Κανείς δεν φανταζόταν πως μια ακόμα καλοκαιρινή μέρα στον Φενεό Κορινθίας θα εξελισσόταν σε εφιάλτη. Ήταν περίπου 3:30 το μεσημέρι της Τρίτης 22 Ιουλίου όταν ξέσπασε φωτιά σε δασική έκταση της περιοχής. Μέσα σε λίγες ώρες, οι φλόγες είχαν πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, με την Πυροσβεστική να δίνει μάχη όλη τη νύχτα με περισσότερους από 200 πυροσβέστες στα τρία ενεργά μέτωπα.

Αυτό που προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη οργή και απογοήτευση είναι το πώς ξεκίνησε αυτή η πυρκαγιά. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, όλα φαίνεται να άρχισαν από ανεύθυνες εργασίες με τροχό και ηλεκτροκόλληση μέσα στο δάσος, στο πλαίσιο προετοιμασιών για… ένα rave party! Ναι, σωστά διαβάσατε. Κάποιοι αποφάσισαν πως ένα δάσος είναι κατάλληλος χώρος για να στήσουν πάρτι, και μάλιστα με χρήση εξοπλισμού που προκαλεί σπινθήρες — σε μια περίοδο που η θερμοκρασία είναι στα ύψη και ο κίνδυνος πυρκαγιάς τεράστιος.

Η Πυροσβεστική εντόπισε άμεσα τους υπευθύνους: δύο άτομα, ένας Έλληνας και ένας αλλοδαπός, οι οποίοι συνελήφθησαν για εμπρησμό από αμέλεια. Τους επιβλήθηκε διοικητικό πρόστιμο σχεδόν 12.000 ευρώ στον καθένα, ενώ αναμένεται να οδηγηθούν στον εισαγγελέα.

Και κάπου εδώ γεννάται η ανάγκη για πιο δύσκολες σκέψεις.

Γιατί τέτοιοι χώροι, παρθένα δάση, χωρίς καν βασικά μέτρα πυροπροστασίας, μετατρέπονται σε κέντρα “δραστηριοτήτων”; Ποιος ανοίγει την πόρτα σε τέτοια ενδεχόμενα, έστω και άτυπα; Και κυρίως — ποιος την αφήνει ανοιχτή;

Διοργανώσεις χωρίς έλεγχο;

Οι διοργανωτές του «Bee Trip Festival» –που σύμφωνα με τους ίδιους είχε λήξει από τις 7 Ιουλίου και δεν είχε καμία σχέση με τη φωτιά– διαχώρισαν πλήρως τη θέση τους.

Ωστόσο, η συζήτηση δεν μπορεί να τελειώνει εκεί.

Αφού όμως έχει γίνει τέτοιο φεστιβαλ εμείς ρωτάμε  είχαν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα πυροπροστασίας; Είχαν ενημερωθεί οι αρμόδιες αρχές; Είχε εγκριθεί κάποιο σχέδιο ασφάλειας;

Και εάν όχι, ποιος είχε την ευθύνη να αποτρέψει κάτι τέτοιο;

Το παράδειγμα του VOES Festival

Στον αντίποδα, το VOES Festival που πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες νωρίτερα στη λίμνη Δόξα φαίνεται να λειτούργησε ως παράδειγμα οργανωμένης προσέγγισης.

Η Ειδική συνεδρίαση του Συντονιστικού Οργάνου Πολιτικής Προστασίας, που ενέκρινε την διοργάνωση σε δάσος παρά το 4″ της Κορινθίας άποψη επικινδυνότητας για εκδήλωση πυρκαγιών,  μήπως άνοιξε τις ορέξεις πολλών;

doc02657120250716113730 (1)

Μήπως, όμως, αυτή η σύγκριση είναι και το πιο ηχηρό καμπανάκι; Μήπως η ύπαρξη τέτοιων φεστιβάλ —έστω και νόμιμων— δημιουργεί ένα κλίμα ανοχής, που επιτρέπει και σε άλλους, λιγότερο υπεύθυνους, να δρουν ανεξέλεγκτα στο ίδιο πλαίσιο;

Μήπως όλοι οι εμπλεκόμενοι θα έπρεπε να είναι πιο συνειδητοποιημένοι;

Η σιωπή είναι συνενοχή

Κάθε καλοκαίρι η Κορινθία μετρά απώλειες από δάση που  καίγονται, παρακολουθεί εθελοντές να μάχονται, υπηρεσίες να κινητοποιούνται και περιουσίες να καταστρέφονται.

Αλλά ποτέ δεν βλέπουμε την ίδια κινητοποίηση στην πρόληψη.

Ποιος ελέγχει ποια φεστιβάλ διεξάγονται και πού;

Ποιος έχει την τελική ευθύνη για την παραχώρηση ή την ανοχή μιας τέτοιας δραστηριότητας σε δασικές εκτάσεις;

Ποιος τελικώς δεν σεβάστηκε το δάσος και τους κατοίκους της περιοχής; 

Όταν συμβαίνουν τέτοια δραματικά γεγονότα τότε κανείς δεν πρέπει να σωπαίνει. 

Τζένη Σουκαρά

YΓ

Εμείς βεβαίως δεν αναφέραμε ΠΟΤΕ πως είχε σχέση το συγκεκριμένο φεστιβαλ ..