Η ωραιότερη πλατεία της Κορίνθου και ένα ζήτημα προστασίας και σεβασμού των μνημείων μας – Του Δημήτρη Κάτσουρα

Όπως όλοι οι Κορίνθιοι γνωρίζουν, στη συνοικία της Ιωνίας Κορίνθου (Συνοικισμός) βρίσκεται μια από τις ωραιότερες, αν όχι η ωραιότερη Πλατεία της πόλης μας, η Πλατεία “Σταύρου Ηλιόπουλου”. Όσοι κατοικούμε πέριξ της Πλατείας είμαστε τυχεροί γιατί, πέραν των άλλων, το πλούσιο πράσινο της Πλατείας (πανύψηλα πεύκα, κυπαρίσσια, λεύκες, φοίνικες, μουριές κ.α. δένδρα, μαζί με το γκαζόν) δημιουργεί ενα θαυμάσιο μικροκλίμα, ευεργετικό ιδιαιτέρως τους ζεστούς θερινούς μήνες.

Είναι αλήθεια ότι η εκάστοτε Δημοτική Αρχή φροντίζει αρκετά την Πλατεία, κυρίως όσον αφορά την καθαριότητα, την καλή διατήρηση και περιποίηση του πρασίνου, την παιδική χαρά, το υπαίθριο γυμναστήριο, τα παγκάκια κλπ. Γύρω από την Πλατεία υπάρχουν μερικά καταστήματα, εστίασης και καφετέριες, τα οποία έχουν τραπεζοκαθίσματα για τους πελάτες τους και επί της Πλατείας.
Νομίζω ότι είναι αρκετά και δεν θα ήταν καλό να επεκταθούν και μειώσουν περαιτέρω τον ζωτικό χώρο που απολαμβάνουν ελεύθερο πολλά παιδιά για το παιγχνίδι τους, οι περίοικοι και πολλοί επισκέπτες της περιοχής.
Ως γνωστόν, στην Πλατεία φιλοξενούνται, κατά τη διάρκεια του έτους, πολλές πολιτιστικές, καλλιτεχνικές και άλλου είδους εκδηλώσεις, με τη συμμετοχή πολλών συμπολιτών μας και επισκεπτών.
Σε ένα οίκημα παλαιό που έχτισαν πρόσφυγες και βρίσκεται απέναντι από την ανατολική πλευρά της Πλατείας έχει την έδρα της η ιστορική και διακεκριμένη για τη δράση και την προσφορά της “Μικρασιατική Στέγη Κορίνθου”. Μάλιστα, με την πρωτοβουλία και μέριμνά της ανεγέρθηκε στο κέντρο της Πλατείας το μοναδικό στην πόλη μας Μνημείο των Αλησμόνητων Πατρίδων του Ελληνισμού της Ανατολής (Μικράς Ασίας, Πόντου, Ανατολικής Θράκης, Κωνσταντινουπόλεως κλπ) στη μνήμη των προσφύγων που ήλθαν κυρίως μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και εγκαταστάθηκαν σε αυτόν τον τόπο.
Ενώπιον αυτού του μνημείου γίνεται κάθε χρόνο η τελετή τιμής & ιστορικής μνήμης κατά την επέτειο της Μικρασιατικής Καταστροφής του 1922 και της Γενοκτονίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού, από τον σφαγέα Μουσταφά Κεμάλ και τα όργανά του, με τελετή Τρισαγίου και κατάθεση Στεφάνων από Φορείς και Αρχές.
Μέχρις εδώ, όλα καλά. Αναμφίβολα υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω αναδείξεως και περιποιήσεως της Πλατείας. Επί της παρούσης Δημοτικής Αρχής, για να είμαστε δίκαιοι, έχουν γίνει καλές προσπάθειες, όσον αφορά στον φωτισμό, τα καθίσματα των επισκεπτών, τη δημιουργία χώρου σταθμεύσεως για ποδήλατα και δίκυκλα κλπ. Τελευταία, ανακαινίστηκε πλήρως το φθαρμένο μαρμάρινο δάπεδο του χώρου μπροστά στο Μνημείο, που χρησιμοποιείται και ως σκηνή στις διάφορες εκδηλώσεις, ενώ τοποθετήθηκε επιδαπέδιος φωτισμός του Μνημείου.
