Μια λυπηρή εικόνα αντικρίζουμε   όσοι περνάμε από την πλατεία του  Δικαστικού Μεγάρου Κορίνθου.

Πρόκειται για ένα άγαλμα που κοσμεί την πλατεία, του Κωνσταντίνου Παπακωνσταντίνου  το οποίο παρουσιάζει αυτή την κατάσταση που βλέπετε στην φωτογραφία.

Με πληροφόρησαν πως η εικόνα του είναι έτσι από πέρυσι. Ξεκόλλησε η πλάκα.

Να σημειώσουμε πως το άγαλμα, τοποθετημένο στον κήπο του Δικαστικού Μεγάρου, δεν είναι απλώς ένα γλυπτό.Δεν ειναι καν ένα από τα αραδιασμένα αγάλματα κακής ποιότητας που τοποθετήθηκαν έξω απο σουβλατζίδικα, και στην παραλιακή ζώνη του Αγίου Νικολάου με τη μυθολογία αραδιασμένη.

Ο Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου ήταν Κορίνθιος πολιτικός και δικηγόρος. Εξελέγη επανειλημμένα βουλευτής της συντηρητικής παράταξης από το 1946 και διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής από τις 9 Δεκεμβρίου 1974 έως τις 11 Δεκεμβρίου 1977. Υπήρξε στενός φίλος και συνεργάτης του Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή.

Η διατήρηση αυτής της εικόνας  αποτελεί βανδαλισμό της ιστορικής μνήμης.

Αρκεί να σας πω πως σχεδόν κανένας δεν θυμόταν ποιανού το άγαλμα επρόκειτο..Υπήρχε ένας διχασμός ανάμεσα στον Θεοτόκη, τον Παπακωνσταντίνου και τον νομικό Γεώργιο Μπαλή.

Ο σεβασμός προς τα πρόσωπα που διαμόρφωσαν την πολιτική και κοινωνική ταυτότητα του τόπου μας είναι στοιχείο πολιτισμού.

Η απώλεια της μαρμάρινης επιγραφής δεν μειώνει τη σημασία του προσώπου, αλλά αναδεικνύει με τον πιο ηχηρό τρόπο την ανάγκη να προφυλάξουμε τη δημόσια ιστορική κληρονομιά από την αδιαφορία ή τη σκοπιμότητα.

Ο Δήμος Κορινθίων, σε συνεργασία με τις δικαστικές και αστυνομικές αρχές, οφείλει να προχωρήσει στην αποκατάσταση του μνημείου και ταυτόχρονα να θωρακίσει με κάθε τρόπο την προστασία τέτοιων σημείων ιστορικής αναφοράς.

Τα αγάλματα στο δικαστικό μας μέγαρο δεν είναι ένα απλά έργα τέχνης· είναι μνήμη, είναι παρακαταθήκη, είναι ταυτότητα. Και αυτές, οφείλουμε να τις προστατεύουμε.

Και είναι βανδαλισμός της ιστορίας να παραμένει “ανώνυμο” εδώ και ένα χρόνο, όπως με πληροφόρησαν.