Καύσων, καύσων, καύσων θεριακλής. Αχνίζει, καπνίζει το σύμπαν, μάνα μου. Ο ήλιος λιώνει τα παρμπρίζ, τα μυαλά. Όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία απαγορεύονται οι συνομιλίες ..Αν είναι αναγκαίες βάλε πρώτα τα πόδια σε μια λεκάνη με δροσερό νερό. Να πάει η δροσιά κατευθείαν στα εγκεφαλικά κύτταρα, γιατί αυτό που ζούμε δεν είναι απλώς κλιματική κρίση – είναι νοητική αποσύνθεση.
Ξηρασία παντού, εκτός από τις υποσχέσεις
Σύμφωνα με την ομάδα ΜΕΤΕΟ του Αστεροσκοπείου Αθηνών, η χώρα στεγνώνει επικίνδυνα. Αργολίδα, Μεσσηνία Αρκαδία περιοχές της Πελοποννήσου, περνούν σε κατάσταση ακραίας ξηρασίας. Και κάπου εκεί, στις ρωγμές των χωραφιών, σπρώχνονται και οι ελπίδες των αγροτών.
Εμείς πώς βγήκαμε εκτός “εξίσωσης”;
Ξηρασία που γεννά φωτιά – γιατί στα δάση έχει μείνει μόνο ξερή βιομάζα και ένας στόλος από… ξεχειλωμένες δικαιολογίες.
Ασυλία; Τέλος λένε 1,3 εκατομμύρια πολίτες
Κι εκεί που νομίζεις πως το χώμα φλέγεται, η οργή καίει περισσότερο. Η Μαρία Καρυστιανού κατέθεσε 1,3 εκατομμύρια υπογραφές για την κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας. Θυμάστε τα Τέμπη;Φυσικά. Ο λαός δεν ξεχνά, και τώρα θέλει τιμωρία. ΟΧΙ άλλη ατιμωρησία. ΟΧΙ άλλα συνταγματικά χαλιά να σκουπίζουμε τις ευθύνες κάτω από αυτά.
«Ζητάμε το αυτονόητο: ισότητα απέναντι στον νόμο», λέει. Και το αυτονόητο σε αυτό τον τόπο είναι πάντα το πιο δύσκολο. Όπως και η παραίτηση – λέξη που μοιάζει να έχει διαγραφεί από τα πρακτικά.
Μαϊμού βοσκοτόπια: Όταν το χορτάρι είναι πιο ψηλό από τη δικαιοσύνη
Περνάμε και στον ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου – λέει – δηλώνονταν δάση ως βοσκοτόπια για επιδοτήσεις.Σώωωπα! Βουνό τα χρήματα, ξεδιάντροπη η απάτη: 440.000 ευρώ για “πράσινα λιβάδια” που υπάρχουν μόνο στα Google Maps.
Πλαστά μισθωτήρια, ανύπαρκτα ζώα, επιδοτήσεις σε χέρια που ούτε το χώμα ξέρουν τι χρώμα έχει. Η Ευρωπαία εισαγγελέας ζητά ενοχή και για τους 13, αλλά εμείς κρατάμε την πιο καυτή λεπτομέρεια: ο ΟΠΕΚΕΠΕ “δεν άσκησε ουσιαστικό έλεγχο”. Να τα λέμε αυτά..
Στο πανεπιστήμιο της αιωνιότητας – Πτυχίο vs Μαθουσάλας Και πάμε στα ΑΕΙ, όπου ακόμη κυκλοφορούν φοιτητές του… Μεσοπολέμου. Όπως ανακοίνωσε το Υπουργείο Παιδείας, κάποιοι εγγεγραμμένοι από το 1930, 1960, 1980 εξακολουθούν να στολίζουν τις λίστες των ΑΕΙ.
Όσοι, βέβαια, έχουν κάνει έστω το 75% των μαθημάτων, θα πάρουν μια τελευταία ευκαιρία. Και καλά θα κάνουν. Οι υπόλοιποι; Διαγραφή. Ώρα να αποδεχτούμε πως δεν ήταν όλοι «αιώνιοι φοιτητές» – κάποιοι ήταν απλώς συνταξιούχοι με πάσο.
Πελοπόννησος: Το κύμα της θάλασσας γλείφει την αδιαφορία
Η θάλασσα τρώει τα πόδια της ξηράς, η παραλία του Ξιφιά γίνεται ανάμνηση, και στον Άγιο Ανδρέα πετάξαμε 3,5 εκατ. ευρώ σε έργο που επιτάχυνε τη διάβρωση.
«Μην κάνετε άλλα έργα για να πείτε ότι κάτι κάνατε», λέει, «κάντε επιτέλους σωστά έργα, με επίβλεψη, επιστήμονες και σοβαρότητα» λέει ο Μάκαρης. Αλλά ποιος τον ακούει;
Τελικά, τι μας καίει περισσότερο;
Το ερώτημα της ημέρας δεν είναι ποιο θερμόμετρο έσπασε. Είναι τι θα σπάσει πρώτο: το νεύρο, η υπομονή ή το σύστημα;
Η ζέστη πνίγει, τα δάση φλέγονται, η ξηρασία γυρεύει θύματα και η κοινωνία βράζει σε χαμηλή φωτιά.
Μα αν δεν ιδρώσει και λίγο το μέτωπο της εξουσίας, τότε σύντομα δε θα μείνει ούτε έδαφος για πόδια, ούτε νερό για λεκάνη, ούτε πατρίδα για δικαιοσύνη.