Υπάρχει, όμως, ένα πρόβλημα για την αντιμετώπιση του οποίου θα πρέπει όλοι να συνεργαστούμε και συνδράμουμε: Δήμος, περίοικοι, επισκέπτες και κυρίως οι υπεύθυνοι γονείς των παιδιών που παίζουν στον χώρο της Πλατείας.
Πιο συγκεκριμένα: παρότι η Πλατεία διαθέτει άπλετο χώρο για τα παιγχνίδια των παιδιών, παρατηρείται το φαινόμενο αρκετά παιδιά, με την άγνοια, ανοχή ή το χειρότερο την αδιαφορία των γονέων και συνοδών τους, χρησιμοποιούν τον χώρο της σκηνής μπροστά στο Μνημείο για το παιγνίδι του ποδοσφαίρου και ευρύτερα για παιγνίδια με μπάλα, κατά τα οποία χτυπούν διαρκώς τις μπάλες επάνω στη μπρούτζινη αναπαράσταση του Μνημείου.
Αυτό, εκτός του ότι συνιστά μια καταφρόνηση και προσβολή του, το φθείρει, σε σημείο ήδη να έχουν αρχίσει, από τα πολλαπλά και έντονα κτυπήματα της μπάλας, να αλλοιώνονται αισθητά κάποια σημεία του.
Προσωπικά, έχω πλησιάσει τα παιδιά και προσπάθησα να τους δώσω να καταλάβουν ότι τέτοια Μνημεία πρέπει να έχουν το σεβασμό μας και την προστασία μας και όχι την αδιαφορία ή την επιπόλαιη συνέργεια στην καταστροφή τους.
Το απογοητευτικό είναι πως στις 2-3 παρεμβάσεις μου και ενώ τα παιδιά με άκουσαν με προσοχή και απομακρύνθηκαν προσωρινά από το συγκεκριμενο χώρο, παριστάμενοι γονείς αντέδρασαν ενοχλημένοι διότι θεώρησαν ότι (κακώς) έγινε “παρατήρηση” στα παιδιά τους! Επίσης, κατά καιρούς το Μνημείο έχει βανδαλιστεί από μικρογκράφιτι, επάνω στην επιφάνειά του, με χυδαιολογίες & χυδαιογραφήματα κλπ.
Τι προτείνουμε;
Παρότι το φαινόμενο, δυστυχώς, παρατηρείται ανά το πανελλήνιο, ως ένδειξη ελλείψεως παιδείας, θα μπορούσε να δηλωθεί με σχετική ανακοίνωση, ίσως και τοποθέτηση σχετικής πινακίδας του Δήμου, ότι δεν επιτρέπεται επάνω στη σκηνή μπροστά στο Μνημείο το παιγνίδι με μπάλα ή άλλου είδους δραστηριότητα που, αντί για την προστασία του, προκαλεί τη φθορά του και το αντιμετωπίζει χωρίς σεβασμό.
Ευελπιστούμε οτι ο Δήμος θα μεριμνήσει σχετικά, αλλά και οι γονείς των παιδιών θα τα συμβουλεύσουν να δείχνουν σεβασμό σε ένα πραγματικά ιερό μνημείο, εφόσον αφορά στην ιστορία της Πατρίδος μας και τους αείμνηστους πρόσφυγες προγόνους και εν τελευταία αναλύσει συμπατριώτες μας.
Δημήτρης Κάτσουρας,
Πολιτικός Επιστήμονας, κάτοικος της συνοικίας (έναντι της Πλατείας),
Γραμματέας “Μικρασιατικής Στέγης Κορίνθου”

Related Posts