαιπώρησε γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς.

Ο Δημήτρης Πτωχός σήμερα το πρωί εμφανίστηκε στο Ξυλόκαστρο κεφάτος, και στις ανακοινώσεις του είχε και μια  δόση ειλικρίνειας που δεν την  συναντάς εύκολα σε πολιτικό λόγο. Απευθυνόμενος στο δήμαρχο είπε «Την πρώτη φορά που μου μιλήσατε για το σχολείο και θέλατε να το επισκεφθώ, ομολογώ πως δεν το είχα»,  αποκαλύπτοντας –άθελά του ίσως– πόσο δρόμο χρειάστηκε για να φτάσει το έργο από την αμφιβολία στην υλοποίηση.

Απέναντί του, ο Βλάσης Τσιώτος εμφανώς ικανοποιημένος.

Και πώς να μην είναι; Ένα αίτημα ετών μπαίνει επιτέλους σε τροχιά υλοποίησης, με προϋπολογισμό που αγγίζει τα 5,85 εκατομμύρια ευρώ και με προδιαγραφές που θυμίζουν… κανονικό ευρωπαϊκό σχολείο και όχι πρόχειρες λύσεις ανάγκης.

Το νέο συγκρότημα θα έχει  αίθουσες διδασκαλίας, εργαστήρια, βιβλιοθήκη, χώροι πολλαπλών χρήσεων και –το αυτονόητο που για χρόνια δεν ήταν– πλήρης προσβασιμότητα. 

Στα «πηγαδάκια» πάντως, αυτό που συζητήθηκε περισσότερο δεν ήταν ούτε τα τετραγωνικά ούτε τα εργαστήρια, αλλά η αγαστή  συνεργασία Πτωχού–Τσιώτου που  δείχνει να έχει ξεπεράσει τη φάση της τυπικής συνεννόησης και να περνά σε πιο ουσιαστικό επίπεδο  κάτι που το ευχόμαστε για το καλό της περιοχής.

Γιατί, στο τέλος της ημέρας, τα έργα δεν προχωρούν με ανακοινώσεις, αλλά με επιμονή, καλή συνεργασία, πίστη στο έργο και στοχοπροσήλωση

Και κάπως έτσι, στο Ξυλόκαστρο, τα κοντέινερ ετοιμάζονται να γίνουν παρελθόν και η πολιτική –για μια φορά– να γράψει κάτι που μοιάζει με κανονική επιτυχία.