Με ενδιαφέρον –και ομολογουμένως με απορία– παρακολουθούμε κύκλους της δημοτικής αρχής Σικυωνίων να επιτίθενται μέσω δημοσιευμάτων με απαξιωτικό τρόπο προς τον όμορο Δήμο Ξυλοκάστρου–Ευρωστίνης.

Είναι πράγματι εντυπωσιακό πώς, σε περιόδους δύσκολες για την αυτοδιοίκηση, όταν η κοινωνία δεν πείθεται πλέον εύκολα από “μεγάλες αφηγήσεις” και μεγαλόπνοες εξαγγελίες, ορισμένοι να επιλέγουν όχι να ενισχύσουν το δικό τους έργο αλλά να πριονίσουν το έργο γειτονικών δήμων, θεωρώντας πως έτσι θα επιβεβαιώσουν τη δική τους αποτελεσματικότητα.

Αποθήκες ΑΣΟ KIATOY
Ένα έργο που –ας μην κρυβόμαστε– εξαγγέλλεται από το 2010 και φθάσαμε στο 2025 για να μιλάμε επιτέλους για ολοκλήρωση του πολυχώρου πολιτισμού.

Χρειάστηκαν, δηλαδή:

15 ολόκληρα χρόνια

4 εκλογικές αναμετρήσεις με επαναλαμβανόμενες εξαγγελίες του ίδιου έργου

Και παρ’ όλα αυτά κάποιοι έσπευσαν να κατηγορήσουν τον γειτονικό δήμο επειδή μέσα σε 6 χρόνια ο νυν δήμαρχος δεν έχει ολοκληρώσει τις αποθήκες ΑΣΟ στο Ξυλόκαστρο. Χρησιμοποιώντας μάλιστα λανθασμένη φωτογραφία άλλων αποθηκών.

Ειλικρινά, ποιος πολιτικός λόγος μπορεί να δικαιολογήσει τέτοια αντίφαση και τόση αγωνία;

Μιλούν αυτοί που επί 15 χρόνια υποσχέθηκαν, είπαν, υποσχέθηκαν και ξανά υποσχέθηκαν το ίδιο έργο.

Είναι θεμιτό ένας δήμος να υπερηφανεύεται για τα έργα του.
Αυτό που δεν είναι θεμιτό –και σίγουρα δεν είναι καθόλου θεσμικό– είναι:

να παρουσιάζεται ως “πρότυπο αυτοδιοίκησης”

να κάνει κριτική στους όμορους δήμους

ενώ το δικό του παράδειγμα αποτελεί την επιτομή της διαχρονικής καθυστέρησης.

Διότι δεν μπορεί να ζητά κανείς ρόλο «πρότυπου δήμου» όταν το σημαντικότερο πολιτιστικό του έργο χρειάστηκε δεκαπενταετία για να ολοκληρωθεί.
Δεν μπορεί να εμφανίζεται ως “δείγμα αποτελεσματικότητας” όταν η ίδια υπόσχεση επαναλήφθηκε σε τέσσερις προεκλογικές περιόδους.

Και το ερώτημα προκύπτει φυσιολογικά

Όταν μια δημοτική αρχή:

έχει μακρόχρονα ζητήματα καθυστερήσεων,

έχει έργα που ωρίμασαν με το σταγονόμετρο,

έχει εξαγγελίες που επανήλθαν ξανά και ξανά,

τότε τι εξυπηρετεί η στοχευμένη απαξίωση ενός όμορου δήμου;

Πρόκειται για πολιτική ανασφάλεια;

Πρέπει με κάθε τρόπο να παρουσιαστεί ένας δήμαρχος 15 χρόνων καλύτερος από έναν δήμαρχο 6 χρόνων με αξιοσημείωτο αυτοδιοικητικό έργο;

Για απόπειρα αντιπερισπασμού; Υπάρχει η ανάγκη να στραφεί η προσοχή αλλού γιατί υπάρχει πλέον δυσκολία διαχείρισης των εσωτερικών δημοτικών ζητημάτων;

Για προσπάθεια να δημιουργηθεί τεχνητή σύγκριση που ευνοεί την τοπική εικόνα;

Ή μήπως  πρόκειται για  προώθηση συγκεκριμένων “ γειτονικών αυτοδιοικητικών φίλων ” ;

Όπως και να το εξετάσει κανείς, τέτοιες πρακτικές δεν ταιριάζουν σε έναν σύγχρονο δήμο που θέλει να λειτουργεί με σοβαρότητα και θεσμικότητα.

Η αυτοδιοίκηση έχει ανάγκη από συνεργασίες.

Οι δήμοι της Κορινθίας δεν είναι αντίπαλοι.
Η ανάπτυξη του ενός δεν αφαιρεί από τον άλλον.
Και η απαξίωση του γείτονα δεν προσθέτει κύρος στον «καταγγέλλοντα».
Κανείς δεν ψήλωσε προσπαθώντας να ανεβεί στην πλάτη του διπλανού